Ο Βρωμύλιος, ένα το μικρό θαύμα!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Ο Βρωμύλιος, ένα το μικρό θαύμα!

Δημοσίευση από Stella M. Την / Το Σαβ Ιουλ 22, 2017 3:34 am

Γατοφίλοι μου μόλις μάζεψα σπίτι το Βρωμύλιο, ένα από τα αδεσποτάκια μας και κατακλύζομαι από τόσο έντονα και ανάμεικτα συναισθήματα που πρέπει να σας γράψω!

Ο Βρωμύλιος που λέτε είναι ένα από τα αδεσποτάκια που φροντίζω. Εμφανίστηκε κάπου το φθινόπωρο, είναι ενήλικο, μας παρακολουθούσε κανα δυο βδομάδες και αποφάσισε να μπει στην παρέα μας. Ήταν άσχημα υποσιτισμένος, αλλά τον μπούκωσα στο φαγητό και απέκτησε  ξανά μπουτάκια! Smile
Στο σημείο αυτό σημειώνω πως είναι στειρωμένος , οπότε είχα εξαρχής την υποψία πως κάποιος τον παράτησε.
Η γατοομάδα τον καλοδέχτηκε κι αυτός έκανε αγάπες σε όλα και όπου υπάρχουν μικρά εκεί φυλάει ο Βρωμύλιος, είναι η νταντα της γειτονιάς! Όσο για τα χάδια...αχ αυτά τα χάδια, τέτοιο τρυφερό άγγιγμα! Από τις χαρακτηριστικές του κινήσεις είναι να μου χαιδεύει τα μαλλιά όταν σκύβω να βάλω φαγητό κι εννοώ όντως χάιδεμα, να φανταστείτε έγω δεν τον κατάλαβα ποτέ να το κάνει, μου το σχολίασε ο αδερφός μου, που ορισμένες φορές ταϊζουμε μαζί!

Έκανε που λέτε το αποστηματάκι του, λέω ας δώσω λίγο χρόνο εξάλλου πήγαινε καλύτερα. Τον έχασα για 3 μέρες, όταν απελευθέρωσα το Γλύκα μας, μετά από μακρά διαμονή στον κτηνίατρο (http://www.gatospito.com/t12949-topic). Όταν επέστρεψε το απόστημα έμοιαζε να έχει χαθεί, είχε βγάλει και τριχουλίτσες στο σημείο, λέω κάποιος τον πήγε στο γιατρό! Ζωήρεψε κιόλας, άρχισε να ξανατρώει καλά, γιατί όσο είχε το απόστημα ήταν λίγο απόμακρος, αλλά πρίν από 3 μέρες βλέπω πληγή στο ίδιο σημείο..λέω πρέπει να πάμε κτηνίατρο κι έτσι σήμερα τον μάζεψα! Και με σκλάβωσε!

