Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Πήγαινε κάτω

Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από Silmaril Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 1:22 am






Θάλασσα... απέραντη,
άπιαστη, αδούλωτη, πότε γαλήνια, πότε
ανταριασμένη, με βάθη άπατα που σβήνουν
σε ήρεμα ακρογιάλια ή γλύφουν και
σμιλεύουν απότομες βραχοπλαγιές.
Περήφανη, μοναχική κι επίμονη δίνει
χρώματα και σχήματα στη γη.




Όλα αυτά τα
χαρακτηριστικά της, η θάλασσα τα έχει
χαρίσει στα κομμάτια γης που περιβάλλει.
Και στους ανθρώπους που ζουν και δουλεύουν
αυτή τη γη και τρυγάνε τη θάλασσα. Κι
απο κοντά, ίδια έχουν γίνει και τα
ζωντανά. Γι' αυτό οι γάτες οι νησιώτισσες
δεν είναι σαν τις άλλες γάτες, έχουν και
στις εφτά ψυχές τους τα χαρίσματα της
θάλασσας. Κι αυτές οι γάτες, όπως κι οι
άνθρωποι στα νησιά, έχουν μια ζωή
ποτισμένη με αλμύρα. Δύσκολη ζωή. Σκληρή.
Το καλοκαίρι, που το νησί γεμίζει
ανθρώπους κι ο ήλιος ξυπνάει τα ερπετά
απ' τον ύπνο τους, η ζωή οπωσδήποτε είναι
πιο ενδιαφέρουσα με πολλές ευκαιρίες
για κυνήγι και ραχάτεμα δίπλα στο ήρεμο
κύμα ή στα ξανθά χωράφια, κάτω από τα
καρπισμένα φυτά και τα δέντρα. Κι όταν
θέλουν κάνουν την τιμή και σε κανέναν
άνθρωπο που βρέθηκε στον τόπο τους για
να ξεκουραστεί από το τρέξιμο όλης της
χρονιάς να του τριφτούν στα πόδια και
να μοιραστούν την μερίδα του φαγητού
μαζί του. Άμα δουν γατοστερημένο, σαν
εμένα, μπορεί να ρίξουν και κανένα
χουρχουρητό και καμιά κουτουλιά στο
πόδι. Και τότε μπορείς να νοιώσεις πολύ
περήφανος, γιατί σου έγινε η ύψιστη των
τιμών.



Ήρθα
εδώ μετά από πέντε χρόνια και απ τη
δεύτερη μέρα τέσσερα γατούλια μου έκαναν
την τιμή να μου κρατούν συντροφιά –
όποτε εκείνα ήθελαν, για να μην ξεχνιόμαστε-
στις ονειροπολήσεις μου. Έλιωνα εγώ στη
βεραντούλα, έλιωναν κι αυτά σε απόσταση
ασφαλείας παρέα μου. Άμα έφευγα, έφευγαν
κι αυτά. Πιο μετά, έρχονταν πάλι να
κάτσουν κοντά μας. Έτσι, για παρέα. Χωρίς
να ζητιανεύουν χάδια ή φαγητό. Μετά τους
έβαλα πιατάκια έξω, κι άρχισα να μοιράζω
συσσίτιο δις ημερησίως. Και μη νομίσετε
πως αυτό τα έκανε να έρχονται πιο συχνά
για ρομαντζάδα. Τακτικά στις ώρες τους
έκαναν την βόλτα κατα δω, έβρισκαν και
λίγο φαγητό και καθαρό νεράκι, αλλά να
μας πλησιάσουν παραπάνω δεν έκαναν.
Μόνο ένας πιτσιρίκος, ασπρογκρί τιγρέ
με φουντωτή ουρίτσα, μόνο αυτός καθόταν
και για χάδια. Και μια παρδαλή, “θειά”
τη φωνάζουμε, κι αυτή έδωσε στον Ραφαήλ
την ευκαιρία να την χαϊδέψει λίγο. Ο
μικρός όμως που τον φωνάζουμε απλά
“φιλαράκι”, μας έχει χαρίσει πολύ
ωραίες στιγμές. Αεικίνητος και
παιχνιδιάρης, ξεσήκωνε όλη την γατοπαρέα
σε παιχνίδια μέσα στο χωράφι, σε
σκαρφαλώματα πάνω στα δέντρα, σε κρυφτό
μέσα στις αμπολές, και μετά ερχόταν για
χάδια και πατουσάκια. Ίσως είναι ο πρώτος
γάτης που με το πρώτο μου γύρισε κοιλίτσα
για χάδια. Και φυσικά έγινε ουρά του
Χρήστου. Στην αρχή δεν τον είχαμε πάρει
χαμπάρι οτι τον ακολουθούσε παντού,
μετά το καταλάβαμε. Κι αυτά όλα για
δυο-τρεις ωρες τη μέρα, τόσο καθόταν
εδω. Τις άλλες ώρες ποιός ξέρει πού
τριγύρναγε. Σ' εσάς θα το πω, γιατί ξέρω
πως θα με καταλάβετε. Χωρίς τα τέσσερα
αυτά παρεάκια, κι ειδικά το Φιλαράκι
και τη Θειά, οι φετινές μας διακοπές δεν
θα ήταν τόσο ωραίες όσο έγιναν με την
παρουσία τους. Και πιστεύω πως μπορείτε
να καταλάβετε πως τώρα που οι μέρες του
γυρισμού ήρθαν, η σκέψη μου γυρίζει
συνέχεια στο ίδιο και το ίδιο σημείο:
Άραγε θα τα ξαναδώ; Θα έχω την ευκαιρία
να ξαναχαϊδέψω την ποτισμένη αλμύρα
γουνίτσα τους; Πώς θα περάσουν το χειμώνα
εδω στο νησί, όταν εγω θα πνίγομαι σε
μια θάλασσα πιο πλατειά που δημιουργούν
οι πολλές υποχρεώσεις που έχει η ζωή
στο “κλεινόν άστυ”;



