"Σε χαμηλό επίπεδο" (μόνο τα κείμενα)

[Fotoula]

τα σχόλια και οι παρατηρήσεις και η πρώτη δημοσίευση θα γίνεται στο αρχικό ποστ

ΚΕΙΜΕΝΟ 1ο (από Tasha)

Tα ψέματα τελίωσαν! Πρέπει να γράψω. Αχχχχ βαρή το φορτίο του συνγραφέα, τόσα γατόνια έχω να ικανοποιήσω. Εκτός αυτού αν δεν ανταποκριθώ στα Γατοσπιτικά μου καθήκοντα θα με φάει η Marmaga. Και το Φρικασε κινδινεύει από την «κακή επιρροή» τον παιδιών της Fotoulas. Μεχρι και χολιστερινικία με είπαν!
Ε.... ναι ούτε αυτό το ξέρετε. Τι να σας κάνω. Τον είδατε πρόσφατα να απλώνει το κοιλάκι του με περίσιο στιλ έχοντας ακουμπισμένο το χεράκι του στο πλάι. Δε σας θυμήζει τιποτά! Δεν πήγε πουθενε το μυαλό σας? Ηταν και είναι ο Μικράκης Χουρχουρίδης Νο1 ντιλερ και αρχινονός την εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Ο καπόνε ηταν μία απλή βιτρίνα. Τα βιβλία δε με τα οποία τον έχοσαν μέσα τα είχε στίλει στο FBI με την Πατούνα και το Σάκη. Σιγά μην πήγενε ο Χουρχουρίδης ο Μέγας φυλακή. Ο σωστός γάτος ξέρει να φυλάγετε. Πολλοί έκαναν το λάθος να τον υποτιμήσουν, εξαιτίας του ονόματός του, που δε θέλει και δεν συκώνει αστεία πάνω στο θέμα όνομα.
Λατρης των μαύρων γατιώνείχε ένα κλάμπ που το έλεγαν Μπλακ +Γουαιτ το ποιό in μαγαζί στο Χάρλεμ. Τραγουδούσε η μεγάλη ντίβα της εποχής Μπιάνκα με τη Luna.
Πρωτο παλήκαρα του μαγαζιού ο Σακης (κύρος και όγκος) με τον Λάμπη το πιό γρήγορο πιστόλι του Φαρ Ουέστ. Στηε δημόσιες σχέσεις του μαγαζιού ήταν ο Φρου με τη Σαρδέλα όλο το χόλιγουντ πήγενε στο μαγαζί.
Το Cotton Club για να καταλάβετε είναι μιά απο τις αμέτριτες ιστορίες που είχαν εξελιχθεί στο μαγαζί του Μικράκι Χουρχουρίδη. Η Μουτζουρίνα είχε αφηγηθεί την ιστορία στον Κόπολα όταν ήταν πρωσοπική του γάτα (διότι είχε πάντα μια αδυναμία στους σκηνοθέτες) ξέρετε πόσα κινηματογραφικά αριστουργίματα οφείλοντε στη Μουτσουρίνα.
Η μόνη παραφωνία στην απόλυτη κυριαρχία του Γατονονού ήταν... οι τρείς σωματοφύλακες τις δίοξης παράνομων γατιών Ψιψιτ... Κιχκιχ...
Τα ονόματα τους Σιβα Πίπις και Τελίας.
Του είχαν κάνει τη ζωή μαύρη και το κλαμπ καλοκαιρινό πολλές φορες ψάχνοντας για ενοχοποιητικά στιχία.

Συνεχίζεται............

[Fotoula]

ΚΕΙΜΕΝΟ 2ο (από Φωτούλα)

"Πγέθτο, σε θέλει το αφεντικό", είπε ο Βούλης παίρνοντας μια χούφτα κροκέττες από το τσουβάλι που κουβαλούσε στη πλάτη του

"Δεν έχω αφεντικό" είπε ο Πρέστο φτιάχνοντας τάχα μου ανέμελα το παράσημο της χρυσής πατούσας στο στήθος του.

"Ο δον Ντομένικο είπε να τθακιθτείς να παθ και να μη ξεχάθεις το αυγό του, γιατί το βγάδυ έχει παγάθταση θε ένα κλαμπ, μπλακ κάτι το είπε"

"Το λα μου μέσα, το ξέχασα" μουρμούρισε ο Πρέστο και ξανάστρωσε το παράσημο

"Τι εννοείθ το κθέχασεθ;" ρώτησε ο Βούλης, μασουλώντας άλλη μια χούφτα κροκέττες.

