Τι θυμαστε απο την πρωτη σας ημερα μαζι τους???

Πως ''βρεθηκατε''στο δρομο του/των γατιων σας???
Τι ηταν αυτο που σας εκανε το κλικ για να το παρετε η να το κρατησετε???
Θυμαστε την πρωτη σας ημερα μαζι???

Θα ηταν καλο νομιζω να γραψουμε λιγα λογια για το πως βρεθηκαμε με τα γατια μας εδω,για να μαθουμε η να θυμηθουμε καποι πραγματα για τα γατουνια ολων μας

Πολύ ωραίο θέμα!
Απάντησα αλλά το έχασα!
Θα γράψω συντόμως.

Πρωτη μέρα με τον Πίπη θυμαμαι με τον Χιόνη όχι ακριβως. Θυμάμαι ότι κάποια στιγμή γυρνώντας από το γραφείο άρχησε να με παίρνει απο πίσω μεχρι το σπίτι και να μου τρίβεται... Κι εγώ σιχαινόμουν γιατί είχε τα χάλια του αλλά τον λυπόμουν κι όλας...

Εδώ είναι το πρώτο μου μηνυμα σε ανάδελφο forum σχετικα, όταν έψαχνα να τον δώσω:



" Τι να κάνω με τον Χιόνη;


Γεια σας! Πρώτη φορά στο ........Πρώτη φορά σε forum γενικότερα! Τους τελευταίους 6-7 μήνες συναντούσα όπως έμπαινα ή έβγαινα από το σπίτι μου ένα άσπρο πολύ αδύνατο γατάκι. Δε πλησίαζε κανέναν άλλο εκτός από εμένα. Ερχόταν πάντα και μου τριβότανε και περίμενε να το ταΐσω, κάτι που έκανα καθημερινά. Είχε μάθει ακόμα και την ώρα που γυρνούσα από την δουλειά μου και έτρεχε να με προϋπαντήσει. Μη γνωρίζοντας καθόλου από γάτες, για να πω την αλήθεια προτιμούσα πάντα τους σκύλους και μάλιστα τους μεγαλόσωμους, την είχα βγάλει Χιόνα λόγω χρώματος. Η Χιόνα λοιπόν, όταν έλειπα διακοπές ή για κάποιους λόγους δεν την είχα ταΐσει εξαφανιζόταν από την γειτονιά και δεν έτρωγε από κανέναν άλλο με αποτέλεσμα να παραμένει κοκαλιάρα. Πριν από 25 περίπου ημέρες με πήρε η ανιψιά μου τηλέφωνο κλαίγοντας και μου είπε ότι πηγαίνοντας το σκυλάκι της βόλτα, βρήκε τη Χιόνα ακίνητη και σε κακά χάλια κάτω από ένα θάμνο στο πάρκο που έχουμε μπροστά στο σπίτι. Γυρνώντας σπίτι από το γραφείο την βρήκα κοκαλιασμένη, ακίνητη, μέσα σε εμετά και μύξες και την πήρα και την πήγα στο γιατρό του yorkshire terrier που έχουμε. Αφού την εξέτασε μου είπε ότι έχει βαρύ αναπνευστικό πρόβλημα και ότι δύσκολα θα γίνει καλά και ότι δεν είναι θηλυκό αλλά αρσενικό γατάκι! Τόσο άσχετη εγώ δεν ήξερα ότι τα αρσενικά γατάκια έχουν εσωτερικά το .....! Ο Χιόνης τελικά, έμεινε στο κτηνιατρείο για 13 ημέρες, έκανε όλη την απαραίτητη θεραπεία και πηγαίνοντας να τον πάρω αντίκρισα ένα εντελώς διαφορετικό γατάκι. Πανέμορφος, ολόλευκος, πεντακάθαρος, πιο παχύς, με καθαρά φωτεινά καταπράσινα ματάκια. Τον πήρα σπίτι, αλλά μη μπορώντας να τον κρατήσω γιατί ούτε ο άντρας μου ούτε η μητέρα μου τον θέλουν, τον έχω σ'ενα σπιτάκι στον κήπο γύρω στα 15 τ.μ. με κρεβάτι και πολλά λουτρινα παιχνίδια όπου πάω καθημερινά μετά τη δουλειά και τον ταΐζω, αλλάζω την άμμο του και παίζω μαζί του. Είναι ένα πολύ ήρεμο γατάκι, ενός έτους περίπου, δεν γρατζουνάει (καταλαβαίνει όταν του λέω "μη" και σταματάει), είναι πολύ χαδιάρης και τώρα έπειτα από 10 ημέρες που το έχω κοντά μου έχει παχύνει και είναι κούκλος. Το θέμα είναι ότι δεν ξέρω από γάτες, αλλά νομίζω ότι δεν μπορεί να μείνει μέσα σ' αυτό το μικρό χώρο για πολύ ακόμα. Πρέπει να βρει ένα σπίτι με κάποιους που να τον θέλουν πραγματικά και να έχουν χρόνο και διάθεση για πολλά παιχνίδια. Έχω αρρωστήσει από το κλάμα τον τελευταίο καιρό και έχω χάσει τον ύπνο μου, γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα τον ξαναβγάλω στο δρόμο. Δεν του έχω βρει σπίτι ακόμα. Κανείς από τους γνωστούς μου δεν θέλει γάτα, είτε έχουν σκύλο στο σπίτι ή μικρά παιδιά. Το σπιτάκι που τον έχω τώρα είναι ο χώρος που παίζουν τα ανιψιά μου με τους φίλους τους και τώρα έχω κάνει κατάληψη. Να τον πάρω σπίτι αποκλείεται: θα πρέπει να διώξω ή τη μητέρα μου ή τον άντρα μου (ο σκύλος τα πάει καλά με τον Χιόνη!)και εγώ παρόλο που το αγαπάω και παίζω μαζί του όσο μπορώ, μετά ρίχνω όλα τα ρούχα πλυντήριο και κάνω μπάνιο με οινόπνευμα(!). Έχω, κακώς το ξέρω, μια φοβία με τις τρίχες της γάτας. Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα, έχω πονόλαιμο, φαγούρα και τσούξιμο στα μάτια οπότε φοβάμαι μήπως είμαι αλλεργική. Σκοπεύω να του ξεκινήσω σήμερα εμβόλια και σε καμία βδομάδα να τον στειρώσω. Μετά μάλλον αν δεν έχω βρει κάπου να το δώσω, μάλλον θα βάλω αγγελία. Τι προτείνετε να κάνω?

30/10/2006

Και φυσικά αυτό που έχετε ξαναδιαβάσει:



" Βρήκα μωρό γατάκι στη Λεωφ. Βάρης-Κορωπίου!
Σήμερα αν και είχα πει ότι δεν θα κάνω τίποτα, αποφάσισα να πάω μαζί με την αδελφή μου και τα ανήψια μου στο ΙΚΕΑ για παρέα, αλλά και για να πάρω ένα κρεββατάκι στον Χιόνη μου. Κατά τις 18:30 πήραμε το δρόμο της επιστροφής με το αυτοκίνητο τίγκα, (πράγματα ακόμη και στα πόδια μας!). Βγαινοντας από την Αττική Οδό με κατεύθυνση προς τη Βάρη, και συγκεκριμένα μόλις είχαμε στρίψει στα φανάρια της Βάρης - Κορωπίου αριστερά, σταματάει στα 10 μέτρα μπροστά μας ένα αυτοκίνητο και η αδελφή μου το απέφυγε στο τσακ! Ταυτόχρονα την ακούω να φωνάζει "ενα γατάκι! ένα γατάκι!". Σταματάει στην δεξιά λωρίδα και βγαίνω κι αρχίζω να τρέχω πάνω στη λεωφόρο προς το σταματημένο αυτοκίνητο, νομίζοντας ότι το είχαν χτυπήσει. Εν τω μεταξύ τα αυτοκίνητα από πίσω από το σταματημένο να προσπερνάνε βρίζοντας και μουτζώνοντας τους νεαρούς που είχαν κατέβει και είχαν γονατίσει κοιτάζοντας κάτω από το αυτοκίνητο!. Τι είχε γίνει? Το γατάκι είχε προσπαθήσει να διασχίσει κάθετα τη λεωφ. Βάρης-Κορωπίου, σε ώρα με πολή κίνηση. Οι νεαροί το είχαν δει και σταμάτησαν για να δουν αν το χτύπησαν και αυτό τρομοκατημένο είχε χωθεί από κάτω. Άνοιξαν το καπώ εν μέσω βρισιών και κορναρισμάτων και ψάχναμε το γατάκι που είχε χωθεί στη μηχανή!Οι νεαροί αλλοδαποί (Πακιστανοί, Ινδοί, Άραβες θα σας γελάσω,) δεν καταλάβαιναν ελληνικά και δεν μπορούσα να τους εξηγήσω ότι έπρεπε να βάλουν το χέρι και να το πιάσουν από το σβέρκο! Τελικά με τη νοηματική τους έκανα στην άκρη, έβαλα το χέρι μου και αφού με στόλισε με μπόλικες γρατζουνιές, έβγαλα το μικρούλι που ακόμα και κατάμαυρO από τα γράσα της μηχανής ήταν ένα κουκλάκι!!!Οι νεαροί έβαλαν μπροστά και έφυγα κι εγώ μες την καλή χαρά γύρισα στο αυτοκίνητο με το γατσατσόνι αγκαλιά!!
Έβγαλα από μέσα την καινούργια τουαλέτα του Χιόνη και το έβαλα μέσα και πάνω στα πόδια μου. Αμέσως πήρα τον κ.Πάνο αλλά έλειπε και μίλησα με την κυρία Μίλλυ. Μου είπε φυσικά να το κρατήσω ξεχωριστά από τον Χιόνη μήπως είναι αρρωστούλη και τον κολλήσει και να το βάλω κάπου ήσυχα, ζεστά με λίγο άμμο και νεράκι και σε πρώτη φάση σήμερα όχι φαγητό, ούτε ψέκασμα ή πλύσιμο. Σε όλη τη διαδρομή μέχρι τη Ν.Σμύρνη ο μικρούλης (μάλλον αγοράκι είναι) καθόταν κουλουριασμένο και το χάιδευα ασταμάτητα για να ηρεμίσει. Όταν ήρθαμε σπίτι του καθάρισα με φυσιολογικό ορό τα ματάκια και με βρεγμένη με ζεστό νερό πετσέτα το σωματάκι. Είναι μες στη βρώμα και θέλει σίγουρα μπάνιο, αλλά δεν κάνει ακόμα. Είναι πορτοκαλί με ποδαράκια και κοιλίτσα που σε κανονικές συνθήκες πρέπει να είναι άσπρα. Ηλικία δεν μπορώ να προσδιορίσω, αλλά φαντάζομαι ότι είναι πάνω από 4-5 εβδομάδων. Το έβαλα στο μπάνιο μέσα στη γατοφόρο του Χιόνη με μια μάλλινη κουβέρτα και ένα ρολόι για να νομίζει ότι είναι οι χτύποι της καρδιάς της μαμάς του. Ένα πήλινο δοχείο με άμμο και ένα μικρότερο με νερό. Θα του βάλω το βράδυ θερμοφόρα με χλιαρό νερό, μη σκάσει κι όλας!!! Αύριο θα του βράσω κοτοπουλάκι ή θα του δώσω Whiskas σε φακκελάκι που έχω γιατί ξηρά τροφή του Χιόνη απόκλείεται να τρώει... Ελπίζω να μην είναι πιο μικρό, γιατί ούτε μπιμπερό έχω ούτε ειδικό γάλα... Έχω κάτι σύριγγες σπίτι. Αν βγάλω τη βελόνα και δοκιμάσω να του δώσω με αυτή λέτε να κάνει?
ΒΟΗΘΕΙΑ!!! Είμαι εντελώς άσχετη! Η μόνη μου επαφή με γάτες είναι ο Χιόνης και ότι έχω μάθει από το MyCat!!!
Μπορείτε από τη φωτογραφία να καταλάβετε ηλικία? Φαίνεται υγειές και κάθε φορά που το χαιδεύω γουργουρίζει απίστευτα!!!Πριν την Τρίτη δεν θα μπορέσω να το πάω στον κ.Πάνο γιατί αύριο θα λείπουν όλοι Αίγιο και δεν θα έχω αυτοκίνητο. Μόνο εγώ δεν θα πάω για να μείνω με τον Χιόνη και το μικρό. Την Δευτέρα έχω μια μικροεπέμβαση και το απόγευμα δεν νομίζω ότι θα είμαι σε θέση, εκτός αν στείλω τον Κώστα μόνο του....
Α!!! Ξέχασα να πω, ότι η ανηψιά μου το βάφτισε Πίπη, επειδή είναι πορτοκαλί και της θυμίζει την Πίπη τη Φακιδομύτη!!!

09/06/2007

Ασπασίααααααααααααααααααα..... συγκινήθηκα γαμώτο.
Αχ Πίπη μου...
αχ Πήτ μου.

Aσπασία το πιστεύεις ότι θυμάμαι όλα τα μηνύματα που είχες γράψει για το Χιόνη και ήταν ένας λόγος που σε συμπάθησα;;
Ελεγα κοίτα τι καλό κορίτσι με τόσα προβλήματα και πάλι δεν το άφησε το γατάκι..
Καλά για τον Πίπη τα πράγματα ήταν μοιραία!!

μου την εφερε μια φιλη της κολλητης μου... εκεινη την περιοδο δεν ηθελα γατα αλλα δεν ηξεραν τι να το κανουν το μικρο. μου την εφεραν 8 το πρωι... στην ηρακλειου... με την τσιμπλα στο ματι πηγα να την παρω. μου την εφεραν μεσα σε μιατεραστια γατοφορο ενα μικρο χνουδωτο παρδελο γατι... εκλαιγε καθως ειχε τρομαξει παρα πολυ πανω στην μηχανη. την πηρα και την εφερα σπιτι. εκλαιγε συνεχεια. μολις την εφερα ανοιξα την πορτα και ειδα μανα και αδερφο απο πισω να τρεχουν να ετοιμαστουν. τους λεω "την εφερα, μην την πειραζετε εχει τρομαξει πολυ" . της εβαλα φαγητο και νερο. της εδειξα την αμμο της και την αφησα στην ησυχια της. μετα απο λιγο ηρθε κοντα μου, την ανεβασα στο γραφειο και αρχισαμε να παιζουμε και βγαλαμε και τις περιφημες φωτο με την web cam...












τις επομενες μερες με ακολουθουσε αλλα και με εγραφε ταυτοχρονα... μου εδειχνε την φιλια της που σιγα σιγα θελω να πιστευω πως εχει γινει αγαπη μονο οταν ξαπλωνω που ερχοταν και τρυπωνε διπλα μου και κοιμοταν μαζι μου...




την αγαπω!!!!!!!!

και δε μου λες χιονη, τωρα ο χιονης μενει μεσα στο σπιτι? πως και αυτη η αλλαγη? χωρισες με τον αντρα σου? το καλο ειναι οτι ξεπερασες τις υστεριες σου με τα γατια! αφου ηταν γραφτο να γινεις κηδεμονας του!
εμενα η ιστορια του βουλη δεν ειναι σαν και τις δικες σας, απο μια αγγελια τον βρηκα απο τις χιλιαδες που υπαρχουν και ηταν χεστης απο τοτε! την πρωτη μερα την εβγαλε χωμενος κατω απο κρεβατι..και τωρα παλι κρυβετε με το παραμικρο αμα ερθει κανενας που δεν τον ξερει!

Σάκης, από Μπουχεσάκης... οι λόγοι προφανείς κ το φαΐ ποτέ αρκετό!

O Σάκης ξεκίνησε σαν γατάκι της αυλής (ναι, ναι γατάκι ήταν τότε λίγων μηνών). Την πρώτη φορά που τον είδα ήταν όταν είχα τελειώσει το σχολείο κ είχα ανέβει στην Αθήνα για διακοπές. Η γάτα της θείας μου είχε γεννήσει στην αυλή και είχα κατέβει και αυτή φώναζε τα γατάκια της να μου τα δείξει. Σκάνε λοιπόν μύτη 4 μικρούλια αλλά ήταν σε ημιάγρια κατάσταση. Δεν με άφηναν να τα πιάσω. Μόνο με ένα τα κατάφερα, καταλαβαίνεται φυσικά με πιο (χέστης εκ γεννετής το καλό μου). Μετά βγήκαν τα αποτελέσματα κ είχα περάσει Αθήνα. Όταν ήρθα για να μείνω τα τάιζα κ ο Σάκης ήταν η αδυναμία μου. Κάποια στιγμή αποφάσισα να τον στειρώσω γιατί είδα ότι τα αδερφάκια του άρχιζαν να χάνονται, αυτός ήταν πιο σπιτόγατος. Μετά τη στείρωση το κράτησα αναγκαστικά μέσα στο σπίτι κ του καλάρεσε. Τελικά του υϊοθέτησα εντελώς, τον πηγαινοέφερνα μαζί μου στις διακοπές κ πάει λέγοντας.

