HELP!!!!!!!!!

Κορίτσια χρειάζομαι τη βοήθεια σας!!! Στη κεντρική λεωφόρο του Πειραια, βασιλέως γεωργίου βρήκα μικροσκοπικο γατακι εκλαιγε σα τρελο, προσπαθησα πολυ ωρα να το πιασω σιγουρα το εχει παρατησει η μανα του. Δεν ηξερα τι να κάνω, αρχικά το πηγα σε μια γριούλα πιο πάνω στη καστελλα που ταιζει τις αδεσποτεσ αλλα οι δικες της ορμηξαν να το φανε, το πηγα σπιτι,.το βετουλι εξαφανιστηκε μου κραταει μουτρα, το εχω στη ταρατσα μου και δε ξερω τι να κανω και ερχεται μπορα. Επειδη δεν εχω ιντερνετ σπιτι, οποια/ος εχει καμια ιδεα ή ενδιαφερεται, ας με παρει στο 6993671881 ή ας μου στειλεισμσς και θα τον πα΄ρω πισω εγω΄. Υπαρχει περιπτωση να κολλησε το Βετούλι τιποτε, αν υποθεσουμε πως το μικρο είναι άρρωστο, από το ελαχιστα δευτερόλεπτα που ηταν μαζι(δεν ακουμπησε το ενα το αλλο). Φευγω, γιατί ερχεται μπορα και πρεπει να σκεφτω κατι, προς το παριον είναι σε χαρτοκουτο και δε θα προστατευθει. Τι να εκανα ομως; αφου στη λεωφόρο δεν είχςε ελπιδα και η μαλακω η μα΄να του θα το ε΄'ιχε αφησει σιγοιυρα!! Καλα μιλαμε οιο γατες ειναι μεγαλες καριόλες, οταν προκειται για ξενο γατι, δε μπορεριτε να φανταστειτε πως του χυμούσαν!!! ΣΚΑΤΑ!!!!!

Ωχ...καλορίζικο το μικρό! Μην ανησυχείς το Βετούλι εμβολιασμένο δεν είναι? Εξάλλου δεν έφαγαν από το ίδιο πιάτο, ούτε έκαναν αγκαλιές...
Βάλε σε μια γατοφόρο το μικρό και απομόνωσε το κάπου στο μπάνιο πχ. Επίσης ψεκασε τα χέρια σου με frontline (βάλε γάντια καλύτερα), και πασάλειψε το.
Στην ταράτσα μπορεί να πέσει....

George+Βετούλι έγραψε:Κορίτσια χρειάζομαι τη βοήθεια σας!!! Στη κεντρική λεωφόρο του Πειραια, βασιλέως γεωργίου βρήκα μικροσκοπικο γατακι εκλαιγε σα τρελο, προσπαθησα πολυ ωρα να το πιασω σιγουρα το εχει παρατησει η μανα του. Δεν ηξερα τι να κάνω, αρχικά το πηγα σε μια γριούλα πιο πάνω στη καστελλα που ταιζει τις αδεσποτεσ αλλα οι δικες της ορμηξαν να το φανε, το πηγα σπιτι,.το βετουλι εξαφανιστηκε μου κραταει μουτρα, το εχω στη ταρατσα μου και δε ξερω τι να κανω και ερχεται μπορα. Επειδη δεν εχω ιντερνετ σπιτι, οποια/ος εχει καμια ιδεα ή ενδιαφερεται, ας με παρει στο 6993671881 ή ας μου στειλεισμσς και θα τον πα΄ρω πισω εγω΄. Υπαρχει περιπτωση να κολλησε το Βετούλι τιποτε, αν υποθεσουμε πως το μικρο είναι άρρωστο, από το ελαχιστα δευτερόλεπτα που ηταν μαζι(δεν ακουμπησε το ενα το αλλο). Φευγω, γιατί ερχεται μπορα και πρεπει να σκεφτω κατι, προς το παριον είναι σε χαρτοκουτο και δε θα προστατευθει. Τι να εκανα ομως; αφου στη λεωφόρο δεν είχςε ελπιδα και η μαλακω η μα΄να του θα το ε΄'ιχε αφησει σιγοιυρα!! Καλα μιλαμε οιο γατες ειναι μεγαλες καριόλες, οταν προκειται για ξενο γατι, δε μπορεριτε να φανταστειτε πως του χυμούσαν!!! ΣΚΑΤΑ!!!!!

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΡΕ ΓΜΤ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ-ΓΑΤΕΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ...ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΤΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΖΩΑ.ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ Σ'ΕΝΑ ΘΕΙΟ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ Ο ΜΛΚΣ ΕΦΑΓΕ ΤΟ 1 ΜΩΡΑΚΙ ΓΙΑΤΙ?

