Στειρωθήκαμε!!!

Σήμερα έγινε κάτι πολύ περίεργο. Είχα πάρει πριν μέρες τον κ. Πάνο να δούμε πότε θα στειρώσω το Λουνί μου. Του είχα πει λοιπόν για Παρασκευή απόγευμα. Μου λέει ο κ.Πάνος "φέρτη, να την εξετάσω και λίγο και βλέπουμε τότε για στείρωση". Και πόόόσο ξανθιά είμαι; Κατάλαβα ότι θα πάμε σήμερα για εξέταση και άλλη μέρα για στείρωση ! Το καταλάβαμε όμως και αποφασίσαμε, αφου κι εγώ το προτιμούσα για να έχω και χρόνο με το Λουνάκι, να τη στειρώσουμε σήμερα!

Εγώ προσπάθησα να μην το σκέφτομαι (κ ευτυχώς με βοήθησε και η κ. Μίλλυ σ'αυτό) και ούτε που το κατάλαβα πότε τέλειωσε ο κ.Πάνος!

Το Λουνάκι ξύπνησε γρήγορα και άρχισε την γκρίνια αμέσως. Εγώ μες το άγχος να φτάσουμε σπίτι να κάτσει στα ζεστά να ηρεμήσει, αλλά που; ΚΙΝΗΣΗ :x ! Και το γλυκό μου δεν άντεξε κι έκανε εμετούλη...

Αλλά μόλις τη φέραμε σπίτι, μια χαρά. νιαούριζε βεβαια συνέχεια αλλά μετά πήγε και χώθηκε στην άμμο της που ήταν σε σκοτεινό σημείο κ έκατσε. Αργότερα που κάτσαμε κι εμέις στο κρεββάτι κ ανοίξαμε ένα πορτατιφ μόνο, ήρθε, έφαγε λίγο, ήπιε νεράκι και ξέπλωσε στα πόδια μας. Αφού νιαούρισε λίγο για χαδάκια, κοιμήθηκε κι από τότε έχει λιώσει !

Ουφφφ! Ακόμα και η στείρωσή μας παράουρη ήταν (κρητική λέξη για το αλλοπρόσαλος)...

ΥΓ. Περιττό να σας πω ότι είμαι τρισευτυχισμένη που με κάνατε να πάω σ'αυτούς τους υπέέέέροχους ανθρώπους! Ήταν όσο πιο ανώδυνο γίνεται και για το Λουνάκι και για μένα που κατα-αγχώθηκα!

Mπράβο σε όλους και στο Lunaki :psi4:

μπραβο ιωαννιτσα μου. χαιρομαι πολυ που ολα πηγαν καλα. μακαρι να ειναι ετσι και για μας αυριο.

Μπράβο, καλή μου. Καλύτερα έτσι, αλλιώς θα σ' έτρωγε το άγχος μέχρι το επόμενο ραντεβού. Το σεληνιασμένο σου τώρα θα κοιμηθεί καλά-καλά, και μετά να δεις που δεν θα τρέχει τίποτα.

Μαρία μου, άντε να ξεαγχώνεσαι κι εσύ...

Άντε πάει κι αυτό!!!!

Ιωάννα περαστικά στο Λουνάκι

Μαρία όλα καλά θα πάνε αύριο, μην αγχώνεσαι. Φιλιά στην Αρετούσα σου.

Περαστικά της Ιωάννα!
Μαρία καλή επιτυχία και σε σας αυριο!

Με τις υγείες σας!!!!!!!!!!!! Περαστικά στο Λουνί αν και δεν χρειάζονται με τέτοια σούπερ στείρωση :oksml2:

Περαστικα!!

Περαστικά στο Λουνάκι σου, Ιωάννα!!!

Αχ, ευχαριστώ κορίτσια! Εχω αγχωθεί λιγάκι γιατί έχει κάνει ήδη 2 απόπειρες να δαγκώσει τα ράμματα και σκέφτομαι αυριο τι θα γίνει που από τις 5 θα λείπω... Ουφ!

Μην ανησυχείς!!!! Όλα καλά!

Luna έγραψε:Αχ, ευχαριστώ κορίτσια! Εχω αγχωθεί λιγάκι γιατί έχει κάνει ήδη 2 απόπειρες να δαγκώσει τα ράμματα και σκέφτομαι αυριο τι θα γίνει που από τις 5 θα λείπω... Ουφ!

Μη φοβασαι...ολες οι τσαπερδονες το κανουν αυτο...η δικια μου στο τελος τις ειχε ξεφτισει τις κλωστιτσες ...

:applau: :applau: :applau:

Σημερα επιστρέψαμε και σπίτι μας και στη δουλειά (της δουλειάς υπολογιστή καταχράζομαι) και έχουμε να σας πούμε για την περιπέτεια μας...

Πήγαμε το Σάββατο το πρωί στν κ.Πάνο να βγάλουμε τα ράμματα που η άχρηστη η μαμά μου δεν μπόρεσε να μου βγάλει (τη δυσκόλεψα κι εγώ αλλά σαν υπουλο γατί που είμαι το έπαιζα αθώα στους άλλους :dev1: ) και ενώ η μαμά μου δεν με έκανε καλά με τίποτα, ο κ. Πάνος σε 1 δευτερόλεπτο τα είχα βγάλει . Χαρά η μαμά μου που τέλειωσε και τυπικα η επιχείρηση στείρωση και όλα πήγαν καλά...

Αλλά έτσι νόμιζε. Γιατί την επόμενη όταν ήρθε να με δει στο σπίτι που με αφήνει μοναχούλα εκει που με πήρε αγκαλιά και με χάιδευε, έπιασε στην τομή μου κάτι σκληρό και στρογγυλό σε μέγεθος μικρής μπάλας! Εγώ δεν είχα πάρει χαμπάρι, ήθελα να παιξουμε και να μη με ψαχουλέυει...
Αυτή όμως πανικοβλήθηκε και πήρε αμέσως τον κ.Πάνο. Τι καλός γιατρούλης, αμέσως απάντησε και προσφέρθηκε να κατέβει στο ιατρείο μόνο για πάρτη μου! Μέχρι να γίνει αυτό η μαμά μου έκλαιγε και κατι έλεγε στο φίλο της (που όλο τον έπαιρνε αγκαλια και αυτός συνέχεια της έδινε φιλιά κι εγώ τους αγριοκοιτούσα ) ότι αυτή φταίει που με αφήνει μόνη μου και δώς του πάλι κλάμματα.

Πήγαμε στον κ. Πάνο (φυσικά πήγαμε μισή ώρα νωρίτερα γιατί η βλαμμένη η μάνα μου δε μπορούσε να περιμένει), εγώ πρώτη φορά δεν το κούνησα από την τσαντούλα μου αλλά ο κ.Πάνος με ψαχούλεψε εκεί. Είπε ότι μάλλον κάπου θα χτύπησα ή ότι δάγκωσα την τομή και γι'αυτό έχει πρηστεί ασωτερικά. Μας έδωσε και ένα σιρόπι (μπλιαχ! πάλι τα ίδια ...) και φύγαμε.

Όχι ότι ηρέμησε η μαμά μου, αλλα λέμε τώρα. Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι να παίξω ήθελα και πάλι στο γιατρό με πήγαν ...

Περαστικά σας!

Περαστικά σας, και φρόνιμα

Περαστικά, παλιοκακόγατο!!!! Γιατί στεναχωρείς τη μαμά σου;
Έτσι για να μάθεις, τρώγε τώρα το σιροπάκι σου για να μπορείς μετά να παίξεις άνετα...