Τζίντζερ λόγω χρώματος κ ιδιοσυγκρασίας!

Με τον Τζίντζερ τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Περίπου ένα χρόνο πριν πήγαινα για καφέ και όπως ήμουν στο λεωφορείο βλέπω κάτω από μια γέφυρα κοντά στο σπίτι μου ένα γατάκι κ λέω δεν μπορεί να είδα καλά, αποκλείεται να επιβιώσει γατάκι εδώ. Βασικά αν δεν το δείτε το μέρος δεν μπορείτε να καταλάβετε. Γυρνώντας από τον καφέ κατεβαίνω εκεί και επιχειρώ να τον πιάσω. Δεν μπορούσα όμως κ επειδή φοβόμουν μήπως πεταχτεί στον δρόμο κ το πατήσουν τα αυτοκίνητα φεύγω αποφασισμένη να επιστρέψω δριμύτερη το πρωί με φαΐ κ την γατοφόρο. Έτσι κ έγινε, έτρεμα κ μην το βρω χαλκομανία στο δρόμο, ανησυχούσα κ για το πώς θα το πιάσω. Ευτυχώς το έπιασα στον ύπνο, ή είχε γκαγκανιάσει απ'τον ήλιο δεν ξέρω. Φοράω την πανοπλία (γάντι κουζίνας) κ το χώνω στη γατοφόρο. Ήταν ένα σκελετωμένο, βρωμερό κ τρισάθλιο γατάκι με τεράστια αφτιά κ ένα κοπάδι ψύλλους πάνω του. Ευτυχώς απ'ότι μου είπαν στη φιλοζωική υγιές. Δεν ήξερα τι να το κάνω. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να το στείλω στο χωριό αλλά ήθελα να το κρατήσω. Ο Σάκης βέβαια δεν το ήθελε αλλά δεν μπορεί θα το συνήθιζε, όπως κ έγινε τελικά. Θα έφευγα κ για Ρόδο κ το μικρό πού θα έμενε δεν μπορούσα να το πάρω μαζί σε καμία περίπτωση. Τελικά το άφησα στην Αθήνα κ ερχόταν κάποιος να το ταΐζει, σκεφτόμουν ότι αν επιβίωνε θα έμενε μαζί μου. Τελικά ο μικρός είχε τσαγανό κ έμεινε, μας έχει κάνει τη ζωή πατίνι αλλά παρόλα αυτά όταν με κοιτά με τις κανελί ματάρες του λιώνω. Ακόμα κ οι γονείς τον αποδέχτηκαν, αυτό ομολογουμένως δεν το περίμενα.

Και τα δυο μου γατια ειναι απο το Μαραθωνα!

Η σαρδελα, ζουσε μαζι με την μαμα της και τα αδελφακια της στην αυλη μιας κυριας στο Μαραθωνα.
Εμεις εκει εχουμε ενα σπιτι, που παει η γιαγια μου δυο φορες την εβδομαδα. Η εν λογω κυρια, ειπε μια μερα στη γιαγια μου, οτι εχει σκοπο να ριξει φολα στα γατια γιατι της λερωναν τον κηπο.
Πηγε η γιαγια μου με την μαμα και την αδελφη μου, αλλα καταφεραν να πιασουν μονο το πιο ασχημο, την σαρδελα!
Εγω την ειδα οταν την ειχαν φερει πια στον σπιτι εκει, μεσα σε δυο κλουβες.
Ηταν περιπου 40 ημερων. Θυμαμαι οτι ειπα "ποντικι ειναι αυτο ή γατα?"!!!
Τελικα την φεραμε σπιτι για να μεινει λιγες μερες, και μετα να παει στον κηπο. Αλλα μας εμεινε!


Ο λεόν, παλι μαραθωνιτης γατος, ζουσε και αυτος μαζι με την μαμα τους και τα 3 αδελφια του στο σπιτι μας στο Μαραθωνα. Μια μερα τον εφεραν, σε μαυρο χαλι!Ετοιμοθανατος ηταν...Μετα απο χιλιες προσπαθειες και την πολυτιμη βοηθεια του Αιλουρου,ο λεόν ειναι μαζι μας!
Τα αδελφακια του, μαζι με την μαμα του ζουν ακομα στο Μαραθωνα, του μοιαζουν και ειναι διπλασια σε μεγεθος!

Ηταν Μάης και έβρεχε καταρακτοδός για 2ή μέρα. (Μαζί με το έταιρον μου ήμιση δουλέυουμε σε εφημερίδες και σχολάμε κατά τις 1 τη νύχτα.) Γυρίζοντας στο σπίτι λοιπόν μες στα μεσάνυχτα ακούω στην είσοδο της πολυκατοικίας κατί ΝΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥ ξανά και ξανά. Ανεβαίνω πανώ και με το που μπαίνω στο σπίτι μου λέει ο Χρήστος ασέ τα νεύρα μου έχει πάσει αυτό το παλίογατο γλώσσα δεν εχεί βάλει μέσα όλη μέρα.

Παρένθεση ούτε εγω ούτε ο Χρήστος συμπαθούσαμε τις γάτες το αντίθετο μάλιστα δεν τις ήθελα ΚΑΘΟΛΟΥ. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπυ η μαμά μου λάτρεβε το ζώα και τα λουλούδια αλλά όχι τα γατιά απλά δεν τα ήθελε. Μιά εποχή οταν ήμουν 8 με 12 ετών είχαμε μιά κοτα την Μαυρούλα, ενά σκυλάκι την Σπίθα, ενά καναρίνη τον Τέλη και ένα ζευγάρι περδικες σενά τεράστιο κλουβι μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Γατέ ΠΟΤΕ αλλά όμως ποτέ κάνεις μας δεν τις πηραζε.

Τι να κάναμε λοιπόν αφού τα είπαμε λίγο πέσαμέ για ύπνο. Πού να κοιμηθούμε όμως με τον μίστερ πνευμόνια να κλαίει. Κατά τις 5 το πρωί και όντας άυπνοι γυρνάει ο Χρήστος και μου λέει με στόμφο ΕΣΥ έχεις τον τίτλο της φιλόζωης κάνε πράξης και όχι λόγια. Τι να κάνω και εγώ παίρνω μια τσαγόκουπα με γάλα (τόσο ηξερα) και πάω στο ακάλυπτο.
Τι να δω Σοκ έπαθα ποιό γαλα να πει αυτό ήταν ανύπαρκτο ούτε μάτια δεν είχε ανοίξει. Τότε ακριβώς έκανα την κίνηση ασυναίσθητα χωρίς να σκεφτώ έχυσα το γάλα στο τσιμέντο και έβαλα στην τσαγόκουπα το γατί.
Ναι ναι ναι χώραγε στην τσαγόκουπα!!!!!!
Ηταν καταβρώμικο βρεγμένο ένα χάλι τι να έκανα;;;;;;
Σκέφτομαί πως ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται και έστι τον έπλυνα στον νυπτήρα τον Yodaki για να τον καθαρίσω και τι να δω έσταζε αίματα ήταν οι ψύλοι που τον ρούφαγαν κυριολεκτηκα. Ο γιατρός μας είπε οτί από αυτό θα παίθενε ποιό γρήγορα. Τον στεγνώσαμε του φτάξαμε ένα καλάθι με μάλινα παλία και κάλτσες βασικά σε μία καλτσα Νο 38 χόραγε και περίσεβε και βάλαμε όλο το σύστημα στην μπανιέρα για να μην το σκάσει. Επεσε για υπνό πήγαμε και εμείς πόσα λίγα ξέραμε.....
Μετα από 2 ώρες ΝΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥ. Πανικός με την τσίμπλα στο μάτι πάλι πανω φαι μου λέει ο Χρήστος αντε να βρείς φαρμακείο σάββατο πρωι ντύνομαι και τρέχω μα τι αγοράζω μπιμπερό για παίδια ναι ναι πανέξυπνη ΕΕΕΕΕΕ!!!!!!! Που να φάει αντε ξανα φαρμακείο για σύριγκές και δεν τις μπορω καθόλου αφου τις αγόρσα μισες. Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστα μας κατέκτησε το Yodaki. Ιστορίες από το μεγάλωμά του αμέτριτες. Το όνομά του το πήρε γιατί πηδηξέ από το μπαλκόνι όταν ήταν 2 μηνων ένοιοσε τι ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΣΑ ΤΟΥ και έτσι τον είπαμε Υοda. Δεν έπαθε τίποτα (1ος οροφος) περίμενε στην εξώπορτα μόνο το κουδούνι δεν χτύπησε.

Οταν έγιναν όλα αυτά ηταν 2005 και αν τα εξστορώ σήμερα είναι γιατί το καλοκαίρι την πρώτη μέρα τον πυρκαγιών η Ηρμα μας (έλληνικό ποιμενικό ήταν τέράσια αγκαλιά η άτιμη) το 12χρονο σκυλή της μαμάς μού αλλά και όλων μας έπαθε εγκεφαλικό και της κάναμε ευθανασία. Ενω μας πλησίαζαν οι φωτιές μια τρελή οικογένια οι γονείς μου ο Χριστος και η θεία μου κλαίγαμε στο χωριό μου κοντά στην Αρχαία Ολυμπία για το σκυλή που τόσο αγαπήσαμε. Μπορεί να είμασταν τυχαιρεί που δεν καικε το σπίτι αλλά η στενοχόρια μας ήταν διπλή.
Ετσι αποφάσησανα μοιραστώ δημόσια τα συναισθήματα μου.

Την επόμενη φορά θα σας πω για τον Μάη του 2006 Χι Χι Χι......
Οπού μας έκανε κατάλυψη η ΣΚΟΥΛΙΚ (Seven)!!!!!!!!!


!!
Δεχθηκα απείλες. Ναι ναι αλήθεια λέω. Ηρθε το βράδυ πάνω από το κεφάλι μου (κράταγε και το στιλέτο της, γιατι είναι υπόγεια και υποχθόνια γάτα) και με απήλισε
Δεν είναι δυνατον, μου λέει αυτός ο χοντρός να είναι διάσημος και εγώ μια γάτα του υποκόσμου με τόσες διασυνδέσης να μην έχω παρουσιαστεί όπως μου αξίζει στο πράσινο site που μπαίνεις όλη την ώρα.

Αντι να με χαιδέβεις
Ετσι λοιπόν σήμερα έβαλα μπρος και να η ιστορία της...

Η Σκουλικ η οποία ονομάστηκε αρχικά Seven είναι ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ!!!!
Ηταν πάλι Μάης και εφευγα αγχομένει για το γραφείο, τρέχοντας για να πω την αλήθεια. Βγαίνω από την είσοδο της πολυκατοικίας ΚΑΙ!!!!!!!!!!
Να ένα γατάκι. Προχορά, έρχαιτε μπροστά από τα πόδια μου, ακριβός!!
μπροστά από τα πόδια μου και ΛΥΠΟΘΗΜΑ.
Τυπου Δεν το ήθελα, ήταν τυχαίο!!!!!!!!! Τωρα!!!!!!!
Το μαζεύω επιτόπου και εκείνη τι στιγμή εμφανίζεται και η Μαμά της η οποία με κοίταζε αποριμένα μια και γνωριζόμασταν καιρο.
(Καθε βράδυ κατα τις 1 που γυρνω στο σπίτι με περίμενε να την ταίσω τη φώναζα Τζοκερ λόγω εμφάνησης διστυχός δεν υπάρχει ποια)
Μπαίνω στο σπίτι βλέπει το Yodaki τη νέα συγκάτηκο ΠΑΝΙΚΟΣ τι να κάνω
τη βάζω μες στην μπανιέρα και κλείνω τη πόρτα του μπάνιου. Φύγω τρέχοντας για το γραφείο και ενημερώνο τηλεφωνικά τον Χρήστο.
Το και το είναι στη μπανιέρα και ο άλλος απ' έξω λυσάει ΤΡΕΞΕ
Μετά από καμιά ώρα και ενώ ήμουν στο γραφείο χτυπά το κινητό.
Ακούγεταί ενας έξαλος Χρηστος
Καλά Νατάσα δε ντέπεσε καθόλου άφησες τη γατούλα μέσα σε μία κρύα μπανιέρα έτσι χωρίς τίποτα αυτή είναι καταβρώμικη δεν τρώει είναι σε άθλια κατάσταση. ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ.
Μα έπρεπε να πάω στη δουλειά τι να έκανα;;;;
ΓΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡ
Να πάρεις τον κτηνίατρο τηλέφωνο ΤΩΡΑ δε τρώει και είναι πάγος
Γκρουπ μου το κλείνει.
Την άλλη μέρα τη πήγαμε τρέχωντας στο γιατρό αφου περάσαμε ένα εφηαλτικο βράδυ μια και το Yodaki είχε σκάσει από τη ζήλια του.
Τι αγάπες του έκανα τι γλύκες αυτό τίποτε.
Μη χαίρεστε και προετοίμαστίτε ψυχολογικά μέχρι αύριο θα πεθάνει έχει
υποθερμία αυτα ήταν το λόγια του κτηνίατρου, 1 μηνων ταρταρουγίτσα.
Μακριά απ' το Yodaki για τουλάχιστον 1 εβδομάδα και μετά εμβόλια
σε περίπτωση θαύματος.
Γυράμε σπίτι με πεζμένα αυτιά και πολύ αγχος ξανά το σύστημα κάλτσα
μάλινα κουκούλωμα και τάιζμα με την οδοντογλυφίδα κοματάκι, κοματάκι μια και λόγω υποθερμίας ο γιατρός είπε όχι γάλα.

Η νύχτα πέρασε και η μικρή έζησε. Με αγωνία και έναν Yoda να κλαίει έξω από την πόρτα. Αλλα όλα πήγαν καλά

Και πέσαμε στη καραντηνα.
Τη τρίτη μέρα καραντηνας
(την είχαμε μέσα στο δωμάτιο του PC τη Σκουλικ)
πάει ο Χρήστος να κάνει ένα τοστάκι και κάνει το λάθος να μη δώσει τυράκι στον Yoda που παρακάλαγε και......
Χτυπά το κινητό μου στο γραφείο ξανά
Χρ: Δεν είναι γατι αυτο που έχεις με ΕΧΕΣΕ
έξω από τη πόρτα του δωματίου και ξάλωσε απέναντι περιμένοντας να δει
αν θα τα πατήσω να σαραβαλιστώ μονο η γατούλα μου είναι σοβαρή
προσωπικότητα οχι αυτός που το μόνο που ξέρει είνια να το παίζει ωραίος....
Μετά από αυτό απ' ότι καταλάβατε χωριστίκαμε στο σπίτι, ο καθένας το γατί του. Το Yodaki την πέφτει μια φορά ο μήνα (στάνταρ) στο Χρήστο (τον κάνει λιγο ριγε) αλλά δεν τον νοιάζει ποια γιατί αυτός εχει την πιστη, τίμια και πανέξυπνη γάτα του.

Το Σκουλίκ το διαλεξε μόνη της (μόνο αυτό άκουγε). Μας ανάγκασε να μήν την χαρήσουμε μια και έγιναν κολητοι στο τέλος με το Yodaki.
(αμα τη μαλώνουμε μας κάνει κάτι τσαμπουκάδες αυτός αλλό πράγμα)
Βέβαια τον δέρνει αλλά απ' ότι φαίναται του αρέσει;;;;
Aγαπημαίνω παιχνίδι είναι να κινηγά ο Χρήστος τη Σκουλίκ και το Yodaki το Χρήστος γυρίζοντας όλοι μαζι γύρω γύρω τη τραπεζαρία φωνάζοντας
Γλου Γλου Γλου Γλου Γλου
Πρέπει να το δείτε.

Κατάληξη, τα γατία μας μας έκαναν οικογένεια σκεφτόμαστε πλέων σοβαρά το ενδεόμενο των παιδιών και δεν μπορούμε να χωρίσουμε γιατί δεν μπορούν να χωρίσουν αυτά.
Γίναμε καλύτεροι ανθρωποι εξαιτίας τους γι αυτό και τα αγαπαμε πολύ
Ισως υπερβολικά πολυ!!!!!!!!!



Χθες το βράδυ είχα ένα ραντεβού με δυο γατογωνεις. Με είχε ενημερώσει σχετικός η γατα τους η Σκουλικ απ' το μπαλκόνι.
Την είδα να έρχετε από μακρια με μια αγκαλια πανσέδες και δυο σακούλες γατοτροφές παρόλο το θόρυβο που έκαναν τα τακούνια της δεν φοβήθηκα και της είπα νιάαααουυ
Ανοιξε την πότρα της έπεσαν τα κλειδια και ότι άλλο κράταγε και παρόλο το σαματα δεν κουνήθηκα καθόλου Μου έδωσε ένα φακελάκι και ένα δεύτερο γιατί πείναγα πολύ Γουργούριζα και έτρωγα ταυτόχρονα ενώ με χαιδευαν στο κεφάλι Κατέβηκε και ο γατομπαμπας και μόλις τον είδα άρχισα να τρίβομαι και να γουργουρίζω γύρω από τα πόδια του έλεγαν κάτι σαν δεν μπορει να είναι γατι του δρόμου αυτό δεν γίναιτε θα έπρεπε να είχε φύγει.Με πήραν σπίτι και σημερα πήγαμε κτηνιατρο. Ειμαι υγειέστατη μονο μια ελαφρια οτιτιδα έχω. Μου έκαναν εμβόλια και με ψέκασαν και για τους ψύλους δεν σταμάτησα να γουργουρίζω Μετά ομως με καταπίεσε λίγο ο Yoda και πήδηξα στον ακάλυπτο έκανα τις βόλτες μου αλλα δεν μου άρεσε ποια ο δρόμος (με έκοψε και η πείνα λιγο) ετσι πήδηξα στο μπαλκόνι του ισογίου δεν μπορούσα παραπάνω και άρχισα να φωνάζω
Εστησαν μια μικρή επειχήριση και με έπιασαν και τώρα περιμένω
Τι.... ναμε πάρετε στο σπίτι σας
Επίσης να ξ'ερεται οτι 'εχω και το πέταλο της τύχης στο κεφαλάκι μου
Οπως λέει και η προσορινή μαμα μου
ΕΙΜΑΙ ΓΛΥΚΑ ΕΙΜΑΙ ΤΡΕΛΑ
ΜΙΑ ΣΚΕΤΗ ΚΑΡΑΜΕΛΑ

Οπως ξέρετε την κρατήσαμε ας κάναμε και αλλιώς αν θέλαμε

ΜΑΙΡΗ
Ηταν γραφτο να βρεθουμε με τη Μαιρη μου....
Ενω ειχαμε μπει στο αμαξι με το Νικο για να φυγουμε,μολις τελειωσαμε τη δουλεια,θυμηθηκαμε οτι δεν πηραμε τσιγαρα κι ετσι ο Νικος πηγε να αγορασει...Εκει ειδε τα παιδια του συνεργειου που προσπαθουσαν να βγαλουν 2 γατακια που ηταν χωμενα στη μηχανη ενος αυτοκινητου...Φωναξε κι εμενα κι αυτο ηταν...την πρωτοακουσα,φωναζε πολυ δυνατα σε σχεση με την αλλη...Βρηκα μια κουτα και μολις τις βγαλαν τις πηρα σπιτι...Ημουν ανιδεη και με ειχε πιασει πανικος.Τηλεφωνησα σε εναν κτηνιατρο κι ετσι πηρα ειδικο γαλα απο την πρωτη ημερα...Κι απο εκει και περα αρχισε το ''ονειρο''Εγω να την κραταω αγγαλια σκεπασμενη μη μου κρυωσει και να την ταιζω,μερα-νυχτα Μιση μπουκιτσα ηταν ,με κλειστα τα ματακια....και τωρα......

Εδω ειναι το πρωτο μου ποστ οτα πρωτοβρηκα το ''διπλανο''σαιτ

[πριν 15 ημερες βρηκαμε σε ενα αμαξι και συγκεκριμενα στην μηχανη 2 γατακια λιγων ημερων..το ενα μεσα σε 5 ημερες δεν αντεξε απο μολυνση στο ματακι ενω η αλλη τα καταφερε με τις tobrex.την εχω σε κουτα με θερμοφορα συνεχεια και φλις μπλουζακια που τα αλλαζω καθημερινα..την καθαριζω ειτε με μωρομαντηλα ειτε με βαμβακι και χλυαρο νερο οταν τα κανει.δεν την αφηνω μονη πανω απο 2-3 ωρες -την παιρνω και στο γραφειο μας καθε μερα-γιατι τρωει 6 φορες πια-ενω στην αρχη 7-8 το lait milox.o πρωτος κτηνιατρος που ειχα παει στην αρχη απλα μου ειπε οτι αδυνατον να ζησουν,,πριν 3 μερες και αφου εχω παρει τα γαλατα μπιμπερο και το kitten stim και ενω της δωσαμε και σιροπι γιατι ειχε 2 μερες διαρροια τηνπηγα σε αλλη γιατρο.ειναι 4 εβδομαδων και την βρηκε καλα.σημερα ομως εβγαλε κατι σαν ογκο διπλα στον ποπο της-τρομαξα για το χειροτερο και πριν απο 1 ωρα ειδα οτι αυτο αρχισε να ανοιγει και να γινεται σαν πληγη..κατα τις 7 θα την παω στην γιατρο..τι μπορει να ειναι ρε παιδια..μηπως καποια μολυνση επειδη ειχε διαρροια..δεν θα αντεξω να την χασω και αυτη και ειδικα τωρα που αρχισε να με βλεπει με ενα υφος λες και ειμαι ολος ο κοσμος της.εχω 3 παιδια τα 2 ειναι 9 και ο μικρος 6-φυσικα δεν την πιανουν γιατι φοβαμαι μηπως την πονεσουν η της μεταφερουν καποια ιωση απο το σχολειο-τωρα ηρθε και η mary που παρολο που ολοι μου λεν οτι δυσκολα να τα καταφερει επειδη δεν εμεινε πολυ με την μαμα της να παρει αντισωματα με το γαλα-εμεις θελουμε και θα κανουμε τα παντα να την σωσουμε...]
ΚΙ ΕΔΩ ΜΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΖΗΣΑΜΕ ΜΑΖΙ
http://www.gatospito.com/forum-f17/topic-t1165.htm
Αυτη η γατα ειναι πραγματικα η λατρεια μου..Την αγαπαω τοσο πολυ που πραγματικα αισθανομαι απο τη μια τυχερη που την εχω κι απο την αλλη φοβισμενη μη μου παθει τιποτα....




ΜΑΛΙΟΣ

Ο Μαλιος ηταν ενα γατι που βρεθηκε πολυ μικο ορφανο και εδωσε πραγματικα μεγαλη μαχη να κρατηθει στη ζωη...Αυτο ολο το ειδε ο αδερφος μου οταν πηγε Θεσσαλονικη για λιγες ημερες και μου το περιεγραψε απο το τηλεφωνο...Τοτε του ειπα αν μπορει να τον πιασει και να μου τον φερει Χαλκιδικη...ετσι κι εγινε...Οι πρωτες στιγμες μαζι του ηταν ασχημες,ηταν πολυ χαλια αλλα και πολυ αγριος.Η πρωτη μας επαφη εγινε την επομενη οταν πλεον ειχα αποφασισει οτι αν δεν με εμπιστευτει δεν εχει ελπιδες να ζησει...Πηρα ενα κομματι βαμβακι που το ειχα βρεξει με ζεστο νερο τον τσακωσα με τη μια και του το εβαλα στην κοιλιτσα του...Ως εκ θαυματος το αγριμι ,χαλαρωσε με τη μια στα χερια μου κι ετσι ξεκινησαμε τον αγωνα μας να ξεπερασουμε την αρρωστια που ευτυχως τον κερδισαμε.Στην αρχη οπως καποιοι ξερουν ειχα σκοπο να τον δωσω,αλλα τελικα εγινε κι αυτος μελος της οικογενειας μας...

ΕΔΩ ΤΟ ΠΟΣΤ ΠΟΥ ΕΒΑΛΑ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΒΡΗΚΑ

[Γάτος μαχητής]
γεια σας..ηρθα λιγο σε καφε παρολο που χθες το πρωι στο παρα 5 θα σκοτωνομουν σε τροχαιο μαζι με τον αντρα και τα παιδια μου-ενας μ...επεσε πανω μας με 80-90 χμ σε στροφη-διελυσε τζηπ-επεσε και στο φουσκωτο που σερναμε-δοξα το θεο βγηκαμε ζωντανοι με λιγο πονο στον αυχενα μονο γιατι χτυπησα στο καθησμα..το θεμα μου ειναι η ιστορια ενος πολυ μικρου γυρω στο 1 μηνων γατουλη που μερες παλευε χωρις μανα σε μια πρασια με χωμα κτλ και αλλες γατες να κρατηθει ζωντανος-πα ταιζει ο αδερφος μου αλλα οι μεγαλες τον χτυπουσαν και μετα ειναι πολυ χαλια μια ανοιγουν μια κλεινουν τα ματακια απο τις τσιμπλες μεσα και εξω απο το ματι-παρολα αυτα ουτε καθοταν να τον πιασεις και σερνοταν απο εδω και απο εκει-τελικα την παρασκευη τον επιασαν με αποχη και μου τον εφεραν χαλκιδικη-παρολα τα χαλια του ηταν πολυ αγριος-τον εχω σε κουτα και δεν τον φερνω σε επαφη με τη μαιρη η οποιο ευτυχως εχει κανει τα 3 πρωτα εμβολια-ο γατουλης μολις τον πηρα την επομενη και τον καθαρισα ηρεμησε και αποζητουσε το χαδι που δεν βρηκε ποτε-κτηνιατρο δεν βρηκα εδω σαββατο να τον παω κ χθες ειχα κ το ατυχημα-το σαββατο φαινοταν οτι ξεψυχαει ευτυχως σε τηλ.συνενοηση με την μαρινα μου ειπε να του ξεκινησω αντιβιωση -βιταμινες και σταγονες-απο χθες βραδυ διχνει καλυτερα και ψιλοτρωει κιολας-αλλα παραμενει πολυ αδυναμος-καχεκτικος και μ,ε ματια ...παντως δειχνει μαχητης-δεν φαινεται οτι θα το βαλει ευκολα κατω..τα ματουλια του παντως σε βλεπουν με πολυ πονο-καμια αλλη συμβουλη βρε παιδια

marestros έγραψε:... στην ηρακλειου...

Σε ποια Ηρακλείου? Μαρία που μένεις?

Κατερινα έγραψε:

marestros έγραψε:... στην ηρακλειου...

Σε ποια Ηρακλείου? Μαρία που μένεις?

πως να σου την περιγραψω ακριβως??? περναει απο πατησια, νεα ιωνια, ηρακλειο... εκει!!!
μενω στα ανω πατησια αλλα ψηλα πολυ ψηλα, στα συνορα με το γαλατσι. βασικα ειμαι αναμεσα σε γαλατσι λαμπρινη και ανω πατησια. τα σκουπιδια μου ου τα μαζευει ο κακλαμανης!!!
γιατι ρωτας κατερινιω μου?????

σε ρωταω γιατι το πατρικό μου είναι στο Ηρακλειο, κοντα στην Ηρακλειου, και σκέφτηκα μήπως είμασταν κοντοχωριανες!!!

Αντιγράφω κι εγώ:
Την Ruby την υιοθετήσαμε ενα βροχερό βράδυ από τα Goodies της Λεωφ. Κηφισίας στο Village όπου ζητιάνευε για φαγητό και έτρωγε πατάτες τηγανιτές (αυτές τις πετούσαν οι περαστικοί). Ο Δημήτρης είχε χάσει την Foxy πριν 2 μήνες και πραγματικά την χρειαζόταν. Είναι φοβερό αλλά ακόμα της αρέσουν οι πατάτες της Ruby!
Τον Χουζούρη τον βρήκαμε μαζί με την αδερφή του (που δόθηκε για υιοθεσία σε καλό σπίτι) στη Φολέγανδρο που είχαμε πάει διακοπές. Κάποιο "καλό παιδάκι" τα είχε πάρει μακριά από τη μαμά τους και τα έφερε στο ξενοδοχείο, όπου φυσικά κανείς δεν ενδιαφερόταν να τα φροντίσει. Αντίθετα τα έβγαζαν έξω στο δρόμο. Από τη στιγμή που τα είδα ταλαιπωρημένα δεν άντεξα, μου μαύρισαν οι διακοπές και έτσι τα έφερα στην Αθήνα, αφού αποφάσισα να υιοθετήσω αυτό που θα έμενε (μία φίλη του Δημήτρη θα έπαιρνε το ένα και διάλεξε το μπιρμπιλωτό, αφήνοντάς μου τον μαυρούλη). Ο Μαυρούλης αυτός με έκανε να ερωτευθώ τις μαύρες γάτες!!!!
Ο Τελείας και ο Παύλας μας πολιόρκησαν στο πρώτο μας σπίτι, όταν τα εγκατέλειψε το αφεντικό της μητέρας του, ο οποίος αφού δεν στείρωσε τη γάτα και την άφησε να ζευγαρώσει και αφού τα κράτησε τις πρώτες ημέρες της ζωής τους στο σπίτι, στη συνέχεια όταν έφυγε για διακοπές τα πέταξε στο δρόμο. Μία φορά μόνο τα ταίσαμε και από τότε δεν ξεκουνούσαν έξω από την πόρτα μας. Μας έκανε εντύπωση πόσο ήμερα και χαδιάρικα ήταν. Τελικά, μετά από καμία εβδομάδα τα υιοθετήσαμε, λέγοντας "τελεία και παύλα, αυτά είναι τα τελευταία που παίρνουμε στο σπίτι".... ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ
ήρθε το Μπεζάκι στο νέο μας πια σπίτι μαζί με όλα τα αδέσποτα που ταίζαμε. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι ήταν κουφό και ως εκ τούτου δεν είχε μεγάλη ζωή έξω με τα αυτοκίνητα. Άρχισε να μας πολιορκεί κιόλας καθώς καθόταν με τις ώρες στη τζαμαρία και κοίταζε μέσα σαν γατί ενός κατώτερου θεού... Τελικά, λυγίσαμε και το πήραμε κι αυτό....

αααααααααα εγω εχω εναν καδο στην γειτονεια που γενναει γατια απο εκει ειναι ολα μαζεμενα αλλα πιο μεγαλεια αδτναμια ειχαμε στην πατουνα λογο του οτι ηταν το μοναδικο κοριτσι μεσα στο σπιτι κ ηταν τοσο μικροσκοπικη που λεγαμε θα την κοιταμε κ δεν θα την αγγιζουμε τα αγαπαω ολα το ιδιο αλλα εχω καποιες ιδιαιτερες προτιμισεις αγαπαω τον πισσα γιατι ειναι σαν μπιμπελο λατρευω τον γκρινιαρη γιατι ειναι κολλημενος στο βρακι μου τον λαμπη καταλαβα οτι τον αγαπαω πολυ πολυ οταν ενιωσα οτι θα τον χασω κ ας ειναι καλα ο αιλουρος τον εσωσε χιλια καλα να εχει ο ανθρωπος ο ζυλιτο ειναι η αδυναμια του κυριακου ειναι το γατι του απο την πρωτη ματια που το ειδε ο φελιξ ηταν ο αδεσποτος ποτυ ταιζα μεχρι που τον μαζεψαμε στο σπιτι γιατι τον ειχαν τραυματισει σοβαρα τα σκυλια ο ποκυ μπηκε μονος του στο σπιτι απο το μπαλκονι κ εμεινε κ ο τιγρακης μια απο τα ιδια ο ρουλης ο χοντρουλης με σπασμνη λεκανη μια απο τα ιδια

Tasha έγραψε:Ηταν Μάης και έβρεχε καταρακτοδός για 2ή μέρα. (Μαζί με το έταιρον μου ήμιση δουλέυουμε σε εφημερίδες και σχολάμε κατά τις 1 τη νύχτα.) Γυρίζοντας στο σπίτι λοιπόν μες στα μεσάνυχτα ακούω στην είσοδο της πολυκατοικίας κατί ΝΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥ ξανά και ξανά. Ανεβαίνω πανώ και με το που μπαίνω στο σπίτι μου λέει ο Χρήστος ασέ τα νεύρα μου έχει πάσει αυτό το παλίογατο γλώσσα δεν εχεί βάλει μέσα όλη μέρα.

Παρένθεση ούτε εγω ούτε ο Χρήστος συμπαθούσαμε τις γάτες το αντίθετο μάλιστα δεν τις ήθελα ΚΑΘΟΛΟΥ. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπυ η μαμά μου λάτρεβε το ζώα και τα λουλούδια αλλά όχι τα γατιά απλά δεν τα ήθελε. Μιά εποχή οταν ήμουν 8 με 12 ετών είχαμε μιά κοτα την Μαυρούλα, ενά σκυλάκι την Σπίθα, ενά καναρίνη τον Τέλη και ένα ζευγάρι περδικες σενά τεράστιο κλουβι μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Γατέ ΠΟΤΕ αλλά όμως ποτέ κάνεις μας δεν τις πηραζε.

Τι να κάναμε λοιπόν αφού τα είπαμε λίγο πέσαμέ για ύπνο. Πού να κοιμηθούμε όμως με τον μίστερ πνευμόνια να κλαίει. Κατά τις 5 το πρωί και όντας άυπνοι γυρνάει ο Χρήστος και μου λέει με στόμφο ΕΣΥ έχεις τον τίτλο της φιλόζωης κάνε πράξης και όχι λόγια. Τι να κάνω και εγώ παίρνω μια τσαγόκουπα με γάλα (τόσο ηξερα) και πάω στο ακάλυπτο.
Τι να δω Σοκ έπαθα ποιό γαλα να πει αυτό ήταν ανύπαρκτο ούτε μάτια δεν είχε ανοίξει. Τότε ακριβώς έκανα την κίνηση ασυναίσθητα χωρίς να σκεφτώ έχυσα το γάλα στο τσιμέντο και έβαλα στην τσαγόκουπα το γατί.
Ναι ναι ναι χώραγε στην τσαγόκουπα!!!!!!
Ηταν καταβρώμικο βρεγμένο ένα χάλι τι να έκανα;;;;;;
Σκέφτομαί πως ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται και έστι τον έπλυνα στον νυπτήρα τον Yodaki για να τον καθαρίσω και τι να δω έσταζε αίματα ήταν οι ψύλοι που τον ρούφαγαν κυριολεκτηκα. Ο γιατρός μας είπε οτί από αυτό θα παίθενε ποιό γρήγορα. Τον στεγνώσαμε του φτάξαμε ένα καλάθι με μάλινα παλία και κάλτσες βασικά σε μία καλτσα Νο 38 χόραγε και περίσεβε και βάλαμε όλο το σύστημα στην μπανιέρα για να μην το σκάσει. Επεσε για υπνό πήγαμε και εμείς πόσα λίγα ξέραμε.....
Μετα από 2 ώρες ΝΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΟΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥ. Πανικός με την τσίμπλα στο μάτι πάλι πανω φαι μου λέει ο Χρήστος αντε να βρείς φαρμακείο σάββατο πρωι ντύνομαι και τρέχω μα τι αγοράζω μπιμπερό για παίδια ναι ναι πανέξυπνη ΕΕΕΕΕΕ!!!!!!! Που να φάει αντε ξανα φαρμακείο για σύριγκές και δεν τις μπορω καθόλου αφου τις αγόρσα μισες. Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστα μας κατέκτησε το Yodaki. Ιστορίες από το μεγάλωμά του αμέτριτες. Το όνομά του το πήρε γιατί πηδηξέ από το μπαλκόνι όταν ήταν 2 μηνων ένοιοσε τι ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΣΑ ΤΟΥ και έτσι τον είπαμε Υοda. Δεν έπαθε τίποτα (1ος οροφος) περίμενε στην εξώπορτα μόνο το κουδούνι δεν χτύπησε.

Οταν έγιναν όλα αυτά ηταν 2005 και αν τα εξστορώ σήμερα είναι γιατί το καλοκαίρι την πρώτη μέρα τον πυρκαγιών η Ηρμα μας (έλληνικό ποιμενικό ήταν τέράσια αγκαλιά η άτιμη) το 12χρονο σκυλή της μαμάς μού αλλά και όλων μας έπαθε εγκεφαλικό και της κάναμε ευθανασία. Ενω μας πλησίαζαν οι φωτιές μια τρελή οικογένια οι γονείς μου ο Χριστος και η θεία μου κλαίγαμε στο χωριό μου κοντά στην Αρχαία Ολυμπία για το σκυλή που τόσο αγαπήσαμε. Μπορεί να είμασταν τυχαιρεί που δεν καικε το σπίτι αλλά η στενοχόρια μας ήταν διπλή.
Ετσι αποφάσησανα μοιραστώ δημόσια τα συναισθήματα μου.

Την επόμενη φορά θα σας πω για τον Μάη του 2006 Χι Χι Χι......
Οπού μας έκανε κατάλυψη η ΣΚΟΥΛΙΚ (Seven)!!!!!!!!!

Τύπου "Δεν το ήθελα, ήταν τυχαίο"!!!!!

!!
Δεχθηκα απείλες. Ναι ναι αλήθεια λέω. Ηρθε το βράδυ πάνω από το κεφάλι μου (κράταγε και το στιλέτο της, γιατι είναι υπόγεια και υποχθόνια γάτα) και με απήλισε
Δεν είναι δυνατον, μου λέει αυτός ο χοντρός να είναι διάσημος και εγώ μια γάτα του υποκόσμου με τόσες διασυνδέσης να μην έχω παρουσιαστεί όπως μου αξίζει στο πράσινο site που μπαίνεις όλη την ώρα.

Αντι να με χαιδέβεις
Ετσι λοιπόν σήμερα έβαλα μπρος και να η ιστορία της...

Η Σκουλικ η οποία ονομάστηκε αρχικά Seven είναι ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ!!!!
Ηταν πάλι Μάης και εφευγα αγχομένει για το γραφείο, τρέχοντας για να πω την αλήθεια. Βγαίνω από την είσοδο της πολυκατοικίας ΚΑΙ!!!!!!!!!!
Να ένα γατάκι. Προχορά, έρχαιτε μπροστά από τα πόδια μου, ακριβός!!
μπροστά από τα πόδια μου και ΛΥΠΟΘΗΜΑ.
Τυπου Δεν το ήθελα, ήταν τυχαίο!!!!!!!!! Τωρα!!!!!!!
Το μαζεύω επιτόπου και εκείνη τι στιγμή εμφανίζεται και η Μαμά της η οποία με κοίταζε αποριμένα μια και γνωριζόμασταν καιρο.
(Καθε βράδυ κατα τις 1 που γυρνω στο σπίτι με περίμενε να την ταίσω τη φώναζα Τζοκερ λόγω εμφάνησης διστυχός δεν υπάρχει ποια)
Μπαίνω στο σπίτι βλέπει το Yodaki τη νέα συγκάτηκο ΠΑΝΙΚΟΣ τι να κάνω
τη βάζω μες στην μπανιέρα και κλείνω τη πόρτα του μπάνιου. Φύγω τρέχοντας για το γραφείο και ενημερώνο τηλεφωνικά τον Χρήστο.
Το και το είναι στη μπανιέρα και ο άλλος απ' έξω λυσάει ΤΡΕΞΕ
Μετά από καμιά ώρα και ενώ ήμουν στο γραφείο χτυπά το κινητό.
Ακούγεταί ενας έξαλος Χρηστος
Καλά Νατάσα δε ντέπεσε καθόλου άφησες τη γατούλα μέσα σε μία κρύα μπανιέρα έτσι χωρίς τίποτα αυτή είναι καταβρώμικη δεν τρώει είναι σε άθλια κατάσταση. ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ.
Μα έπρεπε να πάω στη δουλειά τι να έκανα;;;;
ΓΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡ
Να πάρεις τον κτηνίατρο τηλέφωνο ΤΩΡΑ δε τρώει και είναι πάγος
Γκρουπ μου το κλείνει.
Την άλλη μέρα τη πήγαμε τρέχωντας στο γιατρό αφου περάσαμε ένα εφηαλτικο βράδυ μια και το Yodaki είχε σκάσει από τη ζήλια του.
Τι αγάπες του έκανα τι γλύκες αυτό τίποτε.
Μη χαίρεστε και προετοίμαστίτε ψυχολογικά μέχρι αύριο θα πεθάνει έχει
υποθερμία αυτα ήταν το λόγια του κτηνίατρου, 1 μηνων ταρταρουγίτσα.
Μακριά απ' το Yodaki για τουλάχιστον 1 εβδομάδα και μετά εμβόλια
σε περίπτωση θαύματος.
Γυράμε σπίτι με πεζμένα αυτιά και πολύ αγχος ξανά το σύστημα κάλτσα
μάλινα κουκούλωμα και τάιζμα με την οδοντογλυφίδα κοματάκι, κοματάκι μια και λόγω υποθερμίας ο γιατρός είπε όχι γάλα.

Η νύχτα πέρασε και η μικρή έζησε. Με αγωνία και έναν Yoda να κλαίει έξω από την πόρτα. Αλλα όλα πήγαν καλά

Και πέσαμε στη καραντηνα.
Τη τρίτη μέρα καραντηνας
(την είχαμε μέσα στο δωμάτιο του PC τη Σκουλικ)
πάει ο Χρήστος να κάνει ένα τοστάκι και κάνει το λάθος να μη δώσει τυράκι στον Yoda που παρακάλαγε και......
Χτυπά το κινητό μου στο γραφείο ξανά
Χρ: Δεν είναι γατι αυτο που έχεις με ΕΧΕΣΕ
έξω από τη πόρτα του δωματίου και ξάλωσε απέναντι περιμένοντας να δει
αν θα τα πατήσω να σαραβαλιστώ μονο η γατούλα μου είναι σοβαρή
προσωπικότητα οχι αυτός που το μόνο που ξέρει είνια να το παίζει ωραίος....
Μετά από αυτό απ' ότι καταλάβατε χωριστίκαμε στο σπίτι, ο καθένας το γατί του. Το Yodaki την πέφτει μια φορά ο μήνα (στάνταρ) στο Χρήστο (τον κάνει λιγο ριγε) αλλά δεν τον νοιάζει ποια γιατί αυτός εχει την πιστη, τίμια και πανέξυπνη γάτα του.

Το Σκουλίκ το διαλεξε μόνη της (μόνο αυτό άκουγε). Μας ανάγκασε να μήν την χαρήσουμε μια και έγιναν κολητοι στο τέλος με το Yodaki.
(αμα τη μαλώνουμε μας κάνει κάτι τσαμπουκάδες αυτός αλλό πράγμα)
Βέβαια τον δέρνει αλλά απ' ότι φαίναται του αρέσει;;;;
Aγαπημαίνω παιχνίδι είναι να κινηγά ο Χρήστος τη Σκουλίκ και το Yodaki το Χρήστος γυρίζοντας όλοι μαζι γύρω γύρω τη τραπεζαρία φωνάζοντας
Γλου Γλου Γλου Γλου Γλου
Πρέπει να το δείτε.

Κατάληξη, τα γατία μας μας έκαναν οικογένεια σκεφτόμαστε πλέων σοβαρά το ενδεόμενο των παιδιών και δεν μπορούμε να χωρίσουμε γιατί δεν μπορούν να χωρίσουν αυτά.
Γίναμε καλύτεροι ανθρωποι εξαιτίας τους γι αυτό και τα αγαπαμε πολύ
Ισως υπερβολικά πολυ!!!!!!!!!



Χθες το βράδυ είχα ένα ραντεβού με δυο γατογωνεις. Με είχε ενημερώσει σχετικός η γατα τους η Σκουλικ απ' το μπαλκόνι.
Την είδα να έρχετε από μακρια με μια αγκαλια πανσέδες και δυο σακούλες γατοτροφές παρόλο το θόρυβο που έκαναν τα τακούνια της δεν φοβήθηκα και της είπα νιάαααουυ
Ανοιξε την πότρα της έπεσαν τα κλειδια και ότι άλλο κράταγε και παρόλο το σαματα δεν κουνήθηκα καθόλου Μου έδωσε ένα φακελάκι και ένα δεύτερο γιατί πείναγα πολύ Γουργούριζα και έτρωγα ταυτόχρονα ενώ με χαιδευαν στο κεφάλι Κατέβηκε και ο γατομπαμπας και μόλις τον είδα άρχισα να τρίβομαι και να γουργουρίζω γύρω από τα πόδια του έλεγαν κάτι σαν δεν μπορει να είναι γατι του δρόμου αυτό δεν γίναιτε θα έπρεπε να είχε φύγει.Με πήραν σπίτι και σημερα πήγαμε κτηνιατρο. Ειμαι υγειέστατη μονο μια ελαφρια οτιτιδα έχω. Μου έκαναν εμβόλια και με ψέκασαν και για τους ψύλους δεν σταμάτησα να γουργουρίζω Μετά ομως με καταπίεσε λίγο ο Yoda και πήδηξα στον ακάλυπτο έκανα τις βόλτες μου αλλα δεν μου άρεσε ποια ο δρόμος (με έκοψε και η πείνα λιγο) ετσι πήδηξα στο μπαλκόνι του ισογίου δεν μπορούσα παραπάνω και άρχισα να φωνάζω
Εστησαν μια μικρή επειχήριση και με έπιασαν και τώρα περιμένω
Τι.... ναμε πάρετε στο σπίτι σας
Επίσης να ξ'ερεται οτι 'εχω και το πέταλο της τύχης στο κεφαλάκι μου
Οπως λέει και η προσορινή μαμα μου
ΕΙΜΑΙ ΓΛΥΚΑ ΕΙΜΑΙ ΤΡΕΛΑ
ΜΙΑ ΣΚΕΤΗ ΚΑΡΑΜΕΛΑ

Οπως ξέρετε την κρατήσαμε ας κάναμε και αλλιώς αν θέλαμε

Νατάσσα είσαι καταπληκτική! :applau: :applau: :applau: :applau: :applau:

Φωτεινή έγραψε:Δεν με δάγκωσε ούτε με γρατζούνισε, κλασική γάτα Βιρμανίας...

Μην το λες, μην το λες...
Εδω καλέ δεν δάγκωσε ο Βαλεντίνο που τον έφερα πατηκομένο σε ένα μικρό κουτί από το Κολωνάκι στο Χαλάνδρι....Το μόνο που έκανε ήταν να κατουρηθεί πάνω του.

Λοιποοοοοοοοοοον:
Σίβα: Είχαμε μόλις μετακομίσει μαζί με τον καλό μου. Πλησίαζε Πάσχα. Μ. Παρασκευή με έπιασε να βρω γάτα ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Είχαμε πει ότι θέλουμε και ήθελα να του κάνω έκπληξη.
Πήρα Χ.Ε. και ολα όσα δίνονταν μου έπεφταν μακρυά. Αποφάσισα να πάω σε πετ σοπ. (Ναι μη βαράτε! )
Πήγα λοιπόν και πήρα το Σίβα. Αρχικά τον πέρασα για Σιάμ. Οταν όμως τον έπιασα στην αγκαλιά κατάλαβα τη διαφορά. ΦΟΒΕΡΑ ΑΠΑΛΟ ΤΡΙΧΩΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! :heart: Ειχε μια τεράστια πληγή στο πόδι, αλλά μου είπαν ότι δεν την είχαν δει. Στο δρόμο δεν έβγαλε "κιχ". Αναρωτιόμουν εάν είναι μουγγό, καθώς είχα συνηθίσει σε φωνακλάδικα γατόνια.

Τον έβγαλα από το καλαθάκι σπίτι, του έβαλα φαγητό και έκανα ησυχία για να ξεθαρέψει. Τίποτα....
Κρύφτηκε πίσω από τον καναπέ και δεν κουνιόταν....
Με το που έφτασε ο καλός μου (άσχετος με γατες), άρχισε να φωνάζει "ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΑΤΑΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ"?
Τότε και μόνο τότε, ξεπρόβαλε ο Σίβα ο οποίος άρχισε να τρέχει σα σίφουνας σε όλο το σπίτι!
Εκανε και άλματα! Δεν έχω ξαναδεί τέτοια λύσσα! Μάλλον ήταν κλεισμένος στο κλουβί καιρό.
Το ίδιο βράδυ ήρθε στο κρεβάτι μαζί μας ανέβηκε στο κεφάλι του καλού μου και έγιναν αχώριστοι!
Εμένα με έχει σχεδόν νη, αλλά τον τελευταίο καιρό μου κάνει μυτιές και κοιμάται μαζί μου περιέργως! . Από μικρό ήταν ήσυχο και πολύ κοινωνικό γατί! Του αρέσει ο κόσμος και η φασαρία! Ακούει κουδούνι και τρέχει στην πόρτα!
Επίσης αρχικά σκεφτόμουν να μην τον στειρώσω γιατί στο παλιό σπίτι ήταν ήσυχα και θα μπορούσε να φεύγει και να γυρίζει. Τελικά μας άλλαξε γνώμη ο κτηνίατρος ευτυχώς.

Αργυρώ: Την πήρα από μια κοπέλλα που είχε βάλει αγγελία στο mcat. Πληρούσε τις προδιαγραφές. Θηλυκό και μικρό, για να κολήσει με το Σίβα (ίσως) ο οποίος με τα αρσενικά πλακωνόταν.
Την έφερε σε ένα μικρό κουτί παπουτσιών. Μόλις έβγαλε το κεφαλάκι της και αντίκρυσε το Σίβα που είχε στηθεί και περίμενε, άρχισε να μουγγρίζει και να τρέμει. Τη λυπήθηκα...
Τελικά ο Σίβα έκανε στροφή και έφυγε και η μικρή έμεινε όλο το βράδυ στον καναπέ, πάνω στη δική της πετσετούλα που μύριζε "σπίτι της".
Το επόμενο πρωι όλα φυσιολογικά. Αρχισε τα παιχνίδια! Αλλά όποτε την κοίταζε ο Σιβα (που του τράβαγε την ουρά) έκανε "ΚΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ"!!!!
Την τρίτη μέρα την πήρα και την έβαλα πάνω στο Σίβα που κοιμόταν και από εκείνη τη στιγμή αποφάσισε ότι ΑΥΤΟΣ θα είναι η νέα μαμά της...
Η Πλάκα που έπαθα ήταν τεράστια...Ακόμα συνεχίζει να με εντυπωσιάζει πως τα βρήκαν.
Φυσικά η Αργυρώ δεν ήταν όποια κι όποια...Φάνηκε από σπόρος ότι είναι μια γυναίκα με ιχυρή προσωπικότητα και θα μας κάνει ότι θέλει...

Ισμίνη μου Ευχαριστούμε