Τι θυμαστε απο την πρωτη σας ημερα μαζι τους???

Απο τις γατες του κηπου, ολες εχουν μια ξεχωριστη ιστορια, αν και οι περισσοτερες ειναι οτι μας τις "ριξανε" στον κηπο...
Αυτη που δεν θα ξεχασω ποτε ειναι της αγελαδιτσας.
Ενα πρωι, και ενω πλησιαζαν οι πανελληνιες, ετοιμαζομουνα να παω στο σπιτι μιας φιλης μου που καναμε μαζι ιδιαιτερο στη Φυσικη.
Βγαινω απο την πορτα και ξεκιναω για το σπιτι της. Ειχα προχωρισει λιγα μετρα και βλεπω σε μια ακρη του δρομου, ενα καρβουνιασμενο μικρο γατακι, με κλειστα ματια να μου κανει απιελητικα χχχχ...Πηγα να το πιασω, αλλα δεν με αφησε. Προσπαθισα κανα 5 λεπτο, αλλα επρεπε να φυγω γιατι ειχα αργησει στο μαθημα.
Μεχρι να φτασω στη φιλη μου, ο νους μου ηταν στο γατακι. Το ιδιο και την ωρα του μαθηματος. Καποια στιγμη, προς το τελος, μου λεει ο καθηγητης:"Δεν σε βλεπω και πολυ συγκεντρωμενη". Του απανταω:"Βρηκα ενα μωρο γατακι στο δρομο, και περιμενω πως και πως να τελειωσουμε να παω να δω αν ειναι ακομα εκει και να το μαζεψω". Και η αποστομωτικη απαντηση του :"Να τσακιστεις να φυγεις να πας να βρεις το γατακι, και μετα να με παρεις τηλεφωνο να μου πεις τι εγινε!!!".

Εφυγα τρεχοντας, και την βρηκα!!!!Μονο που αυτη τη φορα δεν μπυ εκανε χχχχ, αλλα ηρθε αμεσως κοντα μου και την παρω!
Την περνω στον κηπο, την βαζω σε ενα κουτι και τρεχω πανω να φερω γαζες και ορους για τα ματια της. Μολις της τα ανοιξα, αρχισε να τρεχει πυον...
Πολυ πυον....

Δεν μπορουσα να την παω σε κτηνιατρο και δεν μπορουσα να κανω κατι αλλο.Την εβαλα σε μια κουτα μαζι με κουβερτουλες και κουκλακια και ολο το βραδυ προσευχομουν να ζησει!
Και εζησε!Και περασε πολλα με το ποδι της οταν την πατησε καταλαθος ο παππους μου μεσα στον κηπο, εκανε χειρουργεια, εβαλες ναρθηκες κτλ....
Και τωρα μενει στην παραδιπλανη αυλη γιατι απο την μερα που η γιαγια μου την πηγε στον κηπο(μετα το χειρουργειο πριν 1μιση χρονο), οι αλλες δεν την θελανε.
Δυναμικη οπως ηταν απο μικρη, διαλεξε αλλη αυλη, ενημερωσε την φιλεναδα της την αχιλερυ και μετακομισε!

Η γιαγια μου εχει ενημερωσει την γειρονισσα οτι η γατα ειναι δικια μας και της πηγαινει καθε βδομαδα φαγητο για να ταιζει την αγελαδιτσα!
Αλλα επειδη οι γατες εινια πανεξυπνα πλασματα και το αποδεικνυουν συνεχως, η αχιλερυ της πηγαινει καθε μερα φαγητο. Βαζει στο στομα της κομματια κοτοπουλου ή οτι αλλο βρει στον κηπο, και της τα πηγαινει. Και την προσεχει μεχρι να φαει γιατι την αγαπαει πολυ!