"Δεν του έκλεισα παράσταση, τον βρήκαν πολύ λυρικό για τα γούστα τους"

"Και πόθε θκόπευεθ να του το πειθ, αύριο;" (οι κροκκέτες γαρ)

"Είχα μια εκτός πργράμματος "συνομιλία" με τη Λούνα και πέρασε η ώρα χωρίς να το καταλάβω"

"Πγεστό πγόθεκθε, αυτή η γάτα μέχρι και το παγάθημο θα θε βάλει να πουλήθεις. Και τι θα γίνει άμα το μάθει η Γενάτα; Αυτές οι Βιγμανίας είναι άτιμες γάτσες γάτες"

"Γάτσες, γάτες; Σταμάτα να τρως να συννενοηθούμε"

"Δε μπορώ να θταματήθω, έχω υπογλυκαιμία. Πγέπει να τγώω λίγο και θυνέχεια"

"Φώναξέ μου τον μαύρο"

"Ποιον από όλους; Έχουμε πολλούς."είπε με τη σωστή προφορά ο Βούλης, αφού είχε πια ρυθμίσει το ζάχαρό του

"Τον κοιμάμαι και ονειρεύομαι"

"Α το Χουζούρη"

"Ναι αυτόν ρίξτου ένα κουβά νερό να ξυπνήσει και φέρτον εδώ και πες του να φέρει και το βιολί του μαζί"

"Όχι το βιολί Πρέστο, όχι το βιολί" φώναξε ο Βούλης τρομαγμένος

"Κάνε ότι σου είπα, εάν θέλεις να μείνει το σακκούλι με τις κροκκέτες σου στη θέση του και το ζάχαρό σου στα σωστά σου επίπεδα" είπε με βροντερή φωνή ο Πρέστο.. "Α και όπως θα έρχεσαι φέρε και λίγο γυαλιστικό για τη πατούσα μου, σα να άρχισε να θαμπώνει. Και μη το πιείς όπως τη τελευταία φορά, σου ανεβάζει τη χολιστερίνη".

Η σειρά σας κυρία μου

[Fotoula]

ΚΕΙΜΕΝΟ 3ο (από Tasha)

Δύο θανάσιμοι εχθροί.
Ο δον Ντομένικο και Μικράκις Χουρχουρίδης. Την ανατολική γατούπολη την είχε ο Δον τη δυτική ο Μικράκις.

Κάποιος όμως έπρεπε να του πει γιατί τον απέριψαν να τραγουδίσει στο Μπλακ +Γουαιτ .
Το βαρύ καθήκον έπρεπε να πέσει στον Πρέστο. Διάσημο τενόρο-τζασίστα και μάνατσερ της εποχής που όμως λόγο χρώματος δεν είχε τραγουδήσει ποτε στο Μπλακ +Γουαιτ .
Το βαρύ έργο θα το σήκωνε στης μαύρες λερωμένες πλάτες του ο Χουζούρης. Πρώτο "βιολί" της πιάτσας.

-Τι θε ρε... είπε ο Χουζούρης ανοίγοντας το μισό μάτι.

-Ο Πρέθτο είπε να πάθεις το βιολή θου και να τον θιναντίσεις... Θέλει θυνοδία για να πει στον Δον Ντομένικο οτι τον απέριψαν για το Μπλακ +Γουαιτ .

-Καλά τρελοί είστε. (πετάχτικε πάνω συκόνωντας ένα τεράστιο σύνεφο σκόνης). Θελετε να μας κάνουν όλους ψαρόσουπα ή να μας πετάξουν στα σκυλιά.

-Και πωθ να του το πούμε δηλαλή???

-Αχριστοι. Θα συμβουλευτώ τη Μαντισα.

-ΤΗ ΜΑΝΤΙΣΑ. (ε'ιπε και του έπεσαν οι κροκέτες απ' τα χέρια) θα θε δεχτεί... Τολμάς να την ενοχλήσεις. Την τελευταία φορά που την ενόχλισαν άθκοπα έγινε μεγάλη ζημιά.

-Εμένα η Μάντισα Μαρίκα με δέχετε κάθε ώρα και στιγμή. Εχω καθαρήσει για πάρτη της έναν κοκκινόγατο που της έκανε κόνξες.............. Πάρε την κοιλάρα σου τώρα και δρόμο στο Πρέστο να τον ενημερώσεις.

Τι να κάνει ο μαύρος γάτος μια και δυο πάει ντουγρού για το σπίτι της Μάγισσας Μαρίκας...

