Γατο- αυτοπροσδιοριζόμαστε

mimika έγραψε:

catgirl έγραψε:Γιατι μ`αρεσει να μιλαω(εστο και μονη μου)
Γιατι....... ετσι

ΕΕΕΕεεεεεεεεεεεεεεεε μα πια.......

1. Ισμήνη
2.Νατάσα

3. Εγώ δε θέλω να μπαίνω, με πιέζουν ανώτερες δυνάμεις

Γιατί περνάω όμορφα στο γατόσπιτο!!!!!

Το γατοσπιτο μ'αρεσει γιατι ειναι πολυ χαρουμενο και αισιοδοξο . Μπορεις να γραφεις οτι ακριβως θελεις,να κανεις οτι πλακα θελεις χωρις να ανησυχεις πως θα το παρουν καποιοι,Σαν μια χαρουμενη τρελλη παρεα ειναι.Σου φτιαχνει το κεφι οσο στραβα και να πηγε η μερα σου
Και να σας εξομολογηθω κατι.Εγω απο ανεκαθεν ειχα μεγαλο κολημμα με τους κροκοδειλους.Αλλα αντε να φιλας να αγκαλιαζεις και να κοιμασαι μ'ενα κροκοδειλο!
Ετσι κατεληξα με την Μυρτουλα,δοξα τω θεω απο γρατζουνιες και δαγκωματιες δεν εχω παραπονο

εγω ειμαι εδω,γιατι φυγατε απο αλλου, και μου αρεσε η παρεα σας,ετσι...να μαι και εγω!
:.-:

Ως συνηθως με κάλυψε η Ισμήνη. & -

Νίκη!!!!! .
Τώρα δηλαδή, μάλλον πρέπει να χαίρεσαι που η Μυρτούλα σε ξεσκίζει γιατί σου θυμίζει και την άλλη σου αγάπη...

είχα γράψει πριν δυο χρόνια (περίπου) στο μπλογκ μου το παρακάτω κείμενο και μετά από δυο χρόνια, είναι σα να μην έχει αλλάξει τίποτα. Ο λόγος παραμένει ο ίδιος και για άτομα σαν εμένα -που δεν κεντράρουν και δεν κεντράρονται πουθενά- η σταθερότητα ήταν πάντα το ζητούμενο:

[b]Τέσπα που μπορεί να σημαίνει και καλημέρα

Εδώ και εννιά χρόνια περίπου σχεδόν μονάζω από επιλογή. Όλα ξεκίνησαν όταν έμεινα έγκυος στη πρώτη μου κόρη, αναγκαστικά στην αρχή (τζαναμπέτικο αυτό το παιδί από κουκίδα) και μετά όταν γεννήθηκε και μόνο η σκέψη ότι θα την αφήσω έστω και ένα λεπτό από τα μάτια μου ήταν εφιάλτης. Όταν έφτασε εφτά μηνών, Μεγάλη Τετάρτη θυμάμαι ήταν, την πήρε ο πατέρας της να πάνε μέχρι τη μαμά μου (ιστορία ένα τέταρτο) και ένιωσα ότι σκοτείνιασε ο τόπος γύρω μου. Εάν αυτό δεν είναι έρωτας τότε τι είναι έρωτας; Παρατηρήσεις του στυλ υστερική μάνα το λέμε αυτό και όχι έρωτα και να τις σκεφθείτε μην τολμήσετε να τις ξεστομίσετε και αυτό είναι το πιο δημοκρατικό που μπορώ να πω.

