Η γάτα σε κίνηση


ΜΕΛΙΝΑΚΙ

Πηγή: gatoselida.gr




Η κίνηση της γάτας πρέπει να ταιριάζει με το ρόλο της ως κυνηγού μιας γρήγορης κι ευκίνητης λείας. Το σώμα της πρέπει να παρέχει μια απότομη επιτάχυνση, μια έκρηξη μεγάλης ταχύτητας και σβελτάδας, για να μπορεί ν' αλλάξει πορεία ομαλά και ν' αντιμετωπίσει τις αλλαγές του πεδίου. Ν' αρχίζει σιωπηλή την επίθεση, με τα πόδια ή με δαγκωνιές, ενώ είναι ακόμη σε κίνηση. Πρέπει επίσης να εκτοξεύεται με αρπακτικά αθλητικά άλματα. Η κατασκευή της γάτας είναι σχεδιασμένη τέλεια για να πετυχαίνει όλ' αυτά.

Περπάτημα

Επειδή το αιλουροειδές αρπακτικό πρέπει να κρατάει δυνάμεις για τη σύντομη έφοδο της τελικής ευθείας, έχει μάθει πώς να διατηρεί ενέργεια από άλλες στιγμές, Γι' αυτό, η γάτα περπατάει με την ελάχιστη δαπάνη ενέργειας. Τοποθετεί τα πόδια της με διαγώνιο τρόπο, το αριστερό πίσω πόδι ακολουθείται από το δεξί μπροστινό, που ακολουθείται από το δεξί πίσω πόδι και τελικά το αριστερό μπροστινό. Τα μπροστινά και τα πίσω άκρα δεν κινούνται ταυτόχρονα, αλλά με ελαφριά απόκλιση, με το πίσω να κινείται ελάχιστα νωρίτερα από το μπροστά. Το κέντρο βαρύτητας του ζώου τοποθετείται μπροστά, προς το κεφάλι, με τα μπροστινά άκρα της, να στηρίζουν το σκελετό, ασκώντας ένα ελαφρά επιβραδυντικό αποτέλεσμα. Η κίνηση προς τα εμπρός έρχεται από τα πίσω πόδια. Όπως αναφέραμε πριν, οι πραγματικές γάτες έχουν δακτυλικά πόδια: περπατούν στις άκρες των ποδιών τους. Ένα τέτοιο επίτευγμα, που συγκρίνεται με τον αθλητή που τρέχει ολοταχώς στις άκρες των ποδιών του, είναι ιδανικό για το τρέξιμο.

Τρέξιμο

Η γάτα είναι ειδική στο τρέξιμο, ένας Κάρλ Λιούις παρά ένας Σεμπαστιάν Κοέ. Όταν τρέχει, τα άκρα της είναι εντελώς απλωμένα στον αέρα. Ενώ το μπροστινό πόδι είναι στο έδαφος, η πολύ εύκαμπτη σπονδυλική στήλη λυγίζεται σαν ελατήριο, επιτρέποντας το πίσω μέρος να συνεχίσει να κινείται μπροστά με έναν αδιάκοπο, ρευστό τρόπο. Αυτό το σύστημα επιτρέπει να αυξήσει την ταχύτητά της, τεντώνοντας τον κορμό της και μεγαλώνοντας το διασκελισμό της, χωρίς ν' αυξήσει τη συχνότητα των πατημάτων της στο έδαφος. Κατά τον καλπασμό οι δυνάμεις επιβράδυνσης που ασκούνται από την επαφή με το έδαφος εξαφανίζονται εντελώς.

Ενώ οι κατοικίδιες γάτες µπορούν να καλύψουν περίπου τρεις φορές το σώµα τους ανά κύκλο µε πλήρη ταχύτητα (περίπου 50 χιλιόµετρα την ώρα), ο κυναίλουρος (τσίταχ) µπορεί σύντοµα να φτάσει 112 χιλιόµετρα. Είναι ενδιαφέρον, άn η τσίτα έχειµοναδικές ραβδώσεις στα πέλµατα των ποδιών της, που λειτουργούν σαν πέλµα ελαστικού από ρόδα, στο να δίνουν στο ζώο κράτηµα όταν τρέχει ολοταχώς και ιδιαίτερα όταν αλλάζει κατεύθυνση σε µεγάλη ταχύτητα. Οι άλλες γάτες έχουν σκληρά πέλµατα, αλλά όχι σαν ελαστικού.

Τα µέλη της γάτας είναι προσαρµοσµένα στο τρέξιµο, µε µακριά πόδια και µε σχετικά κοντά κόκαλα κοντά στο στήθος. Η απουσία κλείδωσης σε σχέση µε το στενό στήθος διευκολύνει στο γύρισµα και το στρίψιµο και δίνουν στο ζώο τη δυνατότητα να κινείται µε µεγαλύτερο διασκελισµό.


Σκαρφάλωμα

Οι δυνατοί µύες της πλάτης και του πίσω ποδιού της γάτας την κάνουν ικανή στο σκαρφάλωµα. Τα µπροστινά πόδια, που τεντώνονται µπροστά µε τα γαµψά και µακριά νύχια, λειτουργούν σαν τους σφιγκτήρες των ορειβατών. Αν µπορεί να πιαστεί, το πίσω πόδι µε τα νύχια θα δώσει ώθηση γρήγορα στο σώµα προς τα εµπρός για να πιαστεί ξανά. Το σκαρφάλωµα ξεκινάεί συνήθως µ' ένα πήδηµα.

Ενώ είναι καλές στην ανάβαση, οι γάτες δεν είναι τίποτα το σπουδαίο στο κατέβασµα! Οι µύες των πίσω ποδιών δεν µπορούν να κρατήσουν το βάρος της πλάτης του σώµατος και τα νύχια κυρτώνουν προς λάθος πλευρά. Αυτός είναι ο λόγος που βρίσκονται συχνά κολληµένες σε δέντρα ή τις βλέπουµε να κατεβαίνουν έρποντας, σηκώνοντας το πίσω µέρος πρώτα, µ' ένα µάλλον άχαρο και τυχαίο τρόπο, στηριζόµενες στα νύχια τους για να µην κάνουν µια εντελώς αναξιοπρεπή προσγείωση.



'Ασκηση

Περιέργως, οι γάτες µένουν εξασκηµένες χωρίς να χρειάζεται να ξοδεύουν χρόνο σε γυµναστήρια ή κάνοντας τζόγκινγκ. Το πολυτελές τέντωµα που προσφέρουν στον εαυτό τους κατά κάποιο τρόπο αποτελεί όλη την εξάσκηση που είναι απαραίτητη για να τις διατηρήσει σε άριστη φόρµα.

Η έλλειψη τυπικής εξάσκησης, συνδυασµένη µε υπερβολικό τάισµα από ανθρώπους που τις λατρεύουν, δηµιουργεί. τελικά παχυσαρκία, αλλά αυτή δε φέρνει συνήθως µαζί της και άσχηµη υγεία και µικρότερη ζωή, όπως συµβαίνει µε τους σκύλους και τους ιδιοκτήτες τους. Οι γάτες φαίνεται να κατέχουν το µυστικό µιας ζωής µε τεµπελιά.