Ο ουρανός σκοτίνιαζε όλο και περισσότερο καθός πλησίαζε το ξύλινο σπίτι. Στο παράθυρο τα ρολά ήταν μισάνοιχτα και φενόταν το λευκό πορτάκι στο παράθυρο. Α!!! μάλον η κοπέλα που έχει για τα θελήματα λοίπει. Θα την έχει στίλει για κονσέρβες η γρια-μαγισα. Πλισιάζει το πορτάκι και ανοίγει μόνο του.
-Εγω είμαι Μαρικάκι... Δεν χρηάζονται εντυποσιασμοί

-Ελα μέσα ρε βρωμερε κοιμήσει που θα με πεις και Μαρικάκι. Μη σου ξυρίσω την ουρά.

-ΕΕΕ να κυρα Μαρίκα κάνουμε και κανένα αστειάκι να περνα η ώρα.
είπε καθος την πλησίαζε στο σκοτινό της γραφείο στην άκρη του σπιτιού.

-Τι θες? Πάλι για γκομενοδουλειές ήρθες.

-Οχι κυρα Μαρίκα. (και της εξιστορεί το πρόβλημά του)

-Ε μα ποιά αυτοι οι δύο γάτοι θα γκρεμίσουνε τη γατόπολη μη χέσω και ψωφίσουν όλοι από τα χημικά αέρια.

-Οχι όχι μη..........
-Αφθαδιάζεις πάλι, είπε η παλιόγρια και σίκωσε το χέρι της (κουλουριάστικε στα τέσερα σκέτη τελία έγινε ο Χουζούρης).... Χαχαχαχα παλιο φοβιτσιάρη... η υπόθεση θέλει σκέψη με τους κακοκέφαλους που έχω μπλέξει....................

Κυρία Φοτουλα έχετε να μας πείτε κάτι?????

Η συνέχεια σε σας

[Fotoula]

KEIMENO 4o (από Φωτούλα)

Αφιερωμένο στη Τάσα

Δόνα Μαρικάκι: Φύγε και άλλη φορά μη τολμήσεις να παρουσιαστείς μπροστά μου έτσι. Α και πριν φύγεις ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Αμέσως ο Χουζούρης άνοιξε τη θήκη του βιολιού και έβγαλε από μέσα μια τελευταίας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα με ενσωματωμένο ξεσκονόπανο κατάλληλο για το γυάλισμα επίπλων, το πλύσιμο τζαμιών, σφουγγαρίστρα και παρκετέζα, φόρεσε την καλοσιδερωμένη ποδιά του που έγραφε επάνω I N.Y., δώρο της δικηγόρου του από το ένα ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ταξίδι της στη Νέα Υόρκη, που παρ' όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του Χουζούρη είχε ακόμα απομεινάρια νεοϋρκέζικου τσιζ κέικ σε ένα σημείο της, αυτός άλλωστε υπήρξε και ο λόγος που απαγορεύτηκε η είσοδος δια παντός στην δικηγόρο, αφού εξαιτίας της αδηφάγας πρακτικής της το τσιζ κέικ μετά την αποχώρηση της από τη χώρα ανακηρύχθηκε "προστατευόμενο είδος" και η ίδια ο υπ' αριθμ. 1 αίτιος της παρ' ολίγον εξαφάνισης του σημαντικότερου ίσως μνημείου της πόλης.

Σε λιγότερο από ένα τέταρτο ο χώρος γύρω άστραφτε και μοναχά ένα μικρό συννεφάκι σκόνης έμεινε να πλανάται στην ατμόσφαιρα, σήμα άλλωστε κατατεθέν της παρουσίας του Χουζούρη που φρόντιζε πάντα με δήθεν ανέμελες κινήσεις να αφήνει στο χώρο, όπως οι άλλοι επαγγελματίες του χώρου –τι ποιου χώρου; των συνεργείων καθαριότητας εννοώ- αφήνουν την κάρτα τους, άλλωστε εάν κάποιος πρόσεχε λίγο καλύτερα θα διάβαζε και το λογότυπο του Χουζούρη ίδια με της ποδιάς του «I N.Y.»

Η απαισία δόνα Μαρίκα – η ιδιότητά μου ως γραμματέα της επισήμου βιογράφου της Δόνας Μαρίκας της εξαισίας μαρκησίας Χχαράς, μου επιτρέπει να αναφέρομαι σε αυτήν χρησιμοποιώντας τέτοιου είδους προσωνύμια, αλλά θα συνιστούσα να μη το κάνετε και εσείς, η προσφώνηση «μεγαλειοτάτη», αρκεί όταν αναφέρεστε σε αυτήν- αφού έβγαλε από τα αυτιά της τις ωτοασπίδες και τη μάσκα οξυγόνου από το πρόσωπο της πήρε τη διαμαντένια πίπα της και άναψε ένα τσιγάρο από εκλεκτής ποικιλίας κάτνιπ προσπαθώντας να βάλει σε μια σειρά τον απίστευτα μεγάλο αριθμό σατανικών σχεδίων που απείθαρχα ξεπετάγονταν από κάθε μεριά του μυαλού της.