Μάλλον είναι καλύτερα τα νέα, μου ήρθε τρελός ταμπλάς σαββατιάτικα. Γυρνούσα σπίτι και στη κεντρική λεωφόρο Β. Γεωργίου ακούω απελπισμένα νιάου, μιλάμε τώρα σε μια λεωφόρο πήχτρα στη κίνηση και τα αυτοκίνητα. Κοντοστάθηκα και ύστερα από λίγη ώρα είδα ένα μικροσκοπικό μπαλάκι, στην άκρη του πεζοδρομίου και ένα κεσεδάκι με γαλατάκι δίπλα του, ας είναι καλά ο/η χριστιανός/η που φιλοτιμήθηκε. Προφανώς το γατάκι μόλις είχε βγει από το αυτοκίνητο όπου κρυβόταν, καμία υποψία φιλικού περιβάλλοντος γύρω.. Και εδώ τίθεται το ερώτημα; Πώς βρέθηκε εκεί; Να το παράτησε η μάνα του στη μπουρδελολεωφόρο; No way, δεν υπάρχει πουθενά κοντά χώρος φιλικός για καταφυγή και σιγά μην παραστράτησε τόσο πολύ μια σταλιά κούτσικο! Το ότι παραδίπλα υπήρχε σκουπιδοτενεκές, με προδιαθέτει για ένα χειρότερο σενάριο, αναφορικά με το χούι αρκετών "φιλοζώων" όταν η γατοοικογένεια τους μεγαλώνει επικίνδυνα(μαύρο φίδι να τους φάει). Και εδώ θέλω τη γνώμη σας, τί μπορεί να παίζει; Εσείς τί θα κάνατε στη θέση μου; Θα προσπερνούσατε, λέγοντας δε γμτ, υπάρχει μία στις 100 να το ξαναβρεί η μάνα του; Σε μια αφιλόξενη λεωφόρο και με το κίνδυνο της νεροποντής παρόντα;(ειδικά αν ήταν σα την χθεσινή, ζήτω που καήκαμε).. Εκείνη την στιγμή κατεβαίνει μια κυρία να πετάξει τα σκουπίδια & βλέποντας το αρχίζει να μου λέει πόσοι σκατάνθρωποι κατοικούν ανάμεσα μας & ότι τις προάλλες σε μια ταβέρνα ήταν ένας παπάς με τη γυναίκα & το παιδί του & το μούλικο αφού κάλεσε ένα ψιψίνι κοντά του, δελεάζοντας το με μπουκίτσα, το κλώτσησε με δύναμη!! Αμέσως σηκώθηκε & επέπληξε τον παπά για το παιδί του & ο τράγος εθίγη που δε σεβάστηκε το σχήμα του!! Και όλη η ταβέρνα πήρε το μέρος του παπά!!!..
Μικρή παρεμβολή τέλος, φόρτωσα ακόμα περισσότερο & της είπα να κάτσει μπροστά στο γατί & εγώ να πάω από πίσω & να το αιφνιδιάσω, γιατί οσάκις προσπάθησα πριν, κρυβόταν φοβισμένο κάτω απ' το αμάξι. Όπερ & εγένετο & καταφέρνω να το γραπώσω, τόσο μικροσκοπικό το καημένο ούτε νυχάκια δε μπορούσε να βγάλει, μόνο στριφογύριζε φοβισμένο... Ξεκινώ, σκεπτόμενος τη γριούλα που μένει πιο πάνω μου στην Καστέλλα, στον πεζόδρομο της εκκλησίας του Σταυρού και ταιζει καμιά 25αρια γάτες, ευτυχώς σ' εκείνη τη περιοχή υπάρχουν μερικά παρατημένα παλιόσπιτα μ' άγρια βλαστηση & οι συνθήκες είναι λίγο καλύτερες για τα αδέσποτα, όσο μπορούν βέβαια να είναι..
Φτάνω και το εναποθέτω σ' ένα παρτέρι και αμέσως το πλησιάζουν οι πρώτες γάτες, ακούγοντας τα νιάου. Στην αρχή του απαντούν και το μυρίζουν & εγώ συγκινήμενος στοχάζομαι το μεγαλείο της γατίσιας ψυχής, τί αφελής θεέ μου.. Σε λίγο, σκάνε οι πρώτοι τσαμπουκάδες & το μπαλάκι είναι περιτρυγυρισμένο από 5-6 γάτες που του κάνουν χρρρρ & του σκάνε φάπες εναλλάξ & αυτό έχει συρρικνωθεί, αμίλητο από τον φόβο του, το κακόμοιρο που στην αρχή τριβόταν στις γούνες τους, νομίζοντας πως ξαναβρήκε τη μανούλα..(καριόλες!!). Χτυπώ το τζάμι της γριούλας, σε λίγο βγαίνει, της εξηγώ τα καθέκαστα & αρχίζει το δικό της μοιρολόι για τους σκύλους που χθες βράδυ της πνίξαν 2 γατιά & για τον πούστη γείτονα με τις φόλες, στο τέλος μου λέει πως δεν υπάρχει περίπτωση οι δικές της να το αφήσουν σε ησυχία, χώρια που αν έσκαγαν σκυλιά τη νύχτα, το κούτσικο δεν θα είχε τη δύναμη να σκαρφαλώσει σε κανά δέντρο και τί θα έκανε αν άρχιζαν να τρέχουν χείμαρροι τη νύχτα από τη βροχή;; Σκατά λέω, αλλά η κακομοίρα δεν είχε άδικο, ο κλοιός γύρω από το κακομοιράκι είχε αρχίσει να στενεύει επικίνδυνα(καριόλες ξανά!!). Η γριούλα μου δίνει μια κούτα, το βάζω μέσα & το ανεβάζω σπίτι μου, μην ξέροντας τί να κάνω.. Μόλις σκάμε & ακούει το νιάου το Βετούλι, τρέχει έντρομο να δει τί συμβαίνει, το βάζω κατευθείαν στο μπάνιο με την κούτα του μες στη μπανιέρα. Λές να γίνει θαύμα;, λέω και φωνάζω στο Βετούλι "Βετούλι, έλα να δεις, ήρθε καινούργιος φίλος!!". Το Βετούλι σκάει μύτη σιγά-σιγά, σκαρφαλώνει στα 2 και κοιτά face to face το γατάκι και παγωμένο αρχίζει να απομακρύνεται.. Καταλαβαίνω τη διαπραχθείσα μαλακία και αμέσως αρπάζω τη κούτα να το βγάλω απ' το σπίτι & πάνω στην αναμπουμπούλα πατάω και το πατουσάκι του Βετουλιού, πιο σκατά δε μπορούσε να πάει!!!!!! Το ανεβάζω στη ταράτσα, αυτό να κλαίει γοερά, του βάζω λίγη ξηρά τροφή και κατεβαίνω ξανά να δω πως είναι το Βετούλι. Το Βετούλι με αποφεύγει, δε μ΄ αφήνει να το ακουμπήσω, δεν εξαφανίζεται, απλώς απομακρύνεται για να μου δείξει ότι είναι θιγμένο.. Μέσα στο πανικό μου και με το φόβο της βροχής, αρχίζω να παίρνω φίλους & γνωστούς & πετάγομαι σ' ενα net καφέ για να σας στείλω το παραπάνω μήνυμα.. Άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες & όπου φύγει-φύγει, επιστρέφω με σπριντ στο σπίτι & ως εκ θαύματος, πέφτω στην νοικάρισσα του ισογείου & τότε θυμάμαι πως παλιά τάιζε έναν γάτο στη γειτονιά, που πολλές φορές τον είχα δει να κοιμάται στο μπαλκονάκι της.. Χωρίς να το σκεφτώ, τη ρωτώ αν μπορεί να το φιλοξενήσει έστω για το Σ/Κ, έστω μέχρι να περάσουν οι μέρες με τις πολλές βροχές. "Ούτε να το σκέφτεσαι" μου λέει, "φέρτο αμέσως"!!. Όπερ & εγένετο, της το κατέβασα, της έδωσα & ξηρά τροφή & μου είπε πως δεν έχει πρόβλημα να το κρατήσει & για πάντα, τί να πω, ελπίζω να μην καταχράστηκα την καλωσύνη της.. Της έδωσα το τηλέφωνο μου, για ότι χρειαστεί & άφησα το φιλαράκι μου σ' ένα φιλόξενο σπίτι προς το παρόν, ελπίζω..
Ανεβαίνω σπίτι να δω τί κάνει το Βετούλι, φυσικά δε με υποδέχεται, αλλά κάθεται στο δωμάτιο μου & κοιτά έντρομο προς τη μεριά του μπάνιου, σα να περιμένει το φάντασμα να βγει από κει.. Πάω να το χαϊδέψω, δε γουστάρει και μ' αποφεύγει. Τσαντίζομαι, το παίρνω αγκαλίτσα, το πάω στο μπάνιο, το βάζω στη μπανιέρα & του λέω:"Ορίστε, έφυγε, δεν υπάρχει κανένα γατί, δικό σου είναι το σπίτι!!!" Βγαίνει & τσουπ, τσουπ, τσουπ πάει και κρυβεται κάτω από τον κλασσικό καναπέ, τον καναπέ των καψωνιών, και παρά τα παρακάλια μου δε βγαίνει. Τέτοια συμπεριφορά είχα να αντιμετωπίσω από την εποχή που ήμουν βασική εκπαίδευση στο Ναυτικό & γύρισα σπίτι ύστερα από 17 ημερες & το Βετούλι για μιάμιση μέρα μ' είχε καραντίνα, τιμωρία που το άφησα μόνο του!!! Αλλά καλά να πάθω, τί τα ήθελα τα πειράματα, λες και δεν το ήξερα και παλιότερα στο Ρέθυμνο που είχα φέρει έναν μικρό γατούλη & τον είχε πλακώσει στο ξύλο.. Και μου το'χαν πει, και ο Κος Πάνος & η Κα Μίλλυ, η συγκεκριμένη γάτα ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να δεχθεί άλλο γατί στο σπίτι, είναι γάτα-καπετάνιος, τότε που τους ρωτούσα, φοβούμενος ότι η μοναξιά ενδεχομένως του έφερνε κατάθλιψη..
στα μούτρα μου!!!!
Θέλω τη βοήθεια & τις γνώσεις σας: Πόσο καιρό θα μου το κρατήσει μανιάτικο; Τί μπορώ να κάνω; Κορίτσια sorry, αλλά το Βετούλι είναι η ζωή μου, του' χω παθολογική αδυναμία! Επίσης, αυτό που ρώτησα & πριν, αναφορικά με το ενδεχόμενο ο μικρούλης να ήταν φορέας νοσημάτων(Ιαμήνη ευχαριστώ για την απάντηση, ναι, είναι εμβολιασμένο, αλλά με τα εμβόλια της indoor γάτας, δεν ήρθαν σε επαφή, απλως κοιτάχτηκαν για 4-5 δευτερόλεπτα), υπάρχει λόγος να ανησυχώ; Αχ Βετούλι μου, σ' αγαπώ πολύ, ελπίζω να μη κλόνισα την εμπιστοσύνη σου..

Γιώργο μου μην ανησυχείς! Αύριο θα το έχει ξεχάσει!!!

Απ' όσο μπορώ να γνωρίζω... με το βλέμμα δεν μεταδίδονται ασθένειες...
Ας ελπίσουμε ότι η γειτόνισσα θα το κρατήσει το μικρό....

Θέλω τη βοήθεια & τις γνώσεις σας: Πόσο καιρό θα μου το κρατήσει
μανιάτικο; Τί μπορώ να κάνω; Κορίτσια sorry, αλλά το Βετούλι είναι η
ζωή μου, του' χω παθολογική αδυναμία!

Εμένα η σόκο μου το κρατησε αρκετά μπορω να πώ,αλλά φρόντιζα καποια ώρα τη μέρα να βάζω τα μικρά σε ενα δωμάτιο και να ασχολούμε μόνο μ αυτή κυρίως να παίζουμε,και μετα της έδινα και μια αποκλειστική λιχουδιά...Αλλά συνήθως μου χρειαζονται 2-3 κονσερβες για να εξιλεωθω!!!

George+Βετούλι έγραψε:Μάλλον είναι καλύτερα τα νέα, μου ήρθε τρελός ταμπλάς σαββατιάτικα. Γυρνούσα σπίτι και στη κεντρική λεωφόρο Β. Γεωργίου ακούω απελπισμένα νιάου, μιλάμε τώρα σε μια λεωφόρο πήχτρα στη κίνηση και τα αυτοκίνητα. Κοντοστάθηκα και ύστερα από λίγη ώρα είδα ένα μικροσκοπικό μπαλάκι, στην άκρη του πεζοδρομίου και ένα κεσεδάκι με γαλατάκι δίπλα του, ας είναι καλά ο/η χριστιανός/η που φιλοτιμήθηκε. Προφανώς το γατάκι μόλις είχε βγει από το αυτοκίνητο όπου κρυβόταν, καμία υποψία φιλικού περιβάλλοντος γύρω.. Και εδώ τίθεται το ερώτημα; Πώς βρέθηκε εκεί; Να το παράτησε η μάνα του στη μπουρδελολεωφόρο; No way, δεν υπάρχει πουθενά κοντά χώρος φιλικός για καταφυγή και σιγά μην παραστράτησε τόσο πολύ μια σταλιά κούτσικο! Το ότι παραδίπλα υπήρχε σκουπιδοτενεκές, με προδιαθέτει για ένα χειρότερο σενάριο, αναφορικά με το χούι αρκετών "φιλοζώων" όταν η γατοοικογένεια τους μεγαλώνει επικίνδυνα(μαύρο φίδι να τους φάει). Και εδώ θέλω τη γνώμη σας, τί μπορεί να παίζει; Εσείς τί θα κάνατε στη θέση μου; Θα προσπερνούσατε, λέγοντας δε γμτ, υπάρχει μία στις 100 να το ξαναβρεί η μάνα του; Σε μια αφιλόξενη λεωφόρο και με το κίνδυνο της νεροποντής παρόντα;(ειδικά αν ήταν σα την χθεσινή, ζήτω που καήκαμε).. Εκείνη την στιγμή κατεβαίνει μια κυρία να πετάξει τα σκουπίδια & βλέποντας το αρχίζει να μου λέει πόσοι σκατάνθρωποι κατοικούν ανάμεσα μας & ότι τις προάλλες σε μια ταβέρνα ήταν ένας παπάς με τη γυναίκα & το παιδί του & το μούλικο αφού κάλεσε ένα ψιψίνι κοντά του, δελεάζοντας το με μπουκίτσα, το κλώτσησε με δύναμη!! Αμέσως σηκώθηκε & επέπληξε τον παπά για το παιδί του & ο τράγος εθίγη που δε σεβάστηκε το σχήμα του!! Και όλη η ταβέρνα πήρε το μέρος του παπά!!!..
Μικρή παρεμβολή τέλος, φόρτωσα ακόμα περισσότερο & της είπα να κάτσει μπροστά στο γατί & εγώ να πάω από πίσω & να το αιφνιδιάσω, γιατί οσάκις προσπάθησα πριν, κρυβόταν φοβισμένο κάτω απ' το αμάξι. Όπερ & εγένετο & καταφέρνω να το γραπώσω, τόσο μικροσκοπικό το καημένο ούτε νυχάκια δε μπορούσε να βγάλει, μόνο στριφογύριζε φοβισμένο... Ξεκινώ, σκεπτόμενος τη γριούλα που μένει πιο πάνω μου στην Καστέλλα, στον πεζόδρομο της εκκλησίας του Σταυρού και ταιζει καμιά 25αρια γάτες, ευτυχώς σ' εκείνη τη περιοχή υπάρχουν μερικά παρατημένα παλιόσπιτα μ' άγρια βλαστηση & οι συνθήκες είναι λίγο καλύτερες για τα αδέσποτα, όσο μπορούν βέβαια να είναι..
Φτάνω και το εναποθέτω σ' ένα παρτέρι και αμέσως το πλησιάζουν οι πρώτες γάτες, ακούγοντας τα νιάου. Στην αρχή του απαντούν και το μυρίζουν & εγώ συγκινήμενος στοχάζομαι το μεγαλείο της γατίσιας ψυχής, τί αφελής θεέ μου.. Σε λίγο, σκάνε οι πρώτοι τσαμπουκάδες & το μπαλάκι είναι περιτρυγυρισμένο από 5-6 γάτες που του κάνουν χρρρρ & του σκάνε φάπες εναλλάξ & αυτό έχει συρρικνωθεί, αμίλητο από τον φόβο του, το κακόμοιρο που στην αρχή τριβόταν στις γούνες τους, νομίζοντας πως ξαναβρήκε τη μανούλα..(καριόλες!!). Χτυπώ το τζάμι της γριούλας, σε λίγο βγαίνει, της εξηγώ τα καθέκαστα & αρχίζει το δικό της μοιρολόι για τους σκύλους που χθες βράδυ της πνίξαν 2 γατιά & για τον πούστη γείτονα με τις φόλες, στο τέλος μου λέει πως δεν υπάρχει περίπτωση οι δικές της να το αφήσουν σε ησυχία, χώρια που αν έσκαγαν σκυλιά τη νύχτα, το κούτσικο δεν θα είχε τη δύναμη να σκαρφαλώσει σε κανά δέντρο και τί θα έκανε αν άρχιζαν να τρέχουν χείμαρροι τη νύχτα από τη βροχή;; Σκατά λέω, αλλά η κακομοίρα δεν είχε άδικο, ο κλοιός γύρω από το κακομοιράκι είχε αρχίσει να στενεύει επικίνδυνα(καριόλες ξανά!!). Η γριούλα μου δίνει μια κούτα, το βάζω μέσα & το ανεβάζω σπίτι μου, μην ξέροντας τί να κάνω.. Μόλις σκάμε & ακούει το νιάου το Βετούλι, τρέχει έντρομο να δει τί συμβαίνει, το βάζω κατευθείαν στο μπάνιο με την κούτα του μες στη μπανιέρα. Λές να γίνει θαύμα;, λέω και φωνάζω στο Βετούλι "Βετούλι, έλα να δεις, ήρθε καινούργιος φίλος!!". Το Βετούλι σκάει μύτη σιγά-σιγά, σκαρφαλώνει στα 2 και κοιτά face to face το γατάκι και παγωμένο αρχίζει να απομακρύνεται.. Καταλαβαίνω τη διαπραχθείσα μαλακία και αμέσως αρπάζω τη κούτα να το βγάλω απ' το σπίτι & πάνω στην αναμπουμπούλα πατάω και το πατουσάκι του Βετουλιού, πιο σκατά δε μπορούσε να πάει!!!!!! Το ανεβάζω στη ταράτσα, αυτό να κλαίει γοερά, του βάζω λίγη ξηρά τροφή και κατεβαίνω ξανά να δω πως είναι το Βετούλι. Το Βετούλι με αποφεύγει, δε μ΄ αφήνει να το ακουμπήσω, δεν εξαφανίζεται, απλώς απομακρύνεται για να μου δείξει ότι είναι θιγμένο.. Μέσα στο πανικό μου και με το φόβο της βροχής, αρχίζω να παίρνω φίλους & γνωστούς & πετάγομαι σ' ενα net καφέ για να σας στείλω το παραπάνω μήνυμα.. Άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες & όπου φύγει-φύγει, επιστρέφω με σπριντ στο σπίτι & ως εκ θαύματος, πέφτω στην νοικάρισσα του ισογείου & τότε θυμάμαι πως παλιά τάιζε έναν γάτο στη γειτονιά, που πολλές φορές τον είχα δει να κοιμάται στο μπαλκονάκι της.. Χωρίς να το σκεφτώ, τη ρωτώ αν μπορεί να το φιλοξενήσει έστω για το Σ/Κ, έστω μέχρι να περάσουν οι μέρες με τις πολλές βροχές. "Ούτε να το σκέφτεσαι" μου λέει, "φέρτο αμέσως"!!. Όπερ & εγένετο, της το κατέβασα, της έδωσα & ξηρά τροφή & μου είπε πως δεν έχει πρόβλημα να το κρατήσει & για πάντα, τί να πω, ελπίζω να μην καταχράστηκα την καλωσύνη της.. Της έδωσα το τηλέφωνο μου, για ότι χρειαστεί & άφησα το φιλαράκι μου σ' ένα φιλόξενο σπίτι προς το παρόν, ελπίζω..
Ανεβαίνω σπίτι να δω τί κάνει το Βετούλι, φυσικά δε με υποδέχεται, αλλά κάθεται στο δωμάτιο μου & κοιτά έντρομο προς τη μεριά του μπάνιου, σα να περιμένει το φάντασμα να βγει από κει.. Πάω να το χαϊδέψω, δε γουστάρει και μ' αποφεύγει. Τσαντίζομαι, το παίρνω αγκαλίτσα, το πάω στο μπάνιο, το βάζω στη μπανιέρα & του λέω:"Ορίστε, έφυγε, δεν υπάρχει κανένα γατί, δικό σου είναι το σπίτι!!!" Βγαίνει & τσουπ, τσουπ, τσουπ πάει και κρυβεται κάτω από τον κλασσικό καναπέ, τον καναπέ των καψωνιών, και παρά τα παρακάλια μου δε βγαίνει. Τέτοια συμπεριφορά είχα να αντιμετωπίσω από την εποχή που ήμουν βασική εκπαίδευση στο Ναυτικό & γύρισα σπίτι ύστερα από 17 ημερες & το Βετούλι για μιάμιση μέρα μ' είχε καραντίνα, τιμωρία που το άφησα μόνο του!!! Αλλά καλά να πάθω, τί τα ήθελα τα πειράματα, λες και δεν το ήξερα και παλιότερα στο Ρέθυμνο που είχα φέρει έναν μικρό γατούλη & τον είχε πλακώσει στο ξύλο.. Και μου το'χαν πει, και ο Κος Πάνος & η Κα Μίλλυ, η συγκεκριμένη γάτα ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να δεχθεί άλλο γατί στο σπίτι, είναι γάτα-καπετάνιος, τότε που τους ρωτούσα, φοβούμενος ότι η μοναξιά ενδεχομένως του έφερνε κατάθλιψη..
στα μούτρα μου!!!!
Θέλω τη βοήθεια & τις γνώσεις σας: Πόσο καιρό θα μου το κρατήσει μανιάτικο; Τί μπορώ να κάνω; Κορίτσια sorry, αλλά το Βετούλι είναι η ζωή μου, του' χω παθολογική αδυναμία! Επίσης, αυτό που ρώτησα & πριν, αναφορικά με το ενδεχόμενο ο μικρούλης να ήταν φορέας νοσημάτων(Ιαμήνη ευχαριστώ για την απάντηση, ναι, είναι εμβολιασμένο, αλλά με τα εμβόλια της indoor γάτας, δεν ήρθαν σε επαφή, απλως κοιτάχτηκαν για 4-5 δευτερόλεπτα), υπάρχει λόγος να ανησυχώ; Αχ Βετούλι μου, σ' αγαπώ πολύ, ελπίζω να μη κλόνισα την εμπιστοσύνη σου..

Η αφήγηση τρομερή!
Το Βετούλι είναι τυχερό γατί που έχει τέτοιο μπαμπά,δεν το συζητώ,δεν θα σου κρατήσει μούτρα,γιατί εγώ πιστεύω ότι κατά βάθος καταλαβαίνουν...κι εμένα μου κράταγε μούτρα ο Οραντζέλο,του τύπου "δεν θέλω να έρθεις να με χαιδέψεις,να με πιάσεις,να μου μιλήσεις!!!" αλλά τον μικρό το γυρόφερνε και ήταν συνέχεια από πίσω του να δει τι κάνει.Και τώρα είμαστε όλο αγκαλιές και αλληλοκαθαριότητα και κοιμόμαστε μαζί στο διπλό κρεβάτι μας (ένα μεγάλο καλάθι που τους έχω)
Μακάρι να κρατήσει η γειτόνισσα το γατί!

Ολα καλά λοιπόν φτάνει να το κρατήσει η γειτόνισσα το μικρό!
Η αφήγηση τρομερή...
Και μην φοβάσαι εδω δεν κολήσαν τα δικά μου κι εγώ μύκητες

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις, όντως τα πράγματα πήγαν καλύτερα το βράδυ που γύρισα, υπήρχε μια αρχική επιφυλακτικότητα & ένα συχνό λοξοκοίτασμα προς τη μεριά του μπάνιου(υπάρχουν & φαντάσματα λέμε), αλλά στο τέλος ανεβήκαμε στο κρεβατάκι του μπαμπά. Με το φιλαράκι μου δεν ξέρω τί γίνεται, λείπω απ' το πρωί απ' το σπίτι, τώρα θα πάω να δω. Ευτυχώς που δεν είχα πετάξει ένα παλίό ονυχοδρόμιο του Βετουλιού, αυτό που το είχα βάλει με το ζόρι & μετά δεν ξαναμπήκε, θα πάω να το καθαρίσω & θα το πάω κάτω, ώστε να 'χει ένα πιο αξιοπρεπές σπιτάκι το ταλαίπωρο. Κι εγώ εύχομαι να το κρατήσει, έστω και στο μπαλκονάκι, να έχει μια πιο αξιοπρεπή ζωή σαν αδέσποτο, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό.. Τέλος πάντων, αν κανείς τυχόν ενδιαφέρεται να υιοθετήσει ένα μικρό μαύρο-μουτζουρέ μπαλάκι(φανταστείτε τον Χουζούρη στο αβατάρ της Adminας, αλλά ακόμα πιο μικρό, με τα ίδια λαμπυριστά μαύρα ματάκια) ας επικοινωνήσει μαζί μου, το τηλ μου το έχω βάλει στο πρώτο μου post. Αυτά προς το παρόν...

ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΧΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΛΙΣΑ(ΕΝΗΛΙΚΗ ΓΑΤΑ) ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Η ΡΟΖΑ ΕΙΧΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΘΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΟΥΡΗΘΕΙ ΠΑΝΩ ΤΗΣ.ΜΟΛΙΣ ΤΗΝ ΕΙΔΕ Η ΕΛΙΣΑ ΟΡΜΗΞΕ ΝΑ ΤΗΝ ΦΑΕΙ!ΜΟΝΟ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΡΟΖΑ ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΤΕΙΡΩΜΕΝΗ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΣΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ,ΕΝΩ Ο COOKIE HTAN ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΠΡΟΕΡΧΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΤΡΟΦΕΙΟ ΟΠΟΤΕ ΤΟΝ ΗΞΕΡΕ.Η ΕΛΙΣΑ ΕΜΕΙΝΕ ΓΙΑ 1 ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΚΤΟΥΣΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ Η ΡΟΖΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ,ΟΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΕΛΙΣΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΕΘΕΙ .Η ΡΟΖΑ ΕΙΧΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΘΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΘΟΤΑΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΑΣΥ ΠΟΥ Η ΚΑΗΜΕΝΗ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕ ΟΥΤΕ ΚΟΥΝΟΥΠΑΚΙ.ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΙΣΑ ΣΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΜΕΙΝΕ ΤΗΣ ΚΑΗΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΡΟΖΟΥΛΑΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ''ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ''ΟΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Ή ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΥΝΑΤΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.ΣΥΝΗΘΩΣ ΟΡΜΑΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΗΜΕΝΟ ΤΟΝ COOKIE ΜΕ ΚΑΤΙ ΧΑΣΤΟΥΚΑΚΙΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟΣ .ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΣΥΝΔΥΑΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΙΣΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΙΧΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ COOKIE.ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ .ΟΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΝΥΣΗΧΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΕΤΟΥΛΙ ΣΟΥ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ

Καταρχάς κατανοώ το άγχος, είναι απόλυτα νορμάλ, θα σου περάσει όταν όλα γίνουν ψιλορουτίνα.
Ψυχραιμία.
Το Βετουλίνι σου θα ηρεμήσει είναι θέμα ημερών μωρέ.
Τα υπόλοιπα για μύκητες αρρώστιες κλπ. δεν παίζουν πολύ γιατί ρε σεις με τα τόσα αδέσποτα που έχω χαϊδέψει, φιλοξενήσει στο σπίτι, θα έπρεπε τώρα να είμαι ένα μικρόβιο. Δεν κόλλησα ποτέ τίποτα. Δεν είναι τόσο εύκολο πια να αρρωστήσεις, πλένε καλά τα χέρια και καθάριζε και όλα θα πάνε καλά. Με την ίδια λογική και οι κτηνίατροι δε θα ζούσαν πολύ με όλα αυτά που αντιμετωπίζουν.

Όλα θα πάνε καλά, και έσωσες μωρέ και μια ψυχούλα. Είναι πολύ καλό αυτό καρμικά (λέεεεεμε τώραααααα)

Gloriana έγραψε:Καταρχάς κατανοώ το άγχος, είναι απόλυτα νορμάλ, θα σου περάσει όταν όλα γίνουν ψιλορουτίνα.
Ψυχραιμία.
Το Βετουλίνι σου θα ηρεμήσει είναι θέμα ημερών μωρέ.
Τα υπόλοιπα για μύκητες αρρώστιες κλπ. δεν παίζουν πολύ γιατί ρε σεις με τα τόσα αδέσποτα που έχω χαϊδέψει, φιλοξενήσει στο σπίτι, θα έπρεπε τώρα να είμαι ένα μικρόβιο. Δεν κόλλησα ποτέ τίποτα. Δεν είναι τόσο εύκολο πια να αρρωστήσεις, πλένε καλά τα χέρια και καθάριζε και όλα θα πάνε καλά. Με την ίδια λογική και οι κτηνίατροι δε θα ζούσαν πολύ με όλα αυτά που αντιμετωπίζουν.

Όλα θα πάνε καλά, και έσωσες μωρέ και μια ψυχούλα. Είναι πολύ καλό αυτό καρμικά (λέεεεεμε τώραααααα)

Το πρόβλημα δεν ειναι στον άνθρωπο τόσο όσο στο γατουνι .Αυτό κολλαει τις ασθένειες που μπορεί να εχει καποιο αλλο

Pepita έγραψε:

Gloriana έγραψε:Καταρχάς κατανοώ το άγχος, είναι απόλυτα νορμάλ, θα σου περάσει όταν όλα γίνουν ψιλορουτίνα.
Ψυχραιμία.
Το Βετουλίνι σου θα ηρεμήσει είναι θέμα ημερών μωρέ.
Τα υπόλοιπα για μύκητες αρρώστιες κλπ. δεν παίζουν πολύ γιατί ρε σεις με τα τόσα αδέσποτα που έχω χαϊδέψει, φιλοξενήσει στο σπίτι, θα έπρεπε τώρα να είμαι ένα μικρόβιο. Δεν κόλλησα ποτέ τίποτα. Δεν είναι τόσο εύκολο πια να αρρωστήσεις, πλένε καλά τα χέρια και καθάριζε και όλα θα πάνε καλά. Με την ίδια λογική και οι κτηνίατροι δε θα ζούσαν πολύ με όλα αυτά που αντιμετωπίζουν.

Όλα θα πάνε καλά, και έσωσες μωρέ και μια ψυχούλα. Είναι πολύ καλό αυτό καρμικά (λέεεεεμε τώραααααα)

Το πρόβλημα δεν ειναι στον άνθρωπο τόσο όσο στο γατουνι .Αυτό κολλαει τις ασθένειες που μπορεί να εχει καποιο αλλο

Ναι έτσι είναι. Αλλά άμα είναι εμβολιασμένο ότι και να κολλήσει περνάει εύκολα.