Τούσας-Πατούσας & Orangelo

Καθημερινά στιγμιότυπα...!

ΑΛΑΛΗ....

Άχου μωρέ είναι τόσο αγαπημένοι...

Ένα μόνο με ανησύχησε: το μπαλκόνι! Είναι επικίνδυνο Σιμόνα...

Τους προσέχω με το μπαλκόνι,μην ανησυχείτε!

πανεμορφοι ειναι!!!!!!!!!!!!!!!
ο μικρος του ριχνει τρελα του μεγαλου!!! εχουν μεγαλωσει πολυ και τα δυο

Ρε συ, τι απίστευτα πλάσματα είν' αυτά!!!!!!

Τα πορτοκαλιά γατιά τα λατρεύω!!!! Είναι από τα πιο γουργούρικα! Και τα συγκεκριμένα είναι κουκλιά!!!!

Ax, Χριστούλη μου, τι τέλειοι πορτοκαλένιοι είναι τούτοι δω! Orangelo, από καιρό ήθελα να εκφράσω τον ταπεινό θαυμασμό μου στους κούκλους σου (είχαμε κι εμείς παλιά έναν ολοπορτόκαλο , τον Κάρολο, αλλά μας "αποχαιρέτησε" πλήρης ημερών, αν και ποτέ δεν ξεπερνάς μία απώλεια. Βέβαια, σχεδόν μετά αφίχθη ο ημιπορτόκαλος Σίμπα στο στόμα της μαμάς του και μας παρηγόρησε!). Ο Τούσας σου είχε πάει στον κ.Πάνο και κάτι για βιταμίνη Β διάβασα; Ααααχ, αυτός ο άνθρωπος (καλά, το έχω πει μύριες φορές!) μου έσωσε τον Σίμπα με τη βιταμίνη Β πριν τρεισήμιση (μπα, κοντά τέσσερα είναι τώρα που πηγαίνουμε στον Αίλουρο) χρόνια! Πειραματόζωο θα μου τον είχαν κάνει άλλοι γιατροί!

Φιλιά και αγκαλίτσες στον Τούσα και τον Orangelo!!!

Αυτή η φωτό είναι η αγαπημένη μου πόζααααααααααααααα

mandeson έγραψε:Ax, Χριστούλη μου, τι τέλειοι πορτοκαλένιοι είναι τούτοι δω! Orangelo, από καιρό ήθελα να εκφράσω τον ταπεινό θαυμασμό μου στους κούκλους σου (είχαμε κι εμείς παλιά έναν ολοπορτόκαλο , τον Κάρολο, αλλά μας "αποχαιρέτησε" πλήρης ημερών, αν και ποτέ δεν ξεπερνάς μία απώλεια. Βέβαια, σχεδόν μετά αφίχθη ο ημιπορτόκαλος Σίμπα στο στόμα της μαμάς του και μας παρηγόρησε!). Ο Τούσας σου είχε πάει στον κ.Πάνο και κάτι για βιταμίνη Β διάβασα; Ααααχ, αυτός ο άνθρωπος (καλά, το έχω πει μύριες φορές!) μου έσωσε τον Σίμπα με τη βιταμίνη Β πριν τρεισήμιση (μπα, κοντά τέσσερα είναι τώρα που πηγαίνουμε στον Αίλουρο) χρόνια! Πειραματόζωο θα μου τον είχαν κάνει άλλοι γιατροί!

Φιλιά και αγκαλίτσες στον Τούσα και τον Orangelo!!!

ευχαριστούμε για τα καλά λόγια! Ο Τουσάκος ήταν ένας κακομοιράκος όταν τον πήγα Αίλουρο,νομίζαμε ότι είχε σπασμένο πόδι,είχε πληγές,αλλά ήταν πολύ όμορφος και σιγά σιγά και με την κατάλληλη φροντίδα έγινε ο στρουμπουλός και όμορφος που βλέπετε στις φωτογραφίες!

Chouzouris έγραψε:Αυτή η φωτό είναι η αγαπημένη μου πόζααααααααααααααα

Και μένα...! Και δες και κοιλίτσαααα

Μόνο κοιλίτσα;;; Και πατούσια! Τι ευθυτενής νέος....

Luna έγραψε:Μόνο κοιλίτσα;;; Και πατούσια! Τι ευθυτενής νέος....

Εμ,ΠΑΤΟΥΣΟΣ είναι αυτός! θα βγάλω φωτογραφίες να με τις πατούσες του,διότι είναι τριχωτές και έχει πολλές φουντίτσες!

Σχετικοάσχετο γεγονός:
είχα πάει αυτές τις μέρες να δω μια γκαρσονιέρα,καθώς έλεγα να μετακομίσω σε κάτι πιο μικρό και πιο φθηνό (αλλά τελικά δεν μετακομίζω,ανανέωσα χθες συμβόλαιο) αλλά,κυρίως,είχα την περιέργεια να δω αντιδράσεις στο "να σας ενημερώσω ότι έχω και 2 γάτες..." και,τέλος πάντων,βλέπω το σπίτι (ok ήταν,αλλά πέρα από αυτόνομη θέρμανση δεν είχε κανένα άλλο +) και τον ρωτάω "έχω και 2 γάτες,είναι πρόβλημα αυτό;" "δύο τι;" "δύο γάτες..." "α,μάλιστα.εεε,δεν ξέρω,πρέπει να ενημερώσω και τους γείτονες,γιατί τα γατιά λερώνουν και καταστρέφουν τα έπιπλα" γαταπληκτική ατάκα! Γιατί αν οι γάτες λερώνουν και καταστρέφουν τα έπιπλα,τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό δεν αφορά τους γείτονές μου στην πολυκατοικία,αλλά τον ίδιο τον σπιτονοικοκύρη.
Και μετά του κόβει και μου λέει "εεε να ενημερώσω τον πατέρα μου πρώτα,να δω" (ο πατέρας του μάλλον νοίκιαζε το σπίτι και είχε στείλει αυτόν για να μου το ανοίξει να το δω) ε ρε,χαζόκοσμος...

Δεν πάει καλά ο κόσμος....

Αχ αυτή η ουρά

Silmaril έγραψε:

Σιμόνα ο μόνος τρόπος να μην ασχολούνται οι εν δυνάμει σπιτονοικοκύρηδές σου με την ύπαρξη των γάτων, είναι να πάρεις σκύλο! Εμάς παρέκαμπταν εντελώς την ύπαρξη του γάτου λόγω Έκτορα...

Και κάτι άλλο: Καλά έλεγε η Μαρίνα οτι ο Τούσος είναι γιος του Φοίβου...Η ομοιότητά τους είναι γαταπληκτική! Ακόμα και στις φουντίτσες των πατουσιών...Στο χρώμα...στο τρίχωμα...ΠΑΝΤΟΥ!
Αφού εδώ έτσι τον λέμε τον Τούσα...Ο γιός του Φοίβου!!!

εεεε (μια μικρή διευκρίνηση,γιατί από αντιστοιχία ονομάτων-nickname δεν πάω καλά! Νομίζω ότι το νιο νιο μου έχει κλατάρει τελείως) Μαρίνα=Μarmanga??? ή καμίαααα,μα καμίααα σχέση...

Για ένα χρόνο ακόμα,πάντως,δεν μετακομίζω.Είμαι τυχερή,όμως,γιατί η σπιτονοικοκυρά μου είναι,σε γενικές γραμμές,εντάξει...ούτε ανακατεύεται,και νοίκια καθυστερώ να της πληρώσω και δεν την πειράζει,και ήθελε να μου το αυξήσει φέτος,αλλά λέγοντας ότι ψάχνω να μετακομίσω (όχι για να μην μου αυξήσει το νοίκι,αλλά ήθελα να πάω σε κάτι πιο mignon και χαριτωμένο) είπε ότι θα μου το αφήσει το ίδιο,επειδή έτσι κι αλλιώς "δε σωζόμαστε με τα λίγα,αλλά με τα πολλά..."
Καλά,για την ακρίβεια δεν είναι και λίγα και το σπίτι αντί να ενοικιαστεί στα πλαίσια ενός σκεπτικού ωραίο-μικρό-οικονομικό,ενοικιάστηκε ευθύς εξ'αρχής "άσε να έχουμε χώρο,για όταν θα ερχόμαστε να σε δούμε" τάδε έφη μάνα+πατέρας...και ήρθαν 2 φορές για 2 μέρες όλες κι όλες κι ούτε καν ήταν εδώ,γιατί πηγαίνανε από εδώ κι από εκεί,σε επισκέψεις κλπ.Το σπίτι είναι ένα δυομισάρι,αλλά εγώ τελικά βολεύομαι-κοιμάμαι-διαβάζω-τρώω-γατοσπιτώνομαι και βλέπω τηλεόραση σε ένα μόνο δωμάτιο,στο σαλόνι.Και τα άλλα δεν πολυχρησιμοποιούνται,το ένα,μάλιστα,το έκανα γατοδωμάτιο και τους βάζω τους γάτους μέσα όταν πλέον γίνεται χαμός (ειδικά,αυτός ο Οραντζέλο πάνω κάτω συνέχεια!) και θέλω να ησυχάσω λίγο κι εγώ
Και παρά τις επανειλημμένες αναφορές στη μάνα μου,ότι βρήκα αυτό,βρήκα εκείνο,μου λέει άσε,που να μετακομίσεις τώρα,φασαρία η όλη διαδικασία.Αλλά εμένα δεν θα με πείραζε,γιατί σιγά τα πράγματα που έχω από έπιπλα...δηλαδή,δεν θα ήταν και τόοοοση μεγάλη βαβούρα η μετακόμιση.

Το θέμα είναι όταν θα μετακομίσω με το καλό,να βρω έναν εξίσου καλό σπιτονοικοκύρη και να μην έχω πρόβλημα και με τα γατιά.Τον Οραντζέλο τον είχα πάρει όταν ήδη έμενα εδώ έναν χρόνο και,αφού κοίταξα το συμβόλαιο και είδα πώς δεν υπάρχει σχετική απαγόρευση,είπα και να τη ρωτήσω από κοντά,έτσι για το τυπικό της υπόθεσης,αν έχει πρόβλημα στο να βάλω γατί στο σπίτι της.Και μου είπε δεν την πειράζει,ίσα ίσα που όταν τον είδε μια φορά έλεγε ότι είναι κούκλος,ράτσας για το δεύτερο δεν ξέρει,δεν της το είπα,επειδή δεν έτυχε.
Αλλά τι ένα,τι 2,το ίδιο κάνει

Σήμερα πέρασα μια σκατομέρα τελείως....
Δεν ξέρω αν το έχω αναφέρει ξανά,αλλά ο Οραντζέλο δαγκώνει και δαγκώνει άσχημα πολύ.Ούτε από σκυλί δεν έχω πάθει τέτοια ζημιά.Το έκανε από πιο παλιά,κάτι παθαίνει και τρελαίνεται κι εκεί που δεν το περιμένεις,έρχεται κατά πάνω σου και γραπώνεται με νύχια και με δόντια και όταν σε αφήνει,στιγμιαία δεν ξέρεις τι σου έχει συμβεί κι ύστερα ουρλιάζεις κυριολεκτικά από τον πόνο.Είναι από εκείνους τους πόνους που κλαις κατευθείαν,δεν αντέχεται δηλαδή με κλειστό το στόμα.... Τρέχει αίμα και δημιουργείται αιμάτωμα που πονάει και μέχρι να σου περάσει,περνάει ο αιώνας,αλλά και να περάσει μένουν ουλές.
Φταίει ότι δεν είναι στειρωμένος,ναι...αλλά με τον καιρό,επίσης,κατάλαβα ότι το κάνει όταν πιάνω δικά του πράγματα, μάλλον δεν το θέλει αυτό.Μια φορά του είχα βγάλει το περιλαίμιο για να του το σφίξω,επειδή του ήταν χαλαρό και με άρπαξε από το χέρι με όλη του τη δύναμη.Αυτό συνέβη άλλη μια φορά κι από τότε,δεν του ξαναπείραξα το περιλαίμιο.Σήμερα,είχα βγάλει ένα χάρτινο επιδαπέδιο φωτιστικό (όπως έχουν στο ΙΚΕΑ) από ένα δωμάτιο,επειδή ήθελα να το καθαρίσω και όρμηξε στο χέρι μου,έχω μελανιές με αίμα,με πονάνε,μια χαρά σκατά είναι...!!! Το φωτιστικό αυτό είναι σε ένα δωμάτιο όπου συνηθίζει να κοιμάται και,δεν ξέρω,το θεωρεί δικό του,θεωρεί ότι έχει τη μυρωδιά του πάνω του; Σε διάστημα 10 λεπτών,ήμουν γυρισμένη με την πλάτη,αυτός πίσω μου και δεν θυμάμαι τι έκανα,νομίζω έπιανα ένα άλλο φωτιστικό (είναι σετ,βασικά,των 3 και τα έχω σε διάφορα σημεία του σπιτιού,πιστεύω ξέρετε ποια λέω,γιατί τα έχουν αρκετοί) και πηδάει πάνω στην πλάτη μου,καρφώνεται με τα νύχια και τα δόντια και ακολουθεί ένα κχχχχχχχχχχχχχχχχχχ και το επόμενο που θυμάμαι είναι να κλαίω από τον πόνο.Με δάγκωσε στη μέση βασικά και εκεί έχω 2 ωραίοτατα αιματώματα και κάποιες γρατζουνιές διάσπαρτες,κατακόκκινες όλες.Βασικά,πρέπει να βγάλω καμιά φωτογραφία να τις δείτε.....για να καταλάβετε.
2 φορές την ίδια μέρα δεν με έχει ξαναδαγκώσει,πάντως το δάγκωμα αυτό συμβαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Κι αρχίζω και τον φοβάμαι,δεν μπορώ να τον έχω από πίσω μου και να μην τον κοιτάω για να σιγουρευτώ! Επίσης,φοβάμαι μην μου ορμήξει και στο λαιμό ή στο πρόσωπο (επειδή,τώρα που το σκέφτομαι,είχε αρχίσει αυτό το δάγκωμα από τα πόδια και τώρα ανέβηκε έως την πλάτη) και είναι πιο σοβαρά τα πράγματα.Όχι πώς τώρα δεν είναι,γιατί πονάει η μέση μου λες κι με έχουν κλωτσήσει,ένα τέτοιο πράγμα.Είναι στα αριστερά της μέσης και με πονάει όλη η μέση.
Και σκέφτομαι,λοιπόν,αν τον στειρώσω και ηρεμήσει,αλλά παρόλα αυτά συνεχιστεί,εγώ τι κάνω μαζί του...;