Η κατάσταση με τον Δον Ντομένικο και το Μικράκη Χουρχουρίδη έμοιαζε να είναι εκτός ελέγχου και με την αστυνομία στα ποδάρια της ένας ακόμα καυγάς μεταξύ τους το μόνο που θα έκανε ήταν να βάλει σε κίνδυνο τις επιχειρήσεις της.

Στο μεταξύ στην άλλη μεριά της πόλης στο αρχηγείο της αστυνομίας μια ακόμα σύσκεψη των αδιάφθορων ήταν έτοιμη να ξεκινήσει με τη παρουσία του ίδιου τους αρχηγού της μάλιστα, σημάδι που έδειχνε ότι δεν επρόκειτο για μια ακόμα σύσκεψη ρουτίνας. Τα μέλη της σύσκεψης είχαν ήδη αρχίσει να μπαίνουν στην αίθουσα το ένα μετά το άλλο και ο επίσημος διερμηνέας της αρχηγού είχε ήδη πάρει θέση δίπλα της. Βλέπετε η αρχηγός της αστυνομίας Μπεζ, μετά από μια δραματική μονομαχία με τον επίσημο εκτελεστή της Δόνας Μαρίκας, τον πιο επικίνδυνο από όλους τους πληρωμένους δολοφόνους από καταβολής του εγκλήματος, γνωστού και με το όνομα «υιός της Λουκρητίας», από όπου είχε κατορθώσει να βγει ζωντανή μεν, αφήνοντας του όμως ως λάφυρα τη για πάντα χαμένη ακοή της και το αγαπημένο της δοχείο άμμου – που κατά περίεργη σύμπτωση είχε κι αυτό μια επιγραφή πάνω του ίδια με αυτήν της ποδιάς του Χουζούρη- με αποτέλεσμα η αρχηγός Μπεζ να επικοινωνεί με τους γύρω της χρησιμοποιώντας τη νοηματική, γεγονός που στο τόσο δεν την εμπόδιζε στο να αποτελεί το Νο 1 διώκτη του οργανωμένου εγκλήματος, από την άλλη όμως η απώλεια του αγαπημένου της αμμοδοχείου και η γνώση ότι ο αιμοσταγής και αιμοβόρος «υιός της Λουκρητίας" το περιέφερε σα τρόπαιο της ήττας της, όχι μόνο στοίχειωνε τα βράδια της, αλλά και δεν της επέτρεπε πια να φχαριστηθεί ένα καλό κατούρημα (μετά συγχωρήσεως)…………

Η σειρά σας κυρία μου

Υ.Γ. Συνεχίζω να πιστεύω ότι είναι καλύτερα να το συνεχίσετε μόνη σας, ώστε να μη σας επιβάλλω το ρόλο των γάτων

[Fotoula]

ΚΕΙΜΕΝΟ 5ο (από Tasha)

Η κατάσταση με τον Δον Ντομένικο και το Μικράκη Χουρχουρίδη έμοιαζε να είναι εκτός ελέγχου..........

Η Μάγισα Μαρίκα ένοιωσε μια γλυκιά ζάλη να την κυριέυει και κουλουριάστηκε στη μαλακή πολυθρόνα της. Θυμήθηκε.........

Θυμήθηκε πως ξεκήνησαν όλα. Απο τύχη και ατυχία μαζί. Πάνε χρόνια οταν ο Μικράκης Χουρχουρίδης νεαρός γκανκστερ ακόμα τριγυρνούσε με το γιαλυστερό του καινουριο αυτοκίνητο στο κάτω λιμέρια της γατούπολης. Και ξ'αφνου τη βλέπει. Κουνηστή και λιγερη σκαρβαλωμένη στη κεραμοσκεπή πλάι σε ένα πλουμιστό ακροκέραμο. Σταματα κατεβαίνει απ' το αμάξι μα σαν γυρνα το βλέμα του ψηλα εκείνη ξεκηνα το τραγούδι. Τα έχασε. Τι φωνή, τι στυλ. Το πλισιάζει ο κ. Ντυλαν γνωστός επιχειριματίας και θαυμαστης.

