Σε χαμηλό επίπεδο...

Καλέ ΓΡΑΨΤΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΠΈΡΑ

Fotoula έγραψε:

Εάν και αρμόδια για να το αποφασίσει είναι η Τάσα, τι θα λέγατε να μπαίνανε στο παιχνίδι και οι άλλες. Π.χ. Χχαρά, Μαρίνα, η συγκάτοικος της Κοκό (διαβάστε το μπλογκ της αξίζει τον κόπο) είναι κάποιες που μου έρχονται στο νου, αλλά και όποια άλλη θέλει, ας τη πάρει, εάν δέχεται και η Τάσα βέβαια, στα χέρια του/της τη συνέχεια. Τι λέτε ρεμάλια;

Ποιά είναι η συγκάτοικος Κοκό; Ποιό μπλόγκ;

Η ΚΑστελοπάουερ. (τη γάτα της την λένε Κοκό και έχει ένα μπλογκ -δεν μπήκα ακόμα, αλλά θα το κάνω συντόμως).

Marcos έγραψε:

Fotoula έγραψε:

Εάν και αρμόδια για να το αποφασίσει είναι η Τάσα, τι θα λέγατε να μπαίνανε στο παιχνίδι και οι άλλες. Π.χ. Χχαρά, Μαρίνα, η συγκάτοικος της Κοκό (διαβάστε το μπλογκ της αξίζει τον κόπο) είναι κάποιες που μου έρχονται στο νου, αλλά και όποια άλλη θέλει, ας τη πάρει, εάν δέχεται και η Τάσα βέβαια, στα χέρια του/της τη συνέχεια. Τι λέτε ρεμάλια;

Ποιά είναι η συγκάτοικος Κοκό; Ποιό μπλόγκ;

Εσυ άσε τις ερωτήσεις και ξεκήνα να γράφεις.....

Εδώ βιογραφικό: http://www.gatospito.com/forum-f3/topic-t1176.htm
Εδώ μπλογκ: http://www.veloudo.blogspot.com/

Μαρίνα,

Γλυκιά Μαρίνα θα μου διώξεις το συχάχι. Δεν παίζεσαι. Δεν έχω λόγια.
Η κόκκινλη μου μύτη προσκυνά το ΜΕΓΑΛΙΟ σου.



και επιπλέον

marmanga έγραψε:

Τον τελευταίο μήνα έκανε την εμφάνισή του στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το πολυδιαφημισμένο μυθιστόρημα a quatre mains των Τάσα και Φωτούλα "Σε Χαμηλό Επίπεδο".

Η υποδοχή που του επεφύλαξαν οι κριτικοί ήταν μέχρι στιγμής αμφιλεγόμενη καθώς πολλοί το κατηγόρησαν για δύσκολη γραφή, αφηγηματικά άλματα, και ύποπτα μηνύματα, ενώ κάποιος ‘συνάδελφος’ έφθασε να γράψει ότι πρόκειται για «κεκαλυμένη κιτρινοφυλλάδα που σκοπό έχει να ταϊσει κουτσομπολιά για τους διάσημους το αδηφάγο αναγνωστικό κοινό», «με παντελή έλλειψη φόρμας» και «μη επιμελημένη έκδοση».

Αντίθετα, οι αναγνώστες, ιδίως όσοι έχουν έρθει σε επαφή με τον Γατόκοσμο, διέκριναν μέσα του τα βασικά στοιχεία ενός γνήσιου αριστουργήματος και μπόρεσαν αυτόματα να ξεπεράσουν τις όποιες δυσκολίες δημιουργεί η ανατροπή των δεδομένων που έχουμε στο πεπερασμένο ανθρώπινο μυαλό μας.

Έννοιες όπως το σύμπαν, ο χώρος, ο χρόνος, το καλό και το κακό (και η πάλη μεταξύ τους) δίδονται εδώ στις πραγματικές γατικές τους διαστάσεις, που συχνά σημαίνει ότι δεν υφίστανται ως τέτοιες και θα είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθούν ως ερμηνευτικά εργαλεία.

Οι ήρωες του μυθιστορήματος ταξιδεύουν από την Αρχαία Αίγυπτο ως τις μέρες μας και διαδραματίζουν πάντα σημαντικό ρόλο –συχνά υπόγειο- σε πολλά «ιστορικά» γεγονότα μείζονος ή ήσσονος σημασίας.

Έχει δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στον 20ό αιώνα καθώς αυτός είναι πιο προσιτός ώστε να αντιληφθούμε την αξία των πληροφοριών που μας παρέχονται.

Γάτες που από μέλη της Δίωξης Παρανόμων Γατιών γίνονται πιλότοι που βοηθούν στην απόδραση μιας συμμορίας και καταλήγουν (μέχρι στιγμής) σεφ εστιατορίου

Κωφή Αρχηγός Αστυνομίας που βρίσκει την ηρεμία της παίζοντας πιάνο σε ροκ συγκρότημα.

Βιολιστής που κρύβει στη θήκη του βιολιού του άλλοτε το οπλοπολυβόλο και άλλοτε την ηλεκτρική σκούπα, πριν συμπράξει με το περί ου ο λόγος συγκρότημα στα φωνητικά…

Ζωγράφοι, γκαλερίστες, με θητεία στις δημόσιες σχέσεις διάσημων κλαμπ.

Αριστοκράτες που παίζουν με τον χώρο της νύχτας και των τεχνών, πριν κάνουν ένα πέρασμα από την σύγχρονη πολιτική σκηνή ή μάλλον τα παρασκήνιά της.

Η απόλυτη μούσα του υπόκοσμου της Ν. Υόρκης, αδικοχαμένη στο απόγειο της δόξας της, που εμφανίζεται πάλι ως μέλος συμμορίας με ληστρική και τρομοκρατική δράση.

Βαρώνοι των ναρκωτικών, δικτατορικά καθεστώτα και παιχνίδια κατασκοπείας…

Άγνωστες φιγούρες που θήτευσαν πλάι σε σπουδαία ιστορικά πρόσωπα και υπήρξαν παιδαγωγοί, αποτέλεσαν έμπνευση για την κατασκευή ιστορικών μνημείων ή και απλών τάσεων της μόδας, ιστορητές γεγονότων που έγιναν διάσημες κινηματογραφικές ταινίες…

Κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά η σχέση τους με την ηδονή και τις τέχνες.

Η μουσική διατρέχει τις σελίδες του μυθιστορήματος σε διάφορες μορφές. Παρενθετικά σημειώνουμε εδώ ένα στοιχείο άγνωστο στο ευρύ κοινό: Η μουσική πέρα και πριν από τους γνωστούς τωρινούς προσδιορισμούς της ως Βυζαντινή, Δυτική, ατονική και λοιπά, πέρα από ‘δρόμους’ ,‘νότες’, τονικότητες, πέρα από κλίμακες, ουσάκ και χιτζάζ, μπαλάντες, τζαζ, όπερες, συμφωνίες, ροκ, ποπ, πανκ και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας, εμφανίστηκε στον κόσμο τούτο με το Γουργουρητό.

Ας μη μακρηγορώ άλλο: Αγνοήστε όσους μικρόψυχους κριτικούς βρίσκουν ψεγάδια λόγω των δικών τους ελλειμματικών προσωπικοτήτων, διαβάστε το και αφεθείτε στο ένστικτό σας και το συναίσθημα… Δείτε τον Γαλαξία μας με άλλα μάτια, προσπαθήστε να διακρίνετε στις γάτες το μυστικό «που κρύβουν στα χαοτικά μάτια τους», τα πετράδια που κρύβονται στη στιλπνή τους γούνα, και θα αναρωτηθείτε όπως εγώ:

Μήπως το βιβλίο τούτο δεν γράφτηκε a quatre mains αλλά a huit pieds; Μήπως αυτό που κάποιοι χαρακτηρίζουν ανορθογραφίες και μη σωστά επιμελημένη έκδοση είναι απλώς τριχούλες που άφησαν εκεί τα πατουνάκια τους σαν τα πετραδάκια του Κοντορεβιθούλη για να μας δείξουν έναν άλλο δρόμο;

Ο τύπος το κομμάτι που μας έλειπε. Αγαπητή Μ. (όπως Μαρίνα, όπως Μαρμάγκα, όπως Μουτζουρίνα, σίγουρα όχι όπως Μάκης, θα δείξει) τα σέβη μας

Tasha έγραψε:Γλυκιά Μαρίνα θα μου διώξεις το συχάχι.

Κάτι σαν βελονιστής, ένα πράμα ή σαν αντισταμινικό;

Αφού ζητήσατε 'συμμετοχή', είπα να την κάνω με άλλο τρόπο, στο Ειδικό ΈΝθετο για τα βιβλία της Σαββατιάτικης έκδοσης της εφημερίδας...

εγραψες μαρινα κι παλι ελπιζω να το βγαλουμε γρηγορα σε βιβλιο για να μπορω να διαβαζω τα κατορθωματα της μοναχοκορης μου κ εας ηταν μεγαλη αλητρα

η γλυκια νυχτα επεσε πανω απο τη πολη αλλη μια νυχτα που ολα ηταν υσηχα κ τιποτε δεν διεκοπτε το κλαμμα του Ζυλιτο που θρηνουσε για τον χαμο της Πατουνας.Μα ξαφνου εκει μεσα στο σκοταδι φανηκε μια φιγουρα μαυρη γιαλυστερη σαν να ερχοταν καποιος που φορουσε μαυρο βελουδο?
<<ποιος ειναι εκει ?>> ειπε κ κοιταξε επιμονα
<<εγω ειμαι ο πισσας>> απαντησε η γατα απο βελουδο
<< Τι θες τετοια ωρα εδω? Δεν επρεπε να μεταφερεις εκεινα που ζητησε ο Φρου>>
<<καλα θα παω μετα ετσι κ αλλιως ειναι βατραχος ακομη!!!!>>
εκατσε διπλα του του εγλυψε με αγαπη το μετωπο κ του ειπε:
<<Μην κλαις για την μικρη μας που χαθηκε περναει καλυτερα πιστεψε με γλυτωσε κ απο την νυχτα >>
<<Παραταμε >>του ειπε ο ζυλιτο κ σηκωθηκε να φυγει
<<στασου>> του ειπε κ του πατησε την ουρα
<<μα τι θελετε ολοι αφηστε με ησυχο κ εσυ κ οι αλλοι >>ειπε κ δακρυσε
<<εαν εσυ εχασες μια καλη φιλη εγω εχασα το παιδι μου ναι πρεπει να το παραδεκτο ηταν ενα στιγμιαιο λαθος με την αλλανιαρα την σφυγκα την θυμασε??>> ειπε κ ενα δακρυ σαν διαμαντι κυλισε απο το ματι του
<<ηταν λιγον ημερων οταν μας την αφησαν εξω απο την πορτα της φροσως την θυμασε την φροσω που μας περιμαζεψε κ μας εκανε γατους με ονομα στην κοινωνοια εκεινη την τυπισσα που ολη μερα ελειπε απο το σπιτι αλλα οταν ηρθε η κορη μου στο σπιτι εκοψε κ την νυχτα για να την μεγαλωσει >>αφησε την ουρα κ εδωσε ενα σαλτο κ βρεθηκε στο δρομο....
ο Ζυλιτο εμεινε εκει ακινητος προσπαθουσε να καταλαβει τι του ειχε πει ο πισσας, εντωμεταξυ στο κλαμπ black and white ειχε παει ο γκρινιαρης για να δει τι μπορει να ειχε γινει εκεινη την μοιραια βραδυα ποιος ηταν ο αυτος που ειχε σκοτωσει την αγαπημενη του ανηψια ............
Δυστυχως επρεπε να ψαξει πιο βαθεια επρεπε να μπει στο κλαμπ για να δουλεψει οποτε επρεπε να αρχι σει παλι παρτιδες με τον υποκοσμο .Τελικα βρηκε ακρες κ κονερ κ επιασε δουλεια ειχε ορκισδτει να εκδικηθει για το θανατο της μικρης ξελογιαστρας μιας κ ο λαμπης ειχε πεσει σε βαρια καταθλιψη κ τον ειχε κτυπισει βαναυσα ο χαμος της πατουνας μιας κ οτι τρελλα εκαναν την εκαναν μαζι ...................Ο γκρινιαρης καραδοκει καλα θα κανει οποιος τοι εκανε να παραδωθει γρηγοιρα στην μπεζ μιας κ οι οικογενεια εχει ορκιστει με βεντετα εχουμε να κλαψουμε πολλα θυματα

Μαζεύτηκε όλη η συμμορία, Φροσάκι, ε;!

αμε κατσε ναδεις τι εγινε παρακατω σιγα σιγα αλλα δεν λεω τιποτα

ΜΑΡΙΝΑ ΑΠΛΩΣ ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μαρίνα.......
Δεν έχω λόγια!!!!

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι μπαίνει στο βιβλίο ως πρόλογος!!!!!!
ΜΠΡΑΒΟ! ΜΠΡΑΒΟ! ΜΠΡΑΒΟ! a huit pieds... μ' έστειλες!!!!!


Φροσάκι, περιμένουμε την συνέχεια....

ladycat έγραψε:η γλυκια νυχτα επεσε πανω απο τη πολη αλλη μια νυχτα που ολα ηταν υσηχα κ τιποτε δεν διεκοπτε το κλαμμα του Ζυλιτο που θρηνουσε για τον χαμο της Πατουνας.Μα ξαφνου εκει μεσα στο σκοταδι φανηκε μια φιγουρα μαυρη γιαλυστερη σαν να ερχοταν καποιος που φορουσε μαυρο βελουδο?
<<ποιος ειναι εκει ?>> ειπε κ κοιταξε επιμονα
<<εγω ειμαι ο πισσας>> απαντησε η γατα απο βελουδο
<< Τι θες τετοια ωρα εδω? Δεν επρεπε να μεταφερεις εκεινα που ζητησε ο Φρου>>
<<καλα θα παω μετα ετσι κ αλλιως ειναι βατραχος ακομη!!!!>>
εκατσε διπλα του του εγλυψε με αγαπη το μετωπο κ του ειπε:
<<Μην κλαις για την μικρη μας που χαθηκε περναει καλυτερα πιστεψε με γλυτωσε κ απο την νυχτα >>
<<Παραταμε >>του ειπε ο ζυλιτο κ σηκωθηκε να φυγει
<<στασου>> του ειπε κ του πατησε την ουρα
<<μα τι θελετε ολοι αφηστε με ησυχο κ εσυ κ οι αλλοι >>ειπε κ δακρυσε
<<εαν εσυ εχασες μια καλη φιλη εγω εχασα το παιδι μου ναι πρεπει να το παραδεκτο ηταν ενα στιγμιαιο λαθος με την αλλανιαρα την σφυγκα την θυμασε??>> ειπε κ ενα δακρυ σαν διαμαντι κυλισε απο το ματι του
<<ηταν λιγον ημερων οταν μας την αφησαν εξω απο την πορτα της φροσως την θυμασε την φροσω που μας περιμαζεψε κ μας εκανε γατους με ονομα στην κοινωνοια εκεινη την τυπισσα που ολη μερα ελειπε απο το σπιτι αλλα οταν ηρθε η κορη μου στο σπιτι εκοψε κ την νυχτα για να την μεγαλωσει >>αφησε την ουρα κ εδωσε ενα σαλτο κ βρεθηκε στο δρομο....
ο Ζυλιτο εμεινε εκει ακινητος προσπαθουσε να καταλαβει τι του ειχε πει ο πισσας, εντωμεταξυ στο κλαμπ black and white ειχε παει ο γκρινιαρης για να δει τι μπορει να ειχε γινει εκεινη την μοιραια βραδυα ποιος ηταν ο αυτος που ειχε σκοτωσει την αγαπημενη του ανηψια ............
Δυστυχως επρεπε να ψαξει πιο βαθεια επρεπε να μπει στο κλαμπ για να δουλεψει οποτε επρεπε να αρχι σει παλι παρτιδες με τον υποκοσμο .Τελικα βρηκε ακρες κ κονερ κ επιασε δουλεια ειχε ορκισδτει να εκδικηθει για το θανατο της μικρης ξελογιαστρας μιας κ ο λαμπης ειχε πεσει σε βαρια καταθλιψη κ τον ειχε κτυπισει βαναυσα ο χαμος της πατουνας μιας κ οτι τρελλα εκαναν την εκαναν μαζι ...................Ο γκρινιαρης καραδοκει καλα θα κανει οποιος τοι εκανε να παραδωθει γρηγοιρα στην μπεζ μιας κ οι οικογενεια εχει ορκιστει με βεντετα εχουμε να κλαψουμε πολλα θυματα

Αλανιάρα σφίγγα;;; Αλανιάρα σφίγγα;;;;; Φρόσω νομίζω ότι είσαι ακριβώς αυτό το αλανιάρικο τατς που είχε ανάγκη το κείμενο :bounce:

οπως εχει μεγαλωσει κανεις

Σε φριχτά χαμηλό επίπεδο...
(εικονογραφημένο)

Της Βδικτωρίας....

Ο Τελείας και ο Παύλας ήταν τσίφτικα παιδιά
Με το γέλιο και την πλάκα την περνούσαν μια χαρά.
Σχηματίζανε τις στίξεις και γελούσανε καλά
καθώς βάζανε τελείες μα και παύλες στα χαλιά.

Όταν ήρθε ο Χουζούρης τους κοπήκαν οι χαρές,
Γιατί μες τη σκόνη πήζαν και του ρίχνανε ματιές.
-Ρε παιδί μου άντε πλύσου. -Είμαι καθαρός πολύ.
Και κοβότανε το γέλιο στην δυσώδη του χολή.

Η καημένη η Μπεζούλα ήταν μπεζ και σιωπηλή
την εχάνανε στους τοίχους που γινόταν σα χαλί…
Σαν χαλί, σαν ταπετάκι, γιατί ήτανε κουφή,
και φοβότανε τους δύο και τον βρώμικο πολύ.

Αλλά ερχότανε η Ρούμπυ που ’τανε στο ίδιο χρώμα
Την πειράζανε οι δύο, και τους πάταγε στο χώμα. :ironshirt:
Καλά που ’ταν και η Ρούμπυ στο μπεζάκι της κι αυτή
και την γλίτωνε η Μπεζούλα η καημένη η κουφή.

Ο Χουζούρης τώρα πάλι, είχε όλα τα κουσούρια
Τι η σκόνη, τι τα χνούδια, τι κοιμότανε στα όρθια
Τι ο Παύλας κι ο Τελείας του τραβάγανε τα πόδια…
Τι τον πλέναν τι τον τρίβαν… Μες τη σκόνη τη χολέρα
Ούτε να ’ταν κωπηλάτης σε ρωμαϊκή γαλέρα…

Και από εξυπνάδα λένε, δεν κατείχε και πολλή…
Λένε μάλιστα οι φήμες τον φωνάζανε «βιολί».
Κρίμα λέω στη θωριά του την κατάμαυρη τη νύχτα :ctwm:
Γιατί μέσα στην καρδιά του ήτανε μια σκέτη μπίχλα.

Αυτά ήταν τα γατιά της της Αντμίνας μας παιδιά
Και να πιούμε στην υγειά της για να είναι όλα καλά.
Γιατί άμα τους θυμώσει θα τους ρίξει κανά μπαν
Και θα είναι στην απ’ έξω, δεν θα έχουν πού να πάν.




Υ.Γ. Εκτός όλων των άλλων, Ριπήτ, ΟΦΕΙΛΕΙΣ να συμμετάσχεις μετά από τις τελευταίες σου δηλώσεις....