Γειά σας! Με λένε Έφη, και την αγαπημένη μου γατούλα, Μαλλού.Είναι περσίας, 1,5 έτους και κοιτάω τη φωτογραφία της κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ.
Και λέω "φωτογραφία" γιατί η Μαλλού δεν μένει Αθήνα( αν κ έρχεται συχνά) αλλά Καλαμάτα, μαζί με τη μαμά κ το μπαμπά μου. Μάλλον δική τους είναι, και συγκεκριμένα της μαμάς, αλλά τη νιώθω σαν αδερφάκι μου. Επίσης και η γιαγια στο χωριό έχει γατάκια κατα καιρούς, αλλά αυτά είναι λίγο πορτο- γύρες κ πλησιάζουν μόνο τη γιαγιά και μόνο για φαΐ. Ημι- αδέσποτα δηλαδή.
Τη γατό- λατρεία την έπαθα από όταν έφερε ο αδερφός μου ένα κεραμιδογατάκι, το Μωρό, αλλά αυτό είναι άλλη πονεμένη ιστορία(χάθηκε λίγο αφότου πέθανε ο παππούς, με τον οποίο κοιμόντουσαν μαζι στο χωριό).
Επίσης, σας ζηλεύω που λέτε αυθεντικές καληνύχτες στα γατάκια σας, ενώ εγώ απλά νιαουρίζω στον καλό μου, ο οποίος κ το θεωρεί παιδιάστικο για την ηλικία μου.Θα θελα ναχω ένα γλυκούλι να φροντίζω αλλά, όπως λέει κ ο καλός μου, καλύτερα ένα αδεσποτάκι παρά κάποιο ράτσας που σίγουρα θα βρει κάπου να μείνει κ να φάει (η Μαλλού προέκυψε ως δώρο στο μπαμπα από φίλο του)
Τεσπα, θα σας στείλω κάπιοα στιγμή τη Μαλλού σε φώτο.
Καλημέρα!