-Τα έχασες ε.. Μικρέ....
(Το μικρέ το παρέβλεψε εκείνη τη στιγμη ήταν μαγεμένος)

-Ναι. Ποια είναι?
-Μείνε μακρια μικρέ... Ειναι ανιψιά της Μάγισας-Μαρίκας και άμα μπέξεις μαζί της μπορεί να βρεθείς στειρωμένος γάτος.
- Δε με νοιαζεί θα γίνει δικιά μου.
Είπε και έτρεξε προς το μέρος της.
-Κυρία μου το κεραμύδια είναι μικρό μέρος για να ξεδιπλωθεί η υπέροχη φωνή σας. Πέστε μου το όνομά σας και θα χτίσω όπερα για χατήρι σας.

-Χαχαχα...... Αγοράκι έχεις πλάκα. Με λένα Πατούνα... Και άμα το κάνεις το μαγαζί θα έρθω να τραγουδήσω.
Ειπέ και με ένα σάλτο παιχνιδιάρικο εξαφανήστηκε.

Ο μαγεμένος Μικράκης Χουρχουρίδης έτρεξε να τη προλάβει αλλά αυτή πουθενά.
Μια και δυό έβαλε μπρος και το έχτισε το μαγαζί. Το είπε κι όλας Βlack and White για να τιμήσει τα χρώματα της Πατούνας. Ο καλητεχνικός κόσμος δε περίμενε πως και πως τα εγκένια όταν έμαθαν ποιος θα τραγουδήσει.
Μόλις τελίωσε το μαγαζι έστιλε τα αλάνια τον Ματάκης, τη Μουμού, και τον Μικρούλης να διαλαλήσουν το γεγονός και να καλέσουν την Πατούνα να τιρήσει την υπόσχεσή της.

Με τά από λίγο μπαίνει μες το μαγαζί μια κυρία με ένα καπέλο μαύρο από δω ώς τη Νάπολι και μια σκούπα ναααα (με το συμπάθιο)...

-Τι θες εδώ ξου λέει ο Φρου επι τον δημοσίων σχέσεων πάντα
- Συκώνει το χέρη η κυρα Μαρίκα και τον κάνει βάτραχο
Ταραχή και πανικός στο μαγαζι.
-Που είναι αυτος ο Ανύπαρκτος Χουρχούρης που θέλει την Πατούνα μου Μη χέσω...
Οχι όχι μηηηηηηηηηηηηηηηηη ακούστηκαν κραβιές από παντού.

-Εγώ είμαι τη θες κυρά μου. Ποια είσαι?
-Ξέρεις ποια είμαι τι σκοπό εχεις για την Πατούνα μου.
-Τον καλύτερο.
-Καλά τότε θα έρθει.
Εστριψε και έφυγε μέσα σε ένα σύνεφο καπνου (άσπρου, για να μη μπερδεβόμαστε, άλλων είναι μαυρος)

Το ίδιο βράδυ πήγε και η βασίλισα Πατουνα στο μαγαζι. Και τι μαγαζι και τι σουξε. Τα καλήτερα έλεγαν όλοι. Απο αυτό το μαγαζάκι και χάρη στον ατελίωτο έρωτά τους έγινε ο Μικράκης Χουρχουρίδης το πρώτο όναομα στη πιάτσα και η Πατούνα τύφλα να έχει η Εντιθ Πιαφ.

Ομως η ζωή τα φέρνει αλλιώς πολλές φορές. Ο ένας από τους καλύτερους πελάτες του μαγαζιού ο Δον Ντομένικο είχε πάθει ταράκουλίαση με την Πατουνα. Τη λουλούδια τη λεφτά μοίραζε στο μαγαζι.
Κουβάδες κάθε βράδυ τα ψάρια στα πόδια της. Αλλά αυτή βράχος. Θα μου πήτε ο μόνος ήταν. Οχι.
Όμως αυτό κατηγορήθηκε για το θάνατό της.

Ηταν όλοι μαζεμένοι στο μαγαζί ακόμα και το Ντινάκι με τον Σάκη διάσημοι Χολυγουντιανοι στάρ του σινεμά. Είχε προχορήσει η νύχτα αλλά το γλένταγαν μέχρι πρωίας ήτα βλέπετε η επιτυχία της νέας τενίας. Η Πατούνα τραγουδούσε με το Ντινάτι αγκαλιά και ξαφνικά ακούγετε ένας υπόκοφος ήχος. Στην αρχή νόμιζαν όλοι οτι ήταν κάποιο μπουκάλι σαμπάμιας μα όταν είδαν το αίμα.........
Θρύνος και οδυρμός............
Η Μπεςανέλαβε την υπόθεση ήταν τότε