Φοίβος & Έκτορας

[Silmaril]

Νομίζω πως είναι καιρός πια να σας συστηθούμε κι επίσημα! Αποφάσισα λοιπόν να σας πω την ιστορία των δυο τετράποδων φίλων που συγκατοικούν αυτή τη στιγμή μαζί μας, κι επιφυλάσσομαι για τις άλλες αγάπες που έχουμε ή είχαμε στη ζωή μας μέχρι σήμερα.

Μια ωραία και ζεστή μέρα του Σεπτέμβρη λοιπόν, ενώ γυρνούσαμε απο τα ψώνια εγώ και ο γιός μου Ραφαήλ, είπαμε να κάνουμε μια στάση στην παιδική χαρά λίγο πιο κάτω απο το σπίτι μας...Εκεί, έπιασε το αυτί μου μια συζήτηση μεταξύ συνοδών όπου σχολίαζαν (διόλου κολακευτικά) κάποιον γείτονα που ταϊζε και περιποιόταν αδέσποτες γάτες. Θες γιατί ήταν άγριες, θες γιατί δεν μπορούσε, ο άνθρωπος αυτός δεν τις είχε στειρώσει και ενίοτε η γατοπαρέα μεγάλωνε...Οι "κυρίες" λοιπόν θεωρούσαν οτι οι γάτες πρόσβαλλαν την αισθητική τους και είχαν σκοπό να αρχίσουν τις μαζικές δολοφονίες...Δεν ξέρω πως κατάφερα και δεν με έτρεχαν στο τμήμα για επίθεση εκείνη τη μέρα...Πήρα το παιδί να φύγουμε και λίγα μέτρα πιο πάνω (εκεί που υπολόγιζα οτι ήταν το "αρχοντικό" των εν λόγω "κυριών" περίπου) βλέπουμε στην άκρη του δρόμου ενα κανελί γατσουλάκι μια σταλίτσα να κλαίει...Ο δρόμος ήταν πολυσύχναστος και με διέλευση τρόλεϊ, οπότε δεν το πολυσκέφτηκα...Βούτηξα το γατάκι με συνοπτικές διαδικασίες (αρκετά είχα ακούσει ήδη) με σκοπό να το πάρω στο σπίτι, να το ταϊσω (μόλις την προηγούμενη μέρα είχαμε δώσει για υιοθεσία ένα περσογατάκι της πεθεράς μου και είχαμε τροφή για μωράκια) και για να μην προκαλέσω την ανοχή του καλού μου να συνεχίσω να το προσέχω στην αυλή του σπιτιού ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ μέχρι να δυναμώσει.

Το γατάκι έφαγε με πολλή όρεξη τις κροκέτες που του έβαλα και το πιάνω αγκαλίτσα μετά για να διαπιστώσω οτι...δεν είχε ακόμη δοντάκια!!! Φανταστείτε πείνα που την είχε το καημένο! Εγω δε, ξεγελάστηκα απο το μέγεθός του...μπορεί να ηταν εξαιρετικά αδύνατο, αλλά δεν το έκανες για τόσο μωρό! Έρχεται ο άντρας μου στο σπίτι...του λεω "σου έχω μια έκπληξη, πήγαινε στο σαλόνι" Ο γατούλης είχε αράξει στον καναπέ και μόλις τον είδε του έκανε περισσότερες χαρές και χάδια απ' όλα τα περσόγατα μαζί! Ήξερε ο πονηρούλης τι έκανε..."Ε, κρίμα είναι το καημένο να το κατεβάσουμε στην αυλή, μπορεί να κινδυνέψει! Άστο λίγο εδώ πάνω, να το μεγαλώσουμε, να το φροντίσουμε και βλέπουμε αργότερα τι κάνουμε" μου είπε καταγοητευμένος απο τον γάτο...

Τη συνέχεια την φαντάζεστε... Ο Φοίβος δεν ξαναείδε δρόμο παρά μόνο όταν ο ίδιος το αποφάσισε σε μια απόδρασή του που κράτησε ένα μήνα!!! Στον μήνα αυτό δεν κοιμήθηκε κανένας μας σωστά...Αλλά τον βρήκαμε, όπως σας έχω ξαναγράψει, κι ευτυχώς ήταν καλά και στειρώθηκε για να μην μας ξαναλαχταρήσει! Το οτι αμφιβάλλουμε για το αποτέλεσμα της στείρωσης, λόγω του περιστατικού που πρόσφατα συνέβη, μάλλον οφείλεται στο καταπληκτικό ταμπεραμέντο του που δεν εκτιμήθηκε αρκετά, το οποίο δεν καταβάλλεται με τεχνητούς τρόπους

[Silmaril]

Και τώρα η ιστορία του έτερου Καππαδόκη...

Όταν ο γατούλης μας ο Φοίβος ήταν 10 μηνών χάσαμε τον πεθερό μου και είχαμε πάει στην Αρτέμιδα Αττικής για να τον κηδέψουμε εκεί, σύμφωνα με την επιθυμία του.

Στις 19 Απριλίου του 2006 ενώ πηγαίναμε ποδαράτοι στο κοιμητήριο με τον άντρα μου απο εναν δρόμο που σχεδόν ποτέ δεν έχει πεζούς, βλέπουμε στην άκρη του δρόμου ενα νεογέννητο κουτάβι ακίνητο...Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ, διότι υπέθεσα οτι είχε πεθάνει στη γέννα κι είχε εγκαταλειφθεί απο τη μανούλα του εκεί...Όπως γυρνούσαμε απο τον ίδιο δρόμο, στο σημείο που είχαμε δει το σκυλάκι ακούσαμε κλαψουρίσματα νεογέννητων...το σκυλάκι που -νόμιζα- νεκρό έλειπε απο εκεί...Πήγαμε κοντά και λίγα μέτρα απο τον δρόμο βλέπουμε μια σακούλα με πέντε σκυλάκια νεογέννητα μέσα...και αρκετά πιο πέρα, ένα μόνο του που είχε συρθεί μέχρι εκεί. "Τι κάνουμε τώρα?" μου λεει ο άντρας μου. " Ε τι να κάνουμε; Να τ' αφήσουμε εδώ αποκλείεται...θα πεθάνουν αργά και βασανιστικά απο τη ζέστη και την πείνα" "ΜΑ ΕΞΙ ΣΚΥΛΙΑ ΒΡΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ???" (ακόμα θυμάμαι την έντρομη έκφρασή του ) Τέλοσπάντων τον έπεισα οτι θα προσπαθούσαμε να τα μεγαλώσουμε και μετά θα τα διναμε...ε δεν ήθελε και παρακάλια κι αυτός (Αν και με απείλησε οτι στο εξής δεν θα ξαναβγω απο το σπίτι για να μην του φέρω κανέναν ελέφαντα στο τέλος).

΄Με τρια μωράκια ο καθένας στην αγκαλιά γυρίσαμε στο σπίτι. Είχαμε περάσει απο ενα pet shop και πήραμε γάλα για νεογέννητα σκυλάκια και μπιμπερό...Ξεκινήσαμε την προσπάθεια, αλλά τίποτα...τα μωράκια δεν έτρωγαν και έκλαιγαν σπαρακτικά. Τους άλλαξα μπιμπερό μήπως τους έφταιγε η θηλή που ήταν μικρή...ελάχιστη βελτίωση...Μετά μιάμιση μέρα, Μ. Παρασκευή πρωί ήταν θυμάμαι, άρχισα να τηλεφωνώ σε συλλόγους αδεσπότων και κτηνιάτρους για να πάρω οδηγίες...στο κάτω-κάτω μόνο σε γατάκια είχα εμπειρία και φοβόμουν πως κάτι δεν έκανα σωστά.

Όλοι μα ΟΛΟΙ ήταν κατηγορηματικοί...τόσο μικρά δεν μπορούσαν να επιβιώσουν και καλύτερα να τα πηγαίναμε για ευθανασία.Μου εξήγησαν οτι ακόμη και μιας -δυο βδομάδων θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να επιβιώσουν πόσο μάλλον δυο ημερών! Με τα πολλά μίλησα με μια κτηνίατρο στη Ν. Μάκρη, δεν θυμάμαι το όνομά της αλλά μου έκανε εντύπωση η ξενική προφορά της και η ευγένειά της, και κανόνισα να της πάμε απο εκεί τα σκυλάκια για να δει αν μπορούν όντως να φάνε (σε περίπτωση που δεν έκανα εγώ κάτι καλά) ή αν έπρεπε να τα κοιμήσουμε για να σταματήσουμε το μαρτύριό τους. Τα πήρε λοιπόν ο άντρας μου με κάποιον φίλο (αυτοκίνητο δεν διαθέτουμε) και τα πήγαν απο εκεί. Η γυναίκα προσπάθησε πολύ να τα ταϊσει αλλά δε γινόταν τίποτα ούτε με σύριγγα. Μόνο το ένα, ο αρσενικός της παρέας, έδειξε μια διαφορά μικρή...Λέει λοιπόν η κτηνίατρος στον άντρα μου "Θέλετε να τον προσπαθήσετε ή να τον βάλω μαζί με τ' άλλα; Σας ξεκαθαρίζω οτι οι πιθανότητες να επιβιώσει είναι ελάχιστες, αλλά αν θέλετε..." Αυτό ήταν! Αποκτήσαμε μωρό... Τάϊσμα κάθε δίωρο, αλλαγές κλπ. ... Στην βδομάδα πανω γυρίσαμε Αθήνα και τον γνωρίσαμε στον Φοίβο (έχω φωτογραφίες αυτής της πρώτης συνάντησης θα τις δημοσιεύσω με πρώτη ευκαιρία) ο οποίος το δέχτηκε πολύ καλά το σκυλάκι...Επιστρέφοντας μάλιστα στη δουλειά, με τον μπέμπη έμενε μόνο ο Φοίβος για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας...ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Ο Εκτοράκος ήθελε να ζήσει και έζησε...και χαίρομαι πολύ που του δώσαμε αυτήν την ευκαιρία. Αλλά κι εκείνος ήταν και είναι άψογος! Εκτός οτι δεν μας κουρασε να τον εκπαιδεύσουμε για τουαλέτα κλπ. (τα έμαθε όλα μόνος του και ήταν απο μωράκι πεντακάθαρος) μέχρι σήμερα συμπεριφέρεται περισσότερο σαν γάτος παρά σαν σκύλος...οκ, κάνει μερικές διαολιές ώρες-ώρες, αλλά εντάξει ζωάκι είναι!

Έχω ενα αγχος βέβαια τώρα με τον ερχομό του μωρού, γιατί είναι λίγο άγαρμπος και εκτός απο τον Ραφαήλ δεν πολυγουστάρει τα παιδιά...Έγινε και τεράστιος ο άτιμος...Ημίαιμο λυκόσκυλο γαρ...

Αλλά τον αγαπάμε πολύ όλοι και δεν μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή μας χωρίς αυτόν...Ούτε κι ο γάτος φαντάζομαι, παρόλο που μετά την επιστροφή του προχθές του το παίζει δύσκολος

[marmanga]

Τι ωραίες ιστορίες!!!!!!
Καλωσορίσατε και επισήμως, Δέσποινα, Έκτορα, Ραφαήλ, Φοίβο και άγνωστε Χ σύζυγε και πατέρα της οικογενείας (με αλφαβητική σειρά, παρακαλώ)

Μόνο που τώρα ανυπομονώ ακόμα περισσότερο για φωτογραφίες -και δη του Έκτορα, γιατί για κάποιο περίεργο λόγο είχα φανταστεί κάτι σε κανισάκι ή κάτι παρόμοιο. Σίγουρα όχι ημίαιμο λυκόσκυλο. Το γατόσκυλό σας αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον .
Με το καλό να δεχτείτε και το . (Αλήθεια, για πότε να σας υπολογίζουμε εσάς

[Ημιάσχετο: Έχετε δει μια παλιά ταινία του Ντίσνεϊ που λέγεται The Great Dane? Tη βάζει κατά καιρούς η ΕΤ3. Είναι για έναν σκύλο Δανό που επειδή μεγαλώνει μαζί με 'λουκάνικα' δεν έχει καμία αίσθηση της "διαφοράς" του και συμπεριφέρεται σαν κι αυτά, θεωρώντας ότι χωράει στα ίδια μέρη κλπ... Μήπως αναρωτιέστε γιατί τη θυμήθηκα;;; ]

[NiaR]

ωραια παιδο-σκυλο-γατο-οικογενεια!!!!!! να την χαιρεσαι

[Silmaril]

Ευχαριστούμε για το καλωσόρισμα! Και την αλφαβητική σειρά δεν θα στη χαλάσουμε! Ο άγνωστος Χ σύζυγος είναι ο Χρήστος

Πρώτα ο Θεός το Νοέμβρη θα αυξηθούμε κατά ένα δίποδο μέλος!!!

Όσο για την ταινία...μάλλον υποψιάζομαι πώς έκανες τον συνειρμό

Φωτογραφίες έρχονται...σύντομα ελπίζω! It's a promise!

[Φωτεινή]

Ωραίες ιστορίες, Silmaril! (πώς είναι το όνομά σου; ) Περιμένουμε και φωτογραφίες

[XIONIS]

Καλως ήρθατε κι επισήμως!!! Τρομερές οι ιστορίες και των δύο!!!! Αν και με συγκίνησε περισσότερο για να πω την αλήθεια ο σκυλούκος! Μπραβο του και του Φοιβου που τον δέχθηκε!!!

[Marcos]

Δέσποινα την λένε Φωτεινούλα μου...

Καλώς τα μας, καλώστα μας...
Άλλη μιά υπέροχη ιστορία... και επίσης μιά υπέροχη διήγηση..
Άντε και με το ελεφαντάκι!!!
Κι εγώ την ίδια εικόνα είχα για το σκυλούπι.. δεν φανταζόμουνα τέτοιο θηρίο!!!

Κι ακόμα ένας υπέροχος κύριος που αγαπάει τα ζώα...
Εγώ είμαι σίγουρη ότι είναι πολλοί, απλά δεν πολυ-μιλάνε...
Δεσποινάκι, περιμένουμε φωτογραφίες απ' το σόϊ...

[marestros]

δεσποινα καλως ορισατε!!! να χαιρεσαι τα γατοσκυλοπαιδια σου και με το καλο να δεχθεις και το καινουριο μελος!!!
η ιστορια του εκτορα με συγκινησε!

[efi24]

Καλωσήλθατε Δέσποινα!
Μαζί με τα γατοσκυλόπαιδο-μωράκια!!!
Σούπερ οικογένεια!!!
Να σου ζήσουν όλα!!!
Και με το καλό να δεχτείτε το έτερο μέλος, ώστε να μην έχει παρεα μόνο ο Φοίβις κ ο Εκτορας αλλά κ ο Ραφαήλ...!!!
Πάντως, με συγκίνησε ο Χρήστος...Πιστεύω ότι κ ελέφαντα να του έφερνες, πάλι δε θαχε αντίρρηση...

[Silmaril]

Σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές!
Η αλήθεια είναι οτι την καμαρώνω πολύ την διποδοτετράποδη οικογένειά μου!
Όσο για τον Χρήστο, αξίζει κάθε έπαινο γιατί ειδικά για τον Έκτορα είναι πηγή ζωής μέχρι σήμερα! (και ποιός άλλωστε θα μπορούσε να κουμαντάρει το θηριάκι
Λοιπόν...όπως σας υποσχέθηκα ιδού κάποιες φωτογραφίες...αργότερα θα τραβήξω και φρέσκες...γιατί τις ενδιάμεσες χρονικά δεν τις βρίσκω!

Φοίβος κι Έκτορας: Η πρώτη συνάντηση...Απρίλιος 2006




Έκτορας 40 ημερών (μπορείτε να υπολογίσετε το σημερινό του μέγεθος... )


Εκτορας με το παιχνίδι του



Και τέλος (για την ώρα) Έκτορας και Φοίβος σε ώρα παιχνιδιού (το σπίτι ρημάδι εντελώς και ο καναπές που ξεκίνησε να διαλύεται απο τον Φοίβο και αποτέλειωνε σταδιακά ο Έκτορας...)

[Chouzouris]

αχουυυυυυυυυυυυυυυ, λατρεύω Εκτορα!

[ismini]

[XIONIS]

Κάτι μου λεει ότι ο ΈΚτορας βλεπει τον Φοιβο ως μαμά -άντε μπαμπά- του!!!

[marmanga]

Ο Έκτορας πάει να βυζάξει τον Φοίβο ή μου φαίνεται??????
Είναι απίστευτα όμορφα και τα δύο!
Όσο για τον Φοίβο και την 'επιτυχία της στείρωσής του' έχω να προσθέσω άλλο ένα λόγο να αμφιβάλλει κανείς: βρε μπας κι είναι ο πατέρας του Τούσα??? Το 'χει κι αυτός το μαλλιαρό του.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΟΛΟΥΣΣΣΣΣΣΣΣ!!!

[NiaR]

πανεμορφα και τα 2!!!!
ο Εκτορας ηταν κουτσουλια μπροστα στο Φοιβο και τωρα φανταζομαι... χεχεχε

[Silmaril]

Αναδημοσιεύω τις τρείς γιατί δεν φαίνονται ολόκληρες...

[Chouzouris]

Δεν πρεπει να εχουν μέγεθος πάνω από 600Χ480

[Silmaril]

Ευχαριστώ κορίτσια! Ναι, είναι τέλειοι!

Λες να έφτασε Θεσσαλονίκη η χάρη του Φοίβου;;;

Να πάρει...πάλι δεν φαίνονται ολόκληρες...αυτή που ο Έκτορας ποζάρει 40 ημερών...είναι η αγαπημένη μου! Κι ήθελα να θαυμάσετε φάτσα!

[Chouzouris]

εγω πάντως τη βλέπω ολόκληρη!