(αχιλερυ και αγελαδιτσα)

Πολύ μ' άρεσε η ιστορία της Αγελαδίτσας και της Αχίλλερυ!

sardela έγραψε:Αλλα επειδη οι γατες εινια πανεξυπνα πλασματα και το αποδεικνυουν συνεχως, η αχιλερυ της πηγαινει καθε μερα φαγητο. Βαζει στο στομα της κομματια κοτοπουλου ή οτι αλλο βρει στον κηπο, και της τα πηγαινει. Και την προσεχει μεχρι να φαει γιατι την αγαπαει πολυ!
(αχιλερυ και αγελαδιτσα)

τελεια ιστορια ελενιτσα!!!! ειναι πολυ ομορφες!!!!!!!!



γιατι τα αλλα κατσουλια δεν την θελανε μετα το χειρουργειο????

marestros έγραψε:

γιατι τα αλλα κατσουλια δεν την θελανε μετα το χειρουργειο????

Ειχε μεινει περιπου 2 μηνες μεσα στο σπιτι και ηταν στα πουπουλα...Η γιαγια μου την κατεβαζε οταν πηγαινε να τις ταισει, εκεινες τη βλεπανε και ζηλευανε!
Γενικα, αν εξαιρεσουμε την αχιλερυ που ειναι μαζι απο μωρα(η αγελαδιτσα θηλασε απο την μαμα της αχιλερυ παρολο που εκεινη δεν την ηθελε καθολου) ολες οι αλλες δεν την θελανε γιατι ειναι πολυ δυναμικη γατα και τις εβαζε ολες κατω!

Με την αχιλερυ εχουν ιδιαιτερο δεσιμο, γιατι εχουν την ιδια ηλικια και ειναι απο μωρα μαζι.
Η αχιλερυ δεν θηλαζε ποτε απο την μαμα της αν δεν ηταν μαζι η αγελαδιτσα...
Ειναι "παιδικες" φιλες!


Γενικα η αχιλερυ εχει "ανθρωπινα" συναισθηματα και δεσιματα.
Με τα παιδια της ειχε παντα καλες σχεσεις(ακομα και τωρα που μεγαλωσαν), και οταν το ενα δωθηκε για υιοθεσια εκεινη το εψαχνε παντου!
Και τωρα που ο Μπουλης περασε το "λουκι" με τις δηλητηριασεις ηταν παντα διπλα του και τον επλενε...

Ειναι ανθρωπογατα!

sardela έγραψε:

marestros έγραψε:

γιατι τα αλλα κατσουλια δεν την θελανε μετα το χειρουργειο????

Ειχε μεινει περιπου 2 μηνες μεσα στο σπιτι και ηταν στα πουπουλα...Η γιαγια μου την κατεβαζε οταν πηγαινε να τις ταισει, εκεινες τη βλεπανε και ζηλευανε!
Γενικα, αν εξαιρεσουμε την αχιλερυ που ειναι μαζι απο μωρα(η αγελαδιτσα θηλασε απο την μαμα της αχιλερυ παρολο που εκεινη δεν την ηθελε καθολου) ολες οι αλλες δεν την θελανε γιατι ειναι πολυ δυναμικη γατα και τις εβαζε ολες κατω!

Με την αχιλερυ εχουν ιδιαιτερο δεσιμο, γιατι εχουν την ιδια ηλικια και ειναι απο μωρα μαζι.
Η αχιλερυ δεν θηλαζε ποτε απο την μαμα της αν δεν ηταν μαζι η αγελαδιτσα...
Ειναι "παιδικες" φιλες!


Γενικα η αχιλερυ εχει "ανθρωπινα" συναισθηματα και δεσιματα.
Με τα παιδια της ειχε παντα καλες σχεσεις(ακομα και τωρα που μεγαλωσαν), και οταν το ενα δωθηκε για υιοθεσια εκεινη το εψαχνε παντου!
Και τωρα που ο Μπουλης περασε το "λουκι" με τις δηλητηριασεις ηταν παντα διπλα του και τον επλενε...

Ειναι ανθρωπογατα!

αγαπω αχιλερυ

Μπορω να πω πολλες διαφορετικες ιστοριες απο τον καθενα που ειναι κατω, και ολες δειχνουν τι υπεροχα πλασματα ειναι οι γατες!!!
Μηπως να αρχισω να τις γραφω στο θεμα τους???

sardela έγραψε:Μπορω να πω πολλες διαφορετικες ιστοριες απο τον καθενα που ειναι κατω, και ολες δειχνουν τι υπεροχα πλασματα ειναι οι γατες!!!
Μηπως να αρχισω να τις γραφω στο θεμα τους???

Ναι!

sardela έγραψε:Αλλα επειδη οι γατες εινια πανεξυπνα πλασματα και το αποδεικνυουν συνεχως, η αχιλερυ της πηγαινει καθε μερα φαγητο. Βαζει στο στομα της κομματια κοτοπουλου ή οτι αλλο βρει στον κηπο, και της τα πηγαινει. Και την προσεχει μεχρι να φαει γιατι την αγαπαει πολυ!
(αχιλερυ και αγελαδιτσα)

Απίστευτο!!!!!
Αχίλερυ ψυχούλα!!!!!!

ωχ.. εχετε γραψει πολυ πραμα εδω.. πρεπει να βρω χρονο και ησυχια να τα διαβασω..

Μπομπογατο έγραψε:ωχ.. εχετε γραψει πολυ πραμα εδω.. πρεπει να βρω χρονο και ησυχια να τα διαβασω..

Παρε ποπ κορν,κανα κρυο τσαι και με την ησυχια σου

life έγραψε:

Μπομπογατο έγραψε:ωχ.. εχετε γραψει πολυ πραμα εδω.. πρεπει να βρω χρονο και ησυχια να τα διαβασω..

Παρε ποπ κορν,κανα κρυο τσαι και με την ησυχια σου

ωχ.. τα λατρευω τα ποπ κορν!

Να πω κι εγώ?
Μόλις είχα τελειώσει το Γυμνάσιο και είχα πάει να μείνω 3ήμερο στο χωριό μιας φίλης μου. Μια μέρα πριν γυρισω, με παίρνει ο αδερφός μου, κλαίγοντας σχεδόν, να μου πει ότι ήταν ένα γατί στο μπαλκόνι της Ντίνας και νιαούριζε κι αυτός το άκουγε και δεν έκανε τίποτα επειδή φοβόταν τη μαμά και το γατί μάλλον είχε πεθάνει και είχε τύψεις. Τον στέλνω να πάει να δει και μετά με ξαναπαίρνει και μου λέει ότι ζει, αλλά όπου να'ναι θα πεθάνει. Έβαλα τον πατέρα της φίλης μου και με πήγε σπίτι και πήγα και τη μάζεψα. Είχε ακόμα κλειστά ματάκια και ήταν νηστική 3 μέρες.
Η Ντίνα ήταν μια γειτόνισσα που λάτρευε τα ζώα... Αλλά κάποια στιγμή, μετά από χρόνια προσπαθειών έμεινε έγγυος και έχασε το παιδί επειδή είχε τοξόπλασμα... Και αποφάσισε ότι δε θα ξαναμαζέψει γάτα... Προφανώς κάπου βρήκε το μωρό και δεν άντεξε, αλλά μετά φοβήθηκε να το πει στον άντρα της και το παράτησε στο μπαλκόνι, ξέρω'γω? Πάντως επέμενε ότι είχε πάει και το είχε αφήσει εκεί η μάνα του και ότι την περίμεναν να πάει να το πάρει... Καλά, είπα και την πήρα σπίτι. Η ώρα είχε πάει μία τα χαράματα κι εγώ δεν ήξερα ότι μπορούν να φ'ανε τα μωρά με σύριγγα, οπότε έμεινε νηστική κι εκείνο το βράδυ... Εγώ δε, έμεινα ξύπνια όλο το βράδυ, μαζί με όλη την πολυκατοικία επειδή η μάνα μου κι ο πατέρας μου, λύσσαξαν κι έβριζαν όλη νύχτα... Αποφασίσαμε ότι θα την κρατήσω μέχρι να μπορέσει να φάει μόνη της...
Η Ρεγγίνα, που τότε τη λέγανε Άλκη απ'το αλκοολική, έτρωγε περίπου 10 ml αγελαδινό γάλα κάθε ώρα. Αλκοολική την έλεγα επειδή όταν περπάταγε έκανε ζιγκ ζαγκ και έβρισκε σε έπιπλα... Ήταν κουτσή, κακάσχημη και πάγχοντρη. Και μετά άρχισε και να καραφλιάζει επειδή είχε ψώρα... Παρ'όλα αυτά εγώ τη λάτρευα και έψαχνα τρόπο να την κρατήσω, οπότε η ψώρα μου ήρθε κουτί. Μέχρι να βγει τρίχωμα πέρασε καιρός και την είχαν συνηθίσει όλοι. Αφήστε που ο σκληρός αγώνας για να μάθει να τρώει κράτησε μήνες... Ένα σας λέω μόνο, είχα δοκιμάσει από κονσέρβα μέχρι πατέ πάπιας νομίζω, που είχαν φέρει στη μάνα μου από τη Γαλλία (μη ρωτάτε πώς αντέδρασε όταν το έμαθε) και η πρώτη στερεά τροφή που έφαγε ήταν μια ντομάτα και και μια πιπεριά από γεμιστά που είχα δώσει σ'ένα σκυλί αδέσποτο... Και η τελευταία κριθαράκι αμάσητο που το ξέρασε και μόλις το μάζεψα απ'τη βεράντα, αλλά τέλος πάντων... Επειδή φυσικά, ποια γάτα θα έτρωγε κροκέτες όταν μπορεί να κλέψει χθεσινό κριθαράκι απ'το πιάτο του εχθρού?

Ε, την απαίσια τη γέννησε η Ρεγγίνα και δεν την μου άρεσαν οι υποψήφιοι γονείς, οπότε την κρατήσαμε.

Ένα σκασμό έγραψα πάλι! μου!

brea έγραψε:

Ένα σκασμό έγραψα πάλι! μου!

Ενω εμεις δεν γραψαμε???

Ναι, αλλά για γατάκια που τα βρήκατε άρρωστα καιτα σώσατε! Όχι για αράπισσες που έτρωγαν τον άμπακο!

brea έγραψε:Ναι, αλλά για γατάκια που τα βρήκατε άρρωστα καιτα σώσατε! Όχι για αράπισσες που έτρωγαν τον άμπακο!

Εδω γραφουμε το πως βρεθηκαμε με το γατακι η τα γατακια μαςκαι τι θυμομαστε απο την πρωτη μας μερα μαζι τους,οχι πως σωσαμε μονο καποιο γατι.Η καθε ιστορια εχει την αξια της κ το ενδιαφερον της

sardela έγραψε:Ειναι ανθρωπογατα!

Τι ωραίο θέμα!
Και τι ωραίες ιστορίες!
Θα επανέλθω άλλοτε γιατί τώρα σε λίγο θα μου κοπεί το ρεύμα

Λοιπόν πρώτα απο όλα να πω οτι εγώ ήμουν πάντα dog-person και ακόμα είμαι. Με τα σκυλιά έχω έρωτα!! Οι γάτεσ με βλέπουν και φεύγουν Μέχρι και σήμερα το πρωί έκανα ψιψι σε μια όμορφη γκριζούλα και με ΧΧΧΧΧΧΧίδιασε..... έφυγα τρέχοντας μην μου την πέσει όπως μου έχουν κάνει άλλες στο παρελθόν...... Ο Νίκος ο καλός μου το αντίθετο. Cat-person απο πάντα με ιστορικό βίας απο σκυλιά....
Μέχρι πέρσι έμενα με τους δικούς μου που με τα ζώα έχουν μια σχέση απο μακριά κι αγαπημένοι.Αλλά ένιωθα την έλλειψη. "Πάρε βρε Νίκο ένα σκυλάκο αφού μονος σου είσαι, θα τον βγάζω εγώ βόλτα" "Μα , τρελή είσαι; Με μισούν τα σκυλιά!" "Ε, πάρε ένα γατάκι" Εκει έμπαινε ο προηγούμενος γάτος του που πέθανε με άσκημο τρόπο και ο Νίκος δεν θεωρούσε οτι μπορούσε να το ξαναπεράσει αυτό....
Ωσπου πέρσυ το καλοκαίρι έπιασα επιτέλους μόνη μου σπίτι! Ε δεν θα με σταμάταγε τίποτα! Μετά τις διακοπές είχα αποφασίσει οτι θα έβρισκα ενα σκυλάκι επιτέλους.....
Ούτε αυτό δεν μπορείς να σχεδιάσεις στη ζωή.........
Διακοπούλες στη Νάξο, βολτούλα με νοικιασμένο αμάξι και ξαφνικά στη μέση ακριβώς του δρόμου ένα ψιψι ακίνητο να κάθεται στο ποπό του και να κλαίει..Πώς δεν το πατήσαμε....Σταματάει ο Νίκος βγαίνω κατευθείαν έξω το πάιρνω να το βάλω στην άκρη του δρόμου... τι να δω;Ενα γατί με μάτια θολά σχεδόν δεν έβλεπε τίποτα, και τα κόκκαλα μόλις που δεν τρύπαγαν το δέρμα του. Το βάζω στην άκρη έτοιμη να βάλω τα κλάματα.Πάει και βγαίνει ξανά στο δρόμο κλαίγοντας. το ξαναβάζω πίσω και όπως πάω προς το αμάξι τώρα ακολουθεί εμένα με αυτό το πείσμα του απελπισμένου... "Πάρτο!" μου λέει ο Νίκος. Το βάζω μέσα και φεύγουμε... Πανικός μέσα στο αμάξι.Χρειαζόμαστε κτηνίατρο , πού θα βρούμε... Τηλέφωνα πολλά.. ένας καλός χριστιανός ανοίγει το ιατρείο του για εμάς.. Τον ψεκάζει και πέφτουνε οι ψίλοι βροχή...Βλέπει λίγο αλλά μάλλον ποτέ δεν θα δει καλά...Αγοράζουμε τα πάντα:Αμμοδοχείο , κλούβακι, φαγητό, σαμπουάν...Σε διακοπές ήμασταν όλα δύσκολα αν βρεθούν.Θυμάμαι που μπήκαμε σαν τους κλέφτες στο δωμάτιο.... τι θα του λέγαμε αν μας έβλεπε με γατί και δεν επιτρεπόταν...Ο μικρούλης μας ήταν τόσο καλός, τόσο ήσυχος...Αργότερα καταλαβα οτί ήταν απο την αδυναμία... ακόμα και το νιαούρισμα ήταν κόπος εκείνη την ώρα...Πάντως σύριγγες και τέτοια με αυτό δεν είχε. Με το που βρήκε φαγητό όρμησε... απο τότε ήταν φαγανός .... (6 κιλά τώρα)
Το βράδυ τον βάλαμε στο κλουβάκι.Εκλαιγε λιγάκι στην αρχή και μετά ηρέμησε.... είχα ένα γατάκι!

christiana έγραψε: είχα ένα γατάκι!

...και σου άρεσε τόσο πολύ που πήρες κι ένα δεύτερο! :oksml2:

Φωτεινή έγραψε:

christiana έγραψε: είχα ένα γατάκι!

...και σου άρεσε τόσο πολύ που πήρες κι ένα δεύτερο! :oksml2:

Καλά βασικά το δεύτερο μας προέκυψε γιατί το πρώτο μας είχε στο τρέξιμο όλη μέρα.....Υπέρ-υπέρδραστήριο γατί , δεν μπορώ να καταλάβω πως και δεν χάνει κάνα γραμμάριο.....