Για αρχή, μπήκε στο κλουβί  ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ, πιο εύκολα από τις δικές μου, που έχω να το λέω ότι είναι πολύ καλούλες στη μεταφορά. Με το που μπήκε του δίνω κι άλλο κοτοπουλάκι, το έφαγε, που δεν έχω δει κανένα να τρώει μέσα στη γατοφόρο και ειδικά μόλις το τάκωσες, μόνο κάποια πολύ μικρά και αυτό όχι αμέσως κι αρχίζει το γουργουρητό..όρθιος μέσα στο κλουβάκι και κύριος η απόλυτη ψυχραιμία τα υπόλοιπα δίπλα τρώνε..γουργουρητό συνεχίζει, τον ανεβάζω πάνω και κατεβαίνω να ταϊσω τα υπόλοιπα..κιχ ο Βρωμύλιος. Ξαναανεβαίνω βάζει ο αδερφός μου το χέρι στο κλουβάκι, αγάπες ο Βρωμύλιος. Ανόιγω λίγο βάζω μπωλ με φαγάκι τρώει και ταυτόχρονα κάνει χαρούμενους ήχους. Κάθομαι έξω από το κλουβάκι και σταματάει το φαγητό μόνο για να χαιδευτεί, γουργουρητό συνεχίζει...λέω θα είναι στρεσαρισμένος και είναι της παρηγοριάς...και μετά βλέοω κάνει και πατουσάκια!!!Λέω αυτός ο κύριος νιώθει ασφάλεια, θα του ανοίξω...και ανοίγω ρε παιδιά και το 1ο πράγμα που έκανε ήταν να κουλουριαστεί στην αγκαλιά μου και να τρόβεται, αγκάλιασε το χέρι μου, μου έδινε γατοφιλιά και ζυμωματάκια ζυμωματάκια...βεβαιώθηκα ότι ήταν σπιτίσιος παρατημένος, γι' αυτό και η εξοικοίωση με το σπίτι! Από τη στιγμή που το αντιλήφθηκα έχω λιώσει από τρυφερότητα, αλλά ταυτόχρονα νιώθω θλίψη γιατί πάντα πίστευα, πως το να παρατήσει κανείς ένα ζώο είναι πολύ χειρότερο από το να γεννηθεί έξω...Αν δεν είχα 3 γατούλια ο Βρωμύλιος θα έμενε μαζί μου δίχως 2η σκέψη, όμως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο από πολλές απόψεις δυστυχώς... Πιστεύετε αλήθεια ότι τα μεγάλα γατιά έχουν πιθανότητες υιοθεσίας; Αφού τον κουράρω στον κτηνίατρο, θα τον αφήσω ξανά με τα υπόλοιπα αλλά σκέφτομαι να βάλω μια αγγελία μήπως βρεθεί σπιτάκι γι' αυτόν..Θα μου πείτε δεν έχω κάτι να χάσω, αλλά όταν βλέπω post όπως της Aigypti και της μικρής Λυδίας...
Α ρε Βρωμύλιε τι μας έκανες απόψε!

Όσον αφορά τις δικές μου, που είναι λίγο μικρά τέρατα, όταν εμφανίζω άλλα γατιά στο σπίτι, ευτυχώς δεν τον πήραν εξαρχής χαμπάρι, οπότε συνέβη το εξής παράδοξο. Αφού μου τρίφτηκε ο Βρωμύλιος, μπαίνω ξανά μέσα στο σπίτι (με το Βρωμύλιο καθόμαστε στο μπαλκόνι), οι δικές μου με μυρίζουν και κουνάνε χαρούμενα ουρίτσες-Απίστευτο! Βέβαια, όταν τον είδαν μετά μέσα από το τζάμι άρχισαν τα χιιι, αλλά τώρα κάθονται  ξανά αδιάφορες στο σαλόνι, απλά με κοιτάνε λίγο διερευνητικά όταν μπαίνω μέσα. Όσο του αγριεύανε δε ο Βρωμύλιος στο πρώτο χιιι έκατσε ήρεμος έξω από το τζάμι σαν να τους λέει "Κοιτάξτε δεν είμαι απειλή".

Δέχεται να τον σηκώσεις αγκαλιά, δίνει και κοιλίτσα και μόλις σηκώθηκε και πήγε στην άμμο των κοριτσιών..κύριος. Επίσης μόλις σταμάτησε να γουργουρίζει. Γουργουρίζει από τη 1 και κάτι που τον μάζεψα!
Ώρες ώρες βέβαια έκανε και πιο περίεργους ήχους, σαν ροχαλητό, κανονικά όμως, εισπνοή άνοιγε στόμα, εκπνοή έκλεινε, λίγο με ανησύχησε, αλλά την ίδια ώρα κυλιόταν στο τελάρο με το γρασίδι, οπότε...όπως και να έχει αύριο το πρωί θα τον παραλάβει ο κτηνίατρος κι εγώ θα πρέπει να καθαρίσω και να ψεκάσω όλο το μπαλκόνι, αλλά ρε παιδιά τέτοιο πλασματάκι δε μου πάει η καρδιά να τον κρατήσω στο κλουβί. Θα τον ξαναβάλω μόνο όταν κοιμηθούμε για ασφάλεια.