"Τέσπα", που μέχρι πριν έξη μήνες δεν ήξερα τι θα πει, δεν είναι οι κόρες μου το θέμα μου αυτή τη φορά. Για την ακρίβεια είναι αυτό το «τέσπα» που έγραψα πριν. Ζώντας λοιπόν σπίτι το pc έγινε η αυλή του σπιτιού μου στο κόσμο (δεν έχω αυλή, μένω στο τρίτο). Μέχρι τις αρχές καλοκαιριού η σχέση παρέμενε πλατωνική, δεν μου μίλαγε δεν του μίλαγα. Τον ανακάλυπτα και φαντάζομαι εάν πάρουμε υπόψη μας τις θεωρίες περί «Μεγάλου αδελφού» και αυτός το ίδιο έκανε. Ευτυχώς που δεν βγάζουνε ψυχολογικό προφίλ σε όλους, ξέρετε «αυτοί», αλλιώς τώρα φόραγα πουκάμισα κουμπωμένα ανάποδα. Εάν δείτε τα αγαπημένα του παλιού υπολογιστή μου θα καταλάβετε.

Στην αρχή φοβόμουν και μετά ντρεπόμουν να μπω στο περίεργο κόσμο των φόρουμ. Όλοι φαίνονταν να ξέρονται εκεί μέσα και ακόμα περισσότερο να ξέρουν γιατί μιλάνε. Εγώ δηλώνοντας από την αρχή και εδώ ότι δεν είμαι παρά ένας απλός χρήστης αφενός και με τα αγγλικά μου του γνωστού προαναφερθέντος σε άλλο post επιπέδου, δεν μπορούσα ούτε καν εγγραφή να κάνω. Όλα αυτά τα περίεργα γράμματα που προφανώς κάτι σήμαιναν, για μένα σε δίσκο της Φαιστού μου την φέρνανε την οθόνη παρά σε οθόνη.

Όμως η ζωή έχει γυρίσματα και από ότι φοβάται ο άνθρωπος δε γλυτώνει και βρέθηκα στο κόσμο του «τέσπα» πριν από έξη μήνες περίπου. Το πώς και το γιατί δεν έχει σημασία. Δε γράφεται για αυτό το λόγο αυτό το post. Τέσπα θα μου πείτε γιατί γράφεται;

Για να πω ένα ευχαριστώ σε μια σειρά άτομα που γνώρισα εκεί μέσα. Γιατί με δεχτήκανε, γιατί μοιράστηκαν μαζί μου εμπειρίες, γνώσεις, χαρές, προσωπικές τους ιστορίες, μικρά και μεγάλα τους δράματα μα πάνω από όλα τη καθημερινότητα τους.

Γιατί μου λέγανε καλημέρα το πρωί, έτσι όπως σου λέει κάποιος που σε ξέρει πολύ καιρό. Πότε με κέφι, πότε «ξύπνησα και μη μου μιλάτε τη βάψατε», πότε με συνάχι, πότε ξαγρυπνισμένες από παντός είδους σκασμένα, που πιστά στο ρόλο τους κόλλησαν ότι βρήκανε και απόμεινε η μάνα μα τελείως του δειλινού καμπάνα, το pc μου προέκταση του μπαλκονιού σε όλη τη χώρα και κάποιες φορές και εκτός.

Αυτούς και αυτές θέλω να ευχαριστήσω γιατί ότι και να λένε για το άθλημα εγώ δεν το βίωσα σαν άθλημα αλλά σαν παιχνίδι. Και ένας θεός ξέρει σε αυτή τη φάση πόσο ανάγκη είχα να παίξω ξανά. Γιατί τελικά είναι όμορφο να φτάνεις στα 45 σου και να ανακαλύπτεις ότι ανεξάρτητα με το μέσο και τον τρόπο μπορείς ακόμα να μιλάς με τους άλλους. Ευχαριστώ.

Υ.Γ.Το "τέσπα" πάντως το έκανα προσθήκη στο λεξικό του word.

[/b]

Καλημέρα από εδώ, λοιπόν.

Να πω λοιπόν κι εγώ γιατί δημιούργησα το Γατόσπιτο:

Αρχικά διότι έφυγε η Ασπασία.... και μου έλειπε από το άλλο πολύ... Και σε ένα καφέ διαπίστωσα (διότι μου το ξεφούρνισαν) ότι ούτε η Κατερίνα θα ξαναμπεί.... Η Ισμήνη είχε ήδη αποχωρήσει μία φορά και με χίλια ζόρια είχε γυρίσει.... Η Μιμίκα δεν μπορούσε πια να μας πει τον πόνο της... Η anabou ασφυκτιούσε κάθε φορα που ήταν αναγκασμένη να κάνει παρατήρηση για τα greeklish (το ίδιο κι εγώ!). Και ξαφνικά το mycat δεν ήταν πια το ίδιο... Η απόλυτη έλλειψη παρακολούθησής του από τη δημιουργό του είχε οδηγήσει σε αυστηρότητα και ακαμψία και "εχθρικότητα" εκ μέρους των mods. Άκουγα για infraction και μου σηκωνόταν η τρίχα!!! Μα μπορείς ποτέ να τιμωρήσεις κάποιον για τη γνώμη του??? Τελικά μπορείς, όπως αποδείχθηκε!!!

Η παρέα άρχισε λοιπόν να διαλύεται και στο μυαλό μου μου ήρθαν όλες εκείνες οι περιπτώσεις που όλες ενωθήκαμε μια γροθιά να βοηθήσουμε αδεσποτάκια! Ναι, τρέχαμε από το πρωί μέχρι το βράδυ με τις δουλειές μας, όμως όταν η Ισμήνη βρήκε το κακόμοιρο το γατάκι στο petshop της Αθηνάς ΟΛΕΣ προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Και το πήραμε από εκεί. Δεν τα καταφέραμε, όμως νιώθουμε περήφανες διότι ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΜΕ... Θυμήθηκα τόσες άλλες περιπτώσεις: Τον Νοά, τα γατάκια της Βουκουρεστίου..... Τελικά έτσι απλά θα χανόμασταν??? Έτσι απλά το σύστημα θα αποδεικνυόταν δυνατότερο από εμάς;

Δεν το ήθελα αυτό... Έτσι είπα "θα τις μαζέψω όλες σε ένα ΔΙΚΟ μας forum". Σε ένα forum χωρίς κανόνες. Σε ένα forum που όλοι θα μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα! Πήρα τη φωτό της πατούσας του Παύλα, έκανα κάποιες στοιχειώδεις κατηγορίες, τις οποίες σιγά σιγά συμπλήρωσα με εικόνες και μέσα σε ένα απόγευμα δημιούργησα το miaou.forumotion.com, το οποίο σύντομα μετονομάστηκε σε Γατόσπιτο. Και προσκάλεσα τον αρχικό πυρήνα με email: Είμαστε εδώ, πάλι μαζί. Και ο αρχικός πυρήνας προσκάλεσε όλες εκείνες που ασφυκτιούσαν στο "καλούπι" του mycat. Και ήρθαν και καινούργιες και γίναμε όλες μια γατοπαρέα!!! Και η Ισμήνη μας ομόρφυνε με τα γραφικά της!!!! Η Ριπήτ (και άλλες) με τα άρθρα της!!!

Δεν βροντοφωνάζουμε την φιλοζωία μας... Είμαστε ΕΔΩ και περνάμε ΚΑΛΑ... Επειδή λοιπόν ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΛΑ και ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ μας (για την ακρίβεια ΓΑΤΟΣΠΙΤΟ μας), θα κάνουμε όμορφα πράγματα... ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΔΙΩΞΟΥΜΕ... ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ!!!

Έτσι γεννήθηκε το Γατόσπιτο... και έτσι θα πορευτεί!

Σκέφτομαι λίαν συντόμως να ανοίξω το alogo-spito! Θα βγάλω την πατούσα και θα βάλω ένα πέταλο!
Και ναι αυτό είναι διαφήμιση!

