Ο Μουτζούρης... που έγινε Πέπε

Σας έγραψα το μεσημέρι για το απεγνωσμένο κλάμα ενός μωρού, που το πρωτοαντιλήφθηκα τα ξημερώματα... Όπως και για την απανθρωπιά που του στέρησε τη φωλίτσα που είχε γι' αυτό και τ' αδελφάκια του η μανούλα τους...Το βραδάκι το άκουσα να κλαίει πάλι και κατέβηκα να το αναζητήσω...Ευτυχώς δεν ήταν μακριά, ήταν σχεδόν κάτω απο το σπίτι μου, χωμένο σ' ένα αυτοκίνητο. Το καλούσα και -φυσικά- δεν έβγαινε...Η μάνα του πήγε κάτω απο το αυτοκίνητο σε κάποια φάση, κι ήλπιζα πως θα το πάρει, αλλά εκείνη ούτε το κάλεσε, ούτε το πήρε βέβαια...
Τι να κάνω με μια κοιλάρα ναααααα, που δεν μπορούσα ούτε απο κάτω να κοιτάξω;;;
Κι έκανα ΤΟ κουφό: το έπαιξα γατομαμά...και το κάλεσα στη γλώσσα που καταλαβαίνει...
Με το που άκουσε τη "μαμά" του να το καλεί, αμέσως βγήκε το μπομπιράκι!!!
Είναι ενα γατάκι γλύκα, καταμουτζουρωμένο!!! Το άφησα λίγο κάτω για να φωνάξει τη μάνα του μπας και φιλοτιμηθεί και έρθει κι αυτή, αλλά αυτό έτρεχε στα πόδια μου! Φώναξε βέβαια (όταν δεν το κρατούσα, διότι όταν το κρατούσα με κοίταζε με τις ματάρες του και με περιεργαζόταν το πανέξυπνο) αλλά η μάνα του ούτε φωνή ούτε ακρόαση...
Τελικά το έφερα επάνω στο σπίτι (ο Χρήστος κόντεψε να το πάθει το εγκεφαλικό βέβαια) με την προοπτική να δοθεί για υιοθεσία...Κι επειδή ο Έκτορας το έκανε μπάνιο, αναγκάστηκα και το έπλυνα κιόλας, το στέγνωσα με πετσετούλα και του έδωσα γαλατάκι, το οποίο δυσκολευόταν να το πιεί μόνο του κι έτσι χρησιμοποίησα σύριγγα. Ο Φοίβος στην αρχή τρελλάθηκε και έκανε κχχχ μέχρι και στην παραστάδα της πόρτας, αλλά τώρα έχει ηρεμήσει κάπως...Βέβαια ζηλεύει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ...Τώρα το έβαλα σε μια γατοφόρο, γιατί έτρεχε σαν κατσαριδάκι δεξιά αριστερά κι ερχόταν μόνο όταν το φώναζα με τον γνωστό γατίσιο τρόπο...
Φωτογραφία θα έχετε μέχρι το βραδυ...του έβγαλα μια μόλις το είχε "μπανιάρει" ο Έκτορας...

Εννοείται πως θα δοθεί για υιοθεσία...είναι πάντως πολύ αγαπησιάρικο!

Τώρα την έχει αράξει μέσα στη γατοφόρο και το παίζει γάτος...Έχει πάρει μια πολύ κυριλέ αιλουροστάση...αμα μπορέσω θα το φωτογραφήσω το άτιμο...

Πήγα και το χαϊδεψα και άρχισε ένα χουρχουρητό άλλο πράγμα!!!

Ξέχασα να σας πω οτι έχει και δοντάκια...

Μόλις με πληροφόρησε ο Ραφαήλ οτι το πήρε ο ύπνος...Εμ εξαντλήθηκε το καημένο στις φωνές όλη μέρα σήμερα κι όλη νύχτα χθες...Ας ελπίσουμε πως θα κοιμηθεί καλά απόψε και δεν θα μου κάνουν έξωση αύριο...

Α! Είναι ίδιο (αλλά μεγαλύτερο σε ηλικία πάντως) μ' αυτό που είδα απόψε στον ύπνο μου!!!

Η αλήθεια είναι οτι με γρατσούνισε λίγο κι εντελώς επιφανειακά όπως πήγε να σκαρφαλώσει στο χέρι μου κάποια στιγμή...οχι τίποτα σοβαρό δηλαδή.
Αντιτετανικό σ' έστειλε να κάνεις, είχα κάνει κι εγώ όταν (προ εγκυμοσύνης) με είχε δαγκώσει ο Φοίβος πολύ άσχημα (σχεδόν μετά απο ενα χρόνο έχω ακόμα σημάδι!!!) διότι η έξυπνη είχα παει να τον χωρίσω απο γατοκαυγά!
Τι να πω; Θέλω να πιστεύω οτι το οινόπνευμα που έβαλα στα χέρια θα με προστατέψει...

Η μαμά του το είχε καλομαθημένο το μικρό....Τσίσα και κακά μόνο του δεν μπορεί να κάνει και αναγκάστηκα να το τρίψω...Έκανε ενα σκασμό τσίσα και στα κακά σφιγγότανε κι απο πάνω!

Μου κάνει εντύπωση πάντως...διότι τον Φοίβο τον είχαμε βρει πιο μικρό (δοντια δεν είχε ακόμα) κι όμως λέρωσε στην άμμο...δεν περίμενε να τον τρίψω...Και τα γατάκια που κατα διαστήματα έχω μεγαλώσει μόλις έβγαζαν δόντια η μαμά εγκατέλειπε τις ιδιαίτερες περιποιήσεις και έκαναν μόνα τους κακά-τσίσα (το καταλάβαινα γιατί λέρωναν μια ωραία πρωΐα το κρεβάτι τους)....Μπας και δεν θυμάμαι καλά;

Τέλοσπάντων....αύριο θα το παω στη μάνα μου για να το φιλοξενήσει μέχρι να βρεθεί σπιτικό...Μπας και ηρεμήσουν και τα σκυλόγατα εδώ που έχουν σηκώσει επανάσταση...
Το μικρό δε κλαίει και θέλει να κάνει βόλτα...δεν θέλει να κάτσει στη γατοφόρο...Ας ελπίσουμε πως θα ηρεμήσει για να κοιμηθώ κι εγώ λίγο....βασανίζομαι που βασανίζομαι στον ύπνο...

Πάντως είναι μια γλύκα και πανέξυπνο το άτιμο...Αν μπορούσα εννοείται πως θα το κρατούσα....Μου έχει κλέψει την καρδιά!!!

Ο Μουτζουράκος είναι όντως μια γλύκα!!!
Το βράδυ κοιμήθηκε σχεδόν σερί, έκανε 1-2 φορές απο ενα νιάου κι αυτό ήταν όλο, και ξύπνησε στις 8 το πρωί να φάει!!! Κι απο εκείνη την ώρα είναι ήσυχος, ούτε ακούγεται το γλυκό μου...

Πήρα τη μάνα μου το πρωί να της πω τα νεα και να της ζητήσω να τον φιλοξενήσει, αλλά επειδή δουλεύει με παρέπεμψε στη γιαγιά μου...Η δε γιαγιά μου έπαθε νταμπλάς, αλλά προφανώς λόγω εγκυμοσύνης δεν μου χάλασε το χατήρι και θα τον κρατήσει (με δυσκολία είναι η αλήθεια μέσα στο σπίτι) αλλά μου είπε για μια εβδομάδα...Έχει και κάτι θέματα με την πίεσή της τώρα και δεν πρέπει να κουράζεται, αλλά ελπίζω να μας διευκολύνει το σκατούλι και να φαει μόνο του...

Αν αργήσει να παει σε ένα δικό του σπίτι κινδυνεύει να βρεθεί στην αυλή...και τι αυλή...Ολα τα γατιά εκεί είναι με λοιμώδη περιτονίτιδα!!! (Παίρνουν θεραπεία γι' αυτήν, εγώ προσωπικά προϊσταμαι της προσπάθειας, αλλά δεν παύουν να είναι άρρωστα και να τη μεταδίδουν... )

Βοηθήστε την κατάσταση αν μπορείτε βρε παιδιά...Να μην βγει στην αυλή κι αρρωστήσει κι αυτή η γλυκόφατσα....

(Φώτο δεν έχω βάλει ακόμα γιατί ο Χρήστος με γράφει...Θα τα καταφέρω σήμερα πιστεύω...)

Ισμήνη τον έκανα μπάνιο (μετά τη φωτογραφία αυτή) αλλά δεν άσπρισε και πολύ ακόμα...
Θα τον ξαναβγάλω φωτογραφία σύντομα, τώρα είναι στη γιαγιά μου και δεν είναι εύκολο να κουβαλάω φωτογραφική στη δουλειά, γιατί μετά θα παω απο εκεί να δω πως είναι...
Πάντως είναι ΠΟΛΥ καλός! Πραγματικά δεν αξίζει αυτό το γατάκι να μείνει στο δρόμο...
Τον εχω ερωτευτεί τρελλά πιο πολύ για την τρυφερή συμπεριφορά του...
Μακάρι να είναι τυχερός...Αν δεν βρεθεί σπίτι σύντομα, το μέλλον του είναι αβέβαιο...
δεν μπορώ να τον βγάλω απο το μυαλό μου...απο το πρωί που τον πήγα στη γιαγιά μου το μυαλό μου είναι εκεί...Φαντάσου να τον είχα κρατήσει και παραπάνω εδω...δεν θα μπορούσα με τιποτα να τον αποχωριστώ!
Ήδη μου είναι πολύ δύσκολο...