Μετά από τέτοιο ενθουσιασμό δεν θα νιώσει ξανά εγκαταλελειμένος; Αυτό με ζορίζει, αλλά δεν έχω κι άλλες επιλογές. Στην παρούσα φάση μπορώ μόνο την υγεία του να φροντίσω.

Τέλος ξανακάνει το "ροχαλητό" πρέπει όντως να ανησυχήσω;; Με αγχώνει τώρα!

Υ.Γ: Όση ώρα σας γράφω λέω έχει γούστο να μην είναι Βρωμύλιος και να είναι Βρωμυλία..γιατί με την ουρά έχουμε ένα θέμα..δεν την αγγίζουμε και δεν κατάφερα ποτέ να ρίξω μια καλή ματιά πίσω, ποτέ όμως, ούτε τώρα που έκανε τόσες αγάπες!!Λέτε;;;Θα σας πω αύριο! Laughing
avatar
Stella M.
Junior Cat
Junior Cat

Θηλυκό
Δράκος
Ηλικία : 29
Τόπος : Θεσσαλονίκη
Αριθμός γατουνίων : 3
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : Κάποτε μου άρεζε η βροχή, τώρα σκέφτομαι τα ζουζουνάκια που γυρνάνε έξω..
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : Τον Αρουλίνη που βρήκα σκαρφαλωμένο σε ένα δέντρο στη βροχή και τον έδωσα για υιοθεσία..Οι νέοι γατογονείς όμως τον λατρεύουν!
Motto : Αύριο είναι μια καινούργια μέρα
Ημερομηνία Εγγραφής : 20/01/2017
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο Βρωμύλιος, ένα το μικρό θαύμα!

Δημοσίευση από Stella M. Την / Το Σαβ Ιουλ 22, 2017 9:53 am

Ρίξαμε ξενυχτι με το Βρωμύλιο..Ναι Βρωμύλιος τελικά, μόλις ήρθε σπίτι ο αγαπούλης και την ουρά μας σήκωσε και κοιλίτσα χαιδέψαμε και παίξαμε και φάγαμε του σκασμού! Είναι καθ'οδόν στο κτηνιατρείο, όπου και θα παραμείνει κάποιες μέρες. Η αναπνοή του με ανησύχησε, εξού και το ξενύχτι, μήπως χρειαστεί να τον τρέξω κάπου, αλλά είναι πλέον σε καλά χέρια νομίζω..θα τον κουράρουμε τον αγαπούλη!
Επίσης γνώρισα μια γειτόνισα που τον φροντίζει κι αυτή όσο μπορεί και μου έδωσε το ιστορικό του. Μένει μάλιστα σε ισόγειο και τον αφήνει να μένει στην αυλή της. Τουλάχιστον δε θα νιώθω τόσο άσχημα που θα τον αφήσω ξανά, αφού έχει έστω αυλίτσα να κουρνιάζει. Μετά τους διπλανούς μου, που πετάνε ως και το μπωλ με το νερό, χάρηκα ιδιαιτέρως που τα ζουζούνια μου έχουν κι άλλη μια οικογένεια να τα νοιάζεται.
avatar
Stella M.
Junior Cat
Junior Cat

Θηλυκό
Δράκος
Ηλικία : 29
Τόπος : Θεσσαλονίκη
Αριθμός γατουνίων : 3
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : Κάποτε μου άρεζε η βροχή, τώρα σκέφτομαι τα ζουζουνάκια που γυρνάνε έξω..
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : Τον Αρουλίνη που βρήκα σκαρφαλωμένο σε ένα δέντρο στη βροχή και τον έδωσα για υιοθεσία..Οι νέοι γατογονείς όμως τον λατρεύουν!
Motto : Αύριο είναι μια καινούργια μέρα
Ημερομηνία Εγγραφής : 20/01/2017
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης