This is London calling!

fangoulini έγραψε:Αν σε παρηγορεί, εδώ και 10΄ δε φαίνεται ούτε από το δικό μου PC!
Και προσπαθώ να ανεβάσω και άλλη μία, αλλά διακρίνω σθεναρή αντίσταση από την τεχνολογία!

Πάντως ναι, είχαμε ..γαλλικό μυτόνι . Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που στεναχωριέμαι, ότι δε θα βρω άλλη όμορφη γατούλα.. Είναι ότι ήταν εξαιρετικά καλός χαρακτήρας και ήσυχος... Για να καταλάβεις έχει καθήσει να του δώσω σιροπάκι με κουταλάκι του γλυκού, μια φορα που είχα ξεμείνει από συριγγούλες! Ε, μετά από αυτό τι να πω...

fangoulini έγραψε:

Ελπίζω τώρα να μας βλέπεται όλοι!
Και αγένειά μας που παραλείψαμε να σας συστηθούμε με το επίσημο γατοόνομα μας, ήτοι Φραγκίσκος!

marmanga, ναι σίγουρα ήμασταν διαστάυρωση με σκύλο . Ή σκύλος σε συσκευασία γάτας; Πάντως αναλύσεις επί αναλύσεων του DNA μας (γιατί με τόση τρίχα να πέφτει, είχαμε και πολύ ... υλικό για ανάλυση ) έκαναν 5 ειδικούς να σκίσουν τα διπλώματά τους, 2 να αλλάξουν δουλειά ενώ η τύχη του τελευταίου αγνοείται! Χωρίς υπερβολή πάντως, δεν έκανε σχεδόν τίποτα από τις σκανδαλιές που περιγράφετε οι υπόλοιποι για τα γατόνια σας! Απλώς επειδή δεν είχαμε άλλο γάτο πριν, είχαμε την εντύπωση ότι αυτό είναι το φυσιολογικό...


Himaira και Ασπασία ευχαριστώ για το καλωσόρισμα.

Σίγουρα ένα νέο χνουδωτό μέλος στην οικογένεια θα είναι ό,τι καλύτερο και θα το φροντίσω με την επιστροφή μου, αλλά νιώθω πως θα είναι ένα κλικ πιο κάτω από το Φραγκίσκο στην καρδιά μου.. Αλλιώς μου φαίνεται σαν προδοσία κάπως...

Βικτωρία, η σύνδεση είναι μια χαρά, απλώς επειδή κάτι κόλλησε με μια φωτο, μπήκα και βγήκα 2-3 φορές....

Και κάποιος να μου πει πώς κάνουμε quoooote pleeeaseeee!

2/ Και επίσης εγώ θα σου πω πως κάνουμε "quote". Μου πήρε δύο χρόνια εμένα να το ψάχνω και 2 χρόνια των άλλων όλων εδώ μέσα να μου το εξηγούν, ώσπου μια μέρα πήρα την απόφαση και πάτησα το κουμπάκι quote, ψηλά δεξιά στο μήνυμα δίπλα από το edit. Και ουπς εγένετο quote. Μια βδομάδα περιδιάβαζα στο φόρουμ ποστάροντας παντού το ίδιο μήνυμα ως παράθεση στα μηνύματα των άλλων. Ποιο μήνυμα; "Εκανα quote, έκανα quote και μόνη μου"

fangoulini έγραψε:13,5 χρόνια ε;; Πάντως είδα το βιντεάκι του Μαντού, είναι γλύκας!

fangoulini έγραψε:Βλέπω όμως ότι εξακολουθεί εντέχνως ...η αναφορά στις χελώνες! Αν δε δω το καρπούζι στην πόρτα μου, δεν τις βλέπω να πηγαίνουν πουθενά!

fangoulini έγραψε: Μη μαλώνετε τη marmanga...

Ευχαριστώ George+Vetouli, Ριπήτ και Φωτεινή για το καλωσόρισμα.

Και λίγα λόγια ακόμη για το γατούλι μου, γιατί αν δεν παινέψεις το γάτο σου θα πέσει να σε πλακώσει που λέει και μια σοφή παροιμία!

• Όταν το αφεντικό μας έπρεπε να ξυπνάει πρωί για τη σχολή του, είχαμε μάθει την ώρα και πηγαίναμε και το ξυπνάγαμε με ένα νιάου στη φάτσα! (Από τις ελάχιστες φορές που νιαουρίζαμε, γενικώς ήμασταν του ..βωβού κινηματογράφου!) Και αν το αφεντικό δεν σηκωνόταν αμέσως, ξαναπηγαίναμε σε κανένα 5λεπτο και κάναμε το ίδιο. Γάτα με snooze δηλ, όχι αστεία...
  
  

• Δε γρατζουνίσαμε ποτέ κανέναν στο σπίτι, ακόμη και όταν ήμασταν άρρωστα ή είχαμε ξυπνήσει στραβά! Βέβαια, το αφεντικό μας (το γράφω έτσι γιατί μας διαβάζει τώρα,στην ουσία εγώ έκανα κουμάντο στο σπίτι... χε χε χε) τον πρώτο καιρό αρεσκόταν στο εξής παιχνίδι: Ήταν πχ σκεπασμένο με μια κουβέρτα στον καναπέ και χάζευε TV- μαζί και εγώ εννοείται- έβαζε το χέρι του κάτω από την κουβέρτα, το κουνούσε πέρα δώθε και έκανε ότι κάτι είχε μπει από κάτω! Φυσικά με μια γατίσια μου κίνηση, ο εισβολέας πιανόταν... Το δε αφεντικό σύντομα κατάλαβε ότι αυτό είναι ένα πολύυυυ διασκεδαστικό παιχνίδι, μόνο άμα έχει πολύυυυ κρύο και έχεις πολλέεες κουβέρτες. Technically, όμως εγώ δεν παραβίασα ποτέ τον 1^ο κανόνα που μου έμαθαν, να μην τους γρατζουνάω! Πού να ήξερα τι ήταν κάτω από την κουβέρτα;
  
  
• Ήμουν πάντα εξαιρετικά καλόβολος με το φαγητό μου και δεν είχα περίεργες ιδιοτροπίες. Μεγάλη μου αδυναμία ως λιχουδιά: τα κάστανα και το βραστό καλαμπόκι... Ψάριιι; Πφφφ, αυτό το τρώει και η κουτσή Μαρία! (σσ Κουτσή Μαρία: αδέσποτο της γειτονιάς ) Περί ορέξεως...
  
  

Και πολλά άλλα, αλλά αρκετά περιαυτολογήσαμε για σήμερα....