Κι
εκεί που η ελπίδα μαλάκωνε τον πόνο του
αποχωρισμού, ήρθε χθες η συνάντηση με
την καλή γατονεράιδα να μεγαλώσει την
αγωνία μου. Ξανθιά είναι η γατονεράϊδα
αυτή, γεννημένη στην τευτονική γη σαν
όλες τις νεράϊδες των παραμυθιών, κι
ήρθε στο νησί, τ' αγάπησε, αγάπησε τους
ανθρώπους του μα πιο πολύ αγάπησε τους
τετράποδους κατοίκους του. Την λεω
γατονεράιδα οχι γιατί αγαπά περισσότερο
τις γάτες απο τα άλλα ζωάκια, αλλά γιατί
μόνο αυτά πια έχουν την ανάγκη της. Και
το ξέρει. Και προσπαθεί ακούραστα. Και
περήφανα. Κι επίμονα. Σαν τη θάλασσα κι
αυτή. Μόνο που εκείνη δεν σμιλεύει βράχια
ούτε ακρογιαλιές, σμιλεύει συνειδήσεις.
Και προσπαθεί μόνη της να φυτέψει έναν
σπόρο που στην Ελλάδα ακόμα μόλις έχει
φυτρώσει, κι ειδικά στα άγονα νησιά. Και
τον ποτίζει με τον ιδρώτα της και το
αίμα της καρδιάς της, που στάζει κόμπο
κόμπο για κάθε ένα απο αυτά τα ξεχασμένα
ζωάκια. Κάποια απ' αυτά ξέρει πως θα τα
χάσει άδικα. Είτε γιατί κάποιο φονικό
χέρι θα τα ξεγελάσει, κι αντί για φαγητό
και ζωή θα τους προσφέρει φαρμάκι και
θάνατο. Είτε γιατί θα χρειαστούν φάρμακα
και περίθαλψη και γιατρός δεν υπάρχει.
Παρόλα αυτά δεν εγκαταλείπει. Την είδα
χθες που είχε συμβεί ενα ατύχημα με ενα
απο τα γατιά που έχει φροντίσει. Τα μάτια
της είχαν το βλέμμα αυτό που έχει ενας
άνθρωπος που έχει μάθει ν' αποδέχεται
τις φυσικές δυνατότητες κι αυτή τη φλόγα
της θέλησης, που όμως πολλές φορές δεν
είναι αρκετή. Τώρα το καλοκαίρι τοποθετεί
στα μαγαζιά κουτάκια για να συλλέξει
χρήματα για τα ζωάκια και να κάνει τη
θέληση μπόρεση. Έτσι απλά.