Τα ξαδέρφια (γαϊδούρια) θα έχουν κι αυτά μια γωνίτσα εκεί; Τα λατρεύω!!!!
Ή για να μην υπάρχει πολυδιάσπαση... μήπως να γινόταν ένα του στυλ:
Για τα ζώα που θα θέλατε να έχετε αλλά δεν μπορείτε.
ΔΗλαδή, μετά και από τους κροκόδειλους της Νίκης, δεν έχω λόγια.
Κούκλες τ' αλογάκια, Ισμήνη μου, μην νομίζεις ότι πάω να σου το θέμα. Κι έχω ρίξει πολύύύ κλάμα με τα αντίστοιχα βιβλία και ταινίες.

ismini έγραψε:Σκέφτομαι λίαν συντόμως να ανοίξω το alogo-spito! Θα βγάλω την πατούσα και θα βάλω ένα πέταλο!
Και ναι αυτό είναι διαφήμιση!

Φοβερό πλάσμα ε?

αχ,φοβερα,ειναι αρχοντικα,καλογαθα και εκφραστικα ζωα,ασε που οταν καλπαζουν σου δινουν μια αισθηση ελευθεριας...

marmanga έγραψε:Τα ξαδέρφια (γαϊδούρια) θα έχουν κι αυτά μια γωνίτσα εκεί; Τα λατρεύω!!!!
Ή για να μην υπάρχει πολυδιάσπαση... μήπως να γινόταν ένα του στυλ:
Για τα ζώα που θα θέλατε να έχετε αλλά δεν μπορείτε.
ΔΗλαδή, μετά και από τους κροκόδειλους της Νίκης, δεν έχω λόγια.
Κούκλες τ' αλογάκια, Ισμήνη μου, μην νομίζεις ότι πάω να σου το θέμα. Κι έχω ρίξει πολύύύ κλάμα με τα αντίστοιχα βιβλία και ταινίες.

Nαι κι αυτο είναι πολυ καλη ιδέα "Για τα ζώα που θα θέλατε να έχετε αλλά δεν μπορείτε".
Εννοειται οτι θα γραφουμε και για γαιδουρια!
Και σιγα μη μου το θεμα βρε!

Chouzouris έγραψε:

Βρηκες εσυ τα σηματάκια και τα βάζεις με το κιλό????
Αυτοπροσδιοριμός είναι να γραφω ότι μου αρέσουν τα άλογα και τα γαϊδούρια!
Τι μόνο με γάτες θα ασχολούμαστε?

Chouzouris έγραψε:Η απόλυτη έλλειψη παρακολούθησής του από τη δημιουργό του είχε οδηγήσει σε αυστηρότητα και ακαμψία και "εχθρικότητα" εκ μέρους των mods. Άκουγα για infraction και μου σηκωνόταν η τρίχα!!! Μα μπορείς ποτέ να τιμωρήσεις κάποιον για τη γνώμη του??? Τελικά μπορείς, όπως αποδείχθηκε!!!

Αυτό ομολογώ ότι δεν το είχα διαπιστώσει γιατί δεν έμπαινα και πολύ. Μέχρι τελευταία που η "αρχι-μπατσίνα" μου έκανε μια σύσταση και πώς συγκρατήθηκα και δεν ξεμαλλιαστήκαμε ένας Θεός το ξέρει. Αυτό το φόρουμ είναι "όαση" συζήτησης, τρέλας, γέλιου, κλάψας ( ) και αφού μπορούμε μέχρι και greeklish να γράψουμε είναι Θ Ε Ϊ Κ Ο!!!

ismini έγραψε:Σκέφτομαι λίαν συντόμως να ανοίξω το alogo-spito! Θα βγάλω την πατούσα και θα βάλω ένα πέταλο!
Και ναι αυτό είναι διαφήμιση!

Φοβερό πλάσμα ε?

Να ομολογήσω κι εγώ κάτι;;; Το '81 που πήγαμε στην Αγγλία (στο Newmarket συγκεκριμένα, 10 χιλιόμετρα έξω από το Cambridge) ο στόχος μας ήταν να ειδικευτεί ο άντρας μου στα άλογα και να μείνουμε εκεί .
Δεν έγινε τελικά λόγω γραφειοκρατικών δυσκολιών.
Τα λατρεύουμε κι εμείς

Ριπήτ έγραψε:
Τα λατρεύουμε κι εμείς

:applau: :applau: :applau: