Τυψεις...

by **life** on Mon Dec 31, 2007 1:33 am

Δεν ξερω αν το αισθανθηκατε ποτε αυτο,ειδικα οσες εχετε θηλυκες γατες,αλλα εγω εδω και λιγες ημερες εχω φοβερες τυψεις που στειρωσα τη Μαιρη μου Sad

Και γμτ πεφτω συνεχεια σε φωτο με γεννητουρια...και με πιανει κριση που δεν θα γινει ουτε μια φορα μανουλα....βαζω τα κλαματα :cry:
Ξερω πως αυτο ηταν το πιο σωστο,πως δεν υπηρχε περιπτωση να κρατησω τα μωρα της,πως θα ηταν δυσκολο να δωθουν και θα στερουσαν σπιτι απο καποια αδεσποτακια,,αλλα απο την αλλη ειμαι ανθρωπος και τη λατρευω και αισθανομαι ωρες ωρες πολυ ασχημα που της στερησα ολη αυτη την χαρα...Ισως φταιει το γεγονος οτι την βλεπω ποσο προστατευει το σκυλακι που πηραμε...προχθες ανεβηκε μονο τη σκαλα κ ετρεξε απο πισω του και φωναζε μεχρι να παω να το παρω...εκεινη τη στιγμη αισθανθηκα απαισια...θα γινοταν καλη μανουλα Sad

Δεν λεω πως ειχα αλλη επιλογη..αλλα....
Εχετε αισθανθει τοσο μπερδεμενοι???περναει αυτη η φαση ,η θα με βασανιζει για παντα???

by **mimika** on Mon Dec 31, 2007 1:47 am

Πολλές φορές έχω σκεφτεί και στεναχωρεθεί που δεν θα μπορέσω ποτέ να έχω κάποιο παιδάκι του Φρού......Περισσότερο το νιώθω όταν σκέφτομαι πώς μια μέρα θα τον "χάσω' και δεν θα μείνει τίποτα πίσω από αυτόν δικό του, πέρα από αναμνήσεις.....Πολλές φορές το σκέφτομαι...που τον στείρωσα...αλλά δεν γινόταν διαφορετικά....πως θα τον άφηνα να βασανίζεται επειδη εγώ θέλω απογόνους του???
Η δικιά μου σκέψη είναι νομίζω πιό τρελή από την δική σου!!! Razz

μιας και ειναι αρσενικός.....
Επέισης εξομολογουμαι ότι άργησα να τον στειρώσω γιαυτόν τον λόγο...Δεν μπορούσα να το αποφασίσω...Αλλά δεν άντεξαμε , ούτε αυτός κλεισμένος σε ένα διαμέρησμα, ούτε και εγώ..... Shocked

:bounce:

Οπότε θέλω να σου πώ ότι είναι απολυτως φυσιολογικο αυτό που νιώθεις.... silent

Εγώ ενω δεν το μετανοιώνω παρόλα αυτά το σκέφτομαι συχνά πυκνά.....

by **life** on Mon Dec 31, 2007 1:53 am

Πριν λιγο ημουν στο mypace...μια κοπελια με μια ιδια με τη Μαιρη γατα ειχε φωτο με τα μωρακια...ακομα κλαιω ρε συ...ξερω πως πρωτα απο ολα πρεπει να σκεφτομαστε το τι θα απογινουν τα μωρα κ ποσα αλλα αδεσποτα...αλλα αισθανομαι πολυ σκατα ...πιο πολυ απο τοτε που πηρα την αποφαση να τη στειρωσω..ισως τοτε με ενδιεφερε παραπανω το να πανε ολα καλα....και τωρα πολυ εχει συμβει,βρηκαν χωρο οι τυψεις Sad

by **mimika** on Mon Dec 31, 2007 2:00 am

Μην το σκέφτεσαι....Την έσωσες , την μεγάλωσες, την αγαπάς και την φροντίζεις όσο τιποτε άλλο....Αυτό μπροστα σε όλα αυτά είναι πολύ μικρό....Στο κάτω-κάτω όπως βλέπω υιοθέτησε ήδη μωράκι, το πατσαβουράκι-σκυλάκι Razz

by **cloud** on Mon Dec 31, 2007 2:02 am

life,
τα έχω σκεφτεί και εγώ πολλές φορές και είχα ρίξει κλάαααμματα και κλάμματα.

ΑΛΛΑ

δεν της στερείς τίποτα της Μαίρης! Όλα αυτά που σκεφτόμαστε είναι ανθρωποκεντρικά, τα ζώα λειτουργουν κυρίως με το ένστικτό τους. Δεν της στέρησες τίποτα!

by **life** on Mon Dec 31, 2007 2:06 am

mimika έγραψε:Μην το σκέφτεσαι....Την έσωσες , την μεγάλωσες, την αγαπάς και την φροντίζεις όσο τιποτε άλλο....Αυτό μπροστα σε όλα αυτά είναι πολύ μικρό....Στο κάτω-κάτω όπως βλέπω υιοθέτησε ήδη μωράκι, το πατσαβουράκι-σκυλάκι

Μιμικα δεν την αγαπαω απλα,,,τη ΛΑΤΡΕΥΩ...φτανω σε σημειο υπερβολης με αυτο το πλασμα...ξερω οτι μπορει να ειναι παρατραβηγμενο αλλα δεν τη θεωρω απλα μια γατα..την εχω κατι σαν παιδι μου κι αυτη...μου ξυπνησε και παλι τα συναισθηματα που ειχα οταν ειχα τα πιτσιρικια μου πολυ μικρα κ απροστατευτα..που ηταν απολυτως εξαρτημενα απο εμενα...ειμαι τρελλη δεν ειμαι αυτο νοιωθω////Δεν προκειτε να λατρεψω ετσι αλλο ζωο...και ισως το γεγονος οτι τη στειρωσα μου στοιχισει πιο πολυ απο οτι περιμενα Sad

by **life** on Mon Dec 31, 2007 2:09 am

cloud έγραψε:life,

δεν της στερείς τίποτα της Μαίρης! Όλα αυτά που σκεφτόμαστε είναι ανθρωποκεντρικά, τα ζώα λειτουργουν κυρίως με το ένστικτό τους. Δεν της στέρησες τίποτα!

Αχ ποσο πολυ θελω να το δω ετσι...να δεχτω ετσι την ολη κατασταση

by **mimika** on Mon Dec 31, 2007 2:30 am

Σε καταλαβαίνω!!! Την ίδια τρέλα ζούμε...Εγω να δείς τον Φρου πως τον έχω.......Είναι ο έρωτας μου!!! heart

by **life** on Mon Dec 31, 2007 2:33 am

mimika έγραψε:Σε καταλαβαίνω!!! Την ίδια τρέλα ζούμε...Εγω να δείς τον Φρου πως τον έχω.......Είναι ο έρωτας μου!!!

Eυτυχως που υπαρχει κι αυτος ο χωρος εδω,γιατι οπου αλλου και να το πω θα με παρουν με τις ντοματες...

by **mimika** on Mon Dec 31, 2007 3:29 am

life έγραψε:
mimika έγραψε:Σε καταλαβαίνω!!! Την ίδια τρέλα ζούμε...Εγω να δείς τον Φρου πως τον έχω.......Είναι ο έρωτας μου!!!

Eυτυχως που υπαρχει κι αυτος ο χωρος εδω,γιατι οπου αλλου και να το πω θα με παρουν με τις ντοματες...

Και εγώ το ίδιο σκέφτομαι!!! Μην σου πώ και με τα γιαούρτια!!!! bgum

Χθες μίλαγα με μια ξαδέρφη και μόλις της είπα ότι μου λείπει πολύ ο Φρού και στεναχωριέμαι , έβαλε τα γέλια ..."ποιός καλέ?? ο γάτος??" twister

by **Gloriana** on Mon Dec 31, 2007 9:42 am

Το πρόβλημα όλων μας έιναι ότι ταυτιζόμαστε με τα κατοικίδια μας και όπως έχω γράψει και αλλού μπερδευόμαστε με τα ανθρώπινα συναισθήματά μας.

Το ζώο δεν έχει συνείδηση, και βιώνει εντελώς διαφορετικά τις διάφορες καταστάσεις. Στην πυραμίδα των αναγκών του, την 1η και μεγαλύτερη θέση έχει η επιβίωση-διαβίωση του. Άπαξ και έχει καλό φαί και θαλπωρή, δεν κινδυνεύει δηλαδή, είναι ευτυχισμένο. Εκτός και αν κάτι συμβαίνει και δεν περνάει καλά, οπότε θα την 'κάνει' πίστεψέ με. Είναι θέμα ενστίγκτου

Το ότι το στείρωσες το βοήθησες να διατηρήσει για περισσότερο καιρό αυτή τη θαλπωρή και σιγουριά. Οπότε ούτε καν ξέρει ότι είναι στειρωμένο και ούτε καν αναρωτιέται γιατί δε γεννάει, ούτε τα μωρά του λείπουν ούτε οι γέννες. Άσε που ξέχασε εντελώς και τη διαδικασία της στείρωσης...

Όταν ανέβασα στο σπίτι την Ηλέκτρα με τα 5 μωρά της, και μέσα σε 2 εμβομάδες τα χάρισα, ούτε που τα έψαξε, ούτε που θύμωσε, ούτε που μελαγχόλησε. Κράτησα φυσικά ένα και είναι μαζί τώρα τρισευτυχισμένοι οι δυο τους.

Το καταπληκτικό δε είναι ότι προχτές που ΞΕΧΑΣΑ την εξώπορτα ανοιχτή και όταν γύρισα περίμενα ότι θα την έχει κάνει, διαπίστωσα ότι ούτε καν της έκανε κλικ! Κοιμόταν με τον Ορέστη πάνω στο κρεβάτι!

Μην έχεις τύψεις. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος αποφάσισε να κρατήσει κάποια ζωά κοντά του για παρέα και προστασία και τα εξημέρωσε, προσαρμόστηκαν και αυτά.
Τώρα μιλάμε για αιλουροειδές που ζει όλη τη ζωή του μέσα σε ένα σπίτι, έχει χάσει σχεδόν τη 'φύση' του και νιώθει μια χαρά, τι να λέμε τώρα!!!

by **life** on Mon Dec 31, 2007 9:47 am

Το ξερω οτι εκανα το καλυτερο δυνατο...και παρολο που αισθανομαι ετσι,αν μπορουσα να γυρισω πισω το χρονο,παλι το ιδιο θα εκανα στο τελος...
Ομως ειναι καποιες στιγμες που ναι ισως ταυτιζομαι τοσο πολυ μαζι της,που αρχιζω και σκεφτομαι διαφορα...δεν ξερω...ελπιζω να ειναι απλα επειδη ειναι φρεσκο το πραγμα και να περναει μετα...

by **Gloriana** on Mon Dec 31, 2007 9:59 am

life έγραψε:Το ξερω οτι εκανα το καλυτερο δυνατο...και παρολο που αισθανομαι ετσι,αν μπορουσα να γυρισω πισω το χρονο,παλι το ιδιο θα εκανα στο τελος...
Ομως ειναι καποιες στιγμες που ναι ισως ταυτιζομαι τοσο πολυ μαζι της,που αρχιζω και σκεφτομαι διαφορα...δεν ξερω...ελπιζω να ειναι απλα επειδη ειναι φρεσκο το πραγμα και να περναει μετα...

Είσαι νέα γατομαμά? Αν ναι, μην ανησυχείς θα περάσει. Μην το δίνει σημασία. Το γατί σου είναι ευτυχισμένο κοντά σου, το έσωσες! :joker:

by **life** on Mon Dec 31, 2007 10:08 am

Gloriana έγραψε:
life έγραψε:Το ξερω οτι εκανα το καλυτερο δυνατο...και παρολο που αισθανομαι ετσι,αν μπορουσα να γυρισω πισω το χρονο,παλι το ιδιο θα εκανα στο τελος...
Ομως ειναι καποιες στιγμες που ναι ισως ταυτιζομαι τοσο πολυ μαζι της,που αρχιζω και σκεφτομαι διαφορα...δεν ξερω...ελπιζω να ειναι απλα επειδη ειναι φρεσκο το πραγμα και να περναει μετα...

Είσαι νέα γατομαμά? Αν ναι, μην ανησυχείς θα περάσει. Μην το δίνει σημασία. Το γατί σου είναι ευτυχισμένο κοντά σου, το έσωσες! :joker:

Τη Μαιρη τη βρηκα περιπου 10 ημερων[με κλειστα ματακια]πριν 8,5 μηνες...

by **Gloriana** on Mon Dec 31, 2007 10:12 am

life έγραψε:
Gloriana έγραψε:
life έγραψε:Το ξερω οτι εκανα το καλυτερο δυνατο...και παρολο που αισθανομαι ετσι,αν μπορουσα να γυρισω πισω το χρονο,παλι το ιδιο θα εκανα στο τελος...
Ομως ειναι καποιες στιγμες που ναι ισως ταυτιζομαι τοσο πολυ μαζι της,που αρχιζω και σκεφτομαι διαφορα...δεν ξερω...ελπιζω να ειναι απλα επειδη ειναι φρεσκο το πραγμα και να περναει μετα...

Είσαι νέα γατομαμά? Αν ναι, μην ανησυχείς θα περάσει. Μην το δίνει σημασία. Το γατί σου είναι ευτυχισμένο κοντά σου, το έσωσες! :joker:

Τη Μαιρη τη βρηκα περιπου 10 ημερων[με κλειστα ματακια]πριν 8,5 μηνες...

Και κατάφερες και την έσωσες? Ε σας δένουν πολλάαααα! :king:

by **life** on Mon Dec 31, 2007 10:16 am

Gloriana έγραψε:
life έγραψε:
Gloriana έγραψε:
life έγραψε:Το ξερω οτι εκανα το καλυτερο δυνατο...και παρολο που αισθανομαι ετσι,αν μπορουσα να γυρισω πισω το χρονο,παλι το ιδιο θα εκανα στο τελος...
Ομως ειναι καποιες στιγμες που ναι ισως ταυτιζομαι τοσο πολυ μαζι της,που αρχιζω και σκεφτομαι διαφορα...δεν ξερω...ελπιζω να ειναι απλα επειδη ειναι φρεσκο το πραγμα και να περναει μετα...

Είσαι νέα γατομαμά? Αν ναι, μην ανησυχείς θα περάσει. Μην το δίνει σημασία. Το γατί σου είναι ευτυχισμένο κοντά σου, το έσωσες! :joker:

Τη Μαιρη τη βρηκα περιπου 10 ημερων[με κλειστα ματακια]πριν 8,5 μηνες...

Και κατάφερες και την έσωσες? Ε σας δένουν πολλάαααα! :king:

Ναι...πολυ εντονα συναισθηματα heart

by **Chouzouris** on Mon Dec 31, 2007 6:22 pm

Life ΜΗΝ το κάνεις αυτό στον εαυτό σου!!! Smile

by **OLGA** on Tue Jan 01, 2008 2:12 pm

Μην στενοχωριεσαι Veryhappy

Να σκεφτεσαι και το εξής, οτι της προσεφερες περισσοτερα χρονια ζωής, οι γεννες φθειρουν τη γάτα κι ετσι με τη στειρωση της προσεφερες υγεια και πιοότητα ζωής. Ακομα και μια γεννα να την άφηνες να κάνει ποιος εγγυάται οτι καταφερνε να επιζήσει εκεινη και τα μικρά; Εχω δει και ακουσει περιπτώσεις... Και φυσικά οτι δεν το σκεφτεται, δεν ξερει απο μωρά και γεννες οποτε οτι δεν ξερουμε δεν μας πληγώνει αλλά ακομα κι αν ήξερε ειναι απλά ενα ενστικτο για τις γάτες. Αποδειξη οτι μολις ξεπετιουνται τα μωρά τους τους ριχνουν φάπες και πάνε γι άλλα...

by **Φωτεινή** on Wed Jan 02, 2008 9:29 am

Γιατί, Κική, έβαλες αυτό το post τέτοιες μέρες;!!! Γιατί; Τώρα που θα πάω κι εγώ τη Ρενάτα για στείρωση; Και έχω ήδη τύψεις που θα το κάνω και το σκέφτομαι, το ξανασκέφτομαι, το ματα-ξανασκέφτομαι... Κάνω το σωστό; Να την υποβάλω στον πόνο της επέμβασης, εγώ, που με εμπιστεύεται και την αγαπάω τόσο;

Θα πονάει αυτή κι εγώ θα νιώθω τον πόνο στο διπλάσιο spell

Έχω γεμίσει άγχος και το σκέφτομαι κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ. Σαν να πηγαίνω εγώ η ίδια στο γιατρό spell

by **marestros** on Wed Jan 02, 2008 12:10 pm

θα κανονισω κι εγω να παω το κατσουλι για στειρωση. ομως δεν εχω τοσες τυψεις πια αφου ειδα ποσο παιδευτηκε τωρα με τον οιστρο. δεν αξιζει να περναει κατι τετοιο καθε τοσο ειναι κριμα και αμαρτια. οποτε οι τυψεις αρχιζουν να περιοριζονται.