Κι
εγώ που καταλαβαίνω τον πόνο της και
την προσπάθειά της, πόνεσα διπλά γιατί
δεν έχω τρόπο να τη βοηθήσω. Έμπρακτα
εννοώ, οχι με ευχολόγια. Και κακοξημέρωσα
γι' αυτόν τον λόγο. Έτσι αποφάσισα να
γράψω αυτό το κείμενο. Εδω στο Γατοσπίτι
μας. Σ' εσάς που κι εσείς καταλαβαίνετε
τον πόνο της και την προσπάθειά της και
καίγεστε απο την ίδια φλόγα που καίγεται
κι εκείνη. Και να ζητήσω εγω βοήθεια για
τις γάτες της Τήλου, επειδή εκείνη δεν
ζήτησε. Ξέρω πως δεν είμαστε σύλλογος
ή σωματείο. Είμαστε όμως μια παρέα που
έχει αποδείξει πως οσο μπορεί βοηθάει
όταν προκύψει ανάγκη. Έτσι λοιπόν
σκέφτηκα – και συγχωρήστε με αν κάνω
κατάχρηση της αγάπης σας- να βάλω κι εδώ
ένα κουτί απ' αυτά που έχουν τα καταστήματα
εδώ για τις γάτες της Τήλου. Κι ο καθένας
να βάλει ο,τι μπορεί για να βοηθήσει
αυτά τα ζώα και την καλή τους νεράιδα.
Αυτή η μικρή συνεισφορά στην προσπάθεια
αυτής της κοπέλας μπορεί να χορτάσει
ενα ζωάκι και να το γλιτώσει απο το
φαρμάκι ή να του δώσει την ευκαιρία να
ταξιδέψει στη Ρόδο για να έχει περίθαλψη.




Ευχαριστώ πολύ
για την υπομονή σας να διαβάσετε αυτό
το μήνυμα και συγχωρήστε με για το θάρρος
( ή θράσος αν θέλετε). Απλά σκέφτηκα να
κάνω εγώ αυτό που ποτέ δεν θα καταδέχονταν
ούτε οι δίποδοι ούτε οι τετράποδοι που
έχουν φιλίες κι έχθρες με τη θάλασσα.


avatar
Silmaril
Γατού Fan Park
Γατού Fan Park

Θηλυκό
Άλογο
Ηλικία : 40
Αριθμός γατουνίων : 1 + 2 μονίμως φιλοξενούμενα και ένας σκυλάκος
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : κρύο, με τόσες φυσικές γούνες τι εχω να φοβηθώ?
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : Το Εκτορί της Niar...και την Στρίγγλα της Boksurat (αν δεν είχε προλάβει να την βουτήξει ο Γατοπαράδεισος...)!!!
Motto : Όταν γίνεται κάτι απο πραγματική αγάπη, είναι πέραν του καλού και του κακού- Φ. Νίτσε
Ημερομηνία Εγγραφής : 10/07/2008
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από Silmaril Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 1:23 am

Πώς βγήκε έτσι καλέ το κείμενο;;; Διορθώνεται;;;
avatar
Silmaril
Γατού Fan Park
Γατού Fan Park

Θηλυκό
Άλογο
Ηλικία : 40
Αριθμός γατουνίων : 1 + 2 μονίμως φιλοξενούμενα και ένας σκυλάκος
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : κρύο, με τόσες φυσικές γούνες τι εχω να φοβηθώ?
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : Το Εκτορί της Niar...και την Στρίγγλα της Boksurat (αν δεν είχε προλάβει να την βουτήξει ο Γατοπαράδεισος...)!!!
Motto : Όταν γίνεται κάτι απο πραγματική αγάπη, είναι πέραν του καλού και του κακού- Φ. Νίτσε
Ημερομηνία Εγγραφής : 10/07/2008
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από Πούπσυ Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 1:34 am

happy2 στην αρχή νόμιζα οτι είναι ποίημα, και μάλιστα πριν το διαβάσω όλο, κατέβηκα κάτω κάτω να δω τον ποιητή!!

filaki
Πολύ ωραίο κειμενο και πολύ συγκινητικό. Sad
Δώσε μας τον αριθμό του κουτιού... κάτι θα κάνουμε κι εμείς για τη νησιωτοπουλα γατούλα...
avatar
Πούπσυ
Gatus Paranoicus
Gatus Paranoicus

Θηλυκό
Σκύλος
Ηλικία : 48
Τόπος : Γαλημάτα
Αριθμός γατουνίων : Η Πούπσυ και ο Τζέρυ στο σπίτι... και η αδεσποτούλα Λούσυ στην πυλωτή!
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : Βροχερός αλλά χωρίς κρύο
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : τον ΑΙΜΙΛΙΟ!!!! και τον Κανελλάκο!
Ημερομηνία Εγγραφής : 08/01/2009
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από Βετούλι Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 8:53 am

Πολύ γλυκό το κείμενό σου Δέσποινα!!
Και το κουτάκι θα γεμίσει σίγουρα!.. grouphug
avatar
Βετούλι
Γατοσπιτό-γατα/Γατοσπιτό-γατος
Γατοσπιτό-γατα/Γατοσπιτό-γατος

Άντρας
Δράκος
Ηλικία : 42
Τόπος : Πειραιάς
Αριθμός γατουνίων : Βετούλι & Φαθάκι
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : Χειμώνας στο Gstaad
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : Τον Παύλα, γιατί από μικρός ήθελα να γίνω αρτοποιός!
Motto : Η ζωή είναι ωραία μόνο με Βετούλι!
Ημερομηνία Εγγραφής : 07/05/2008
Mood :

http://www.raffaellacarrafans.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από Φωτεινή Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 10:08 pm

Ρε συ, Δέσποινα... γράφεις πολύ ωραία... Sad Αριθμό έχει το κουτάκι;
avatar
Φωτεινή
Γαταποκρίτρια
Γαταποκρίτρια

Θηλυκό
Σκύλος
Ηλικία : 96
Τόπος : Νίκαια
Αριθμός γατουνίων : πολλά...όσα 'φύγαν και όσα μένουν και όσα κοιμούνται στο κρεβάτι μου
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : τα θέλω όλα!!!
Motto : ο κόσμος είναι σαν αυτό που είμαστε μέσα μας
Ημερομηνία Εγγραφής : 20/11/2007
Mood :

http://www.dropshots.com/RenataDaiquiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από NiaR Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 10:14 pm

πολυ ωραιο.... συγκινητικο....
περιμενουμε αριθμο
avatar
NiaR
Γατοσπιτό-γατα/Γατοσπιτό-γατος
Γατοσπιτό-γατα/Γατοσπιτό-γατος

Θηλυκό
Κόκκορας
Ηλικία : 37
Τόπος : where the wild roses grow....
Αριθμός γατουνίων : Έκτορας + Παρις
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : Άνοιξη - Φθινόπωρο
Motto : Μην φοβάσαι να χαλασεις τα παπούτσια σου κυνηγώντας τα πιο τρελα όνειρα σου!!!
Ημερομηνία Εγγραφής : 24/01/2008
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γουργουρητά μας μπορούν να φτάσουν τόσο μακριά;

Δημοσίευση από Silmaril Την / Το Δευ Αυγ 10, 2009 11:57 pm

Παιδιά δεν φαντάζομαι να έχει αριθμό λογαριασμού η κοπέλα ειδικά γι' αυτόν τον σκοπο...Θα προσπαθήσω να τη βρω αύριο να τη ρωτήσω πώς μπορούμε να βοηθήσουμε...Δεν ήθελα να της πω κάτι πριν ρωτήσω κι εσάς.
Ήθελα να την βρω ούτως ή άλλως για να της αφήσω η ίδια ενα ποσό. Ούτε η γατίτσα που χτύπησε δεν ξέρω τι κάνει...Δεν βγήκα καθόλου απο το σπίτι σήμερα...Και χθές μόνο λίγο πήγα στην πλατεία και δεν την πέτυχα...
Συγκινητικό δεν είναι το κείμενό μου...Συγκινητική είναι η προσπάθεια που κάνουν κάποιοι άνθρωποι - όπως αυτή η κοπέλα- κάτω απο τόσο αντίξοες συνθήκες.

Πάντως νομίζω οτι και σε είδος να προσφέραμε πάλι καλοδεχούμενο θα ήταν...π.χ. να στέλναμε 2 σακιά ξηρά τροφή...ή μερικά χάπια αποπαρασίτωσης...Κι οσα λεφτα μαζευτούν, απο ελάχιστα ο καθένας...Να πάρει κι αυτή μια ανάσα...
Οφείλω οπωσδήποτε να τονίσω πως η ίδια δεν μου ζήτησε τίποτα.
avatar
Silmaril
Γατού Fan Park
Γατού Fan Park

Θηλυκό
Άλογο
Ηλικία : 40
Αριθμός γατουνίων : 1 + 2 μονίμως φιλοξενούμενα και ένας σκυλάκος
Προτιμώμενος (γατό)καιρος : κρύο, με τόσες φυσικές γούνες τι εχω να φοβηθώ?
Γατοσπιτόγατα που θα βουτάγατε : Το Εκτορί της Niar...και την Στρίγγλα της Boksurat (αν δεν είχε προλάβει να την βουτήξει ο Γατοπαράδεισος...)!!!
Motto : Όταν γίνεται κάτι απο πραγματική αγάπη, είναι πέραν του καλού και του κακού- Φ. Νίτσε
Ημερομηνία Εγγραφής : 10/07/2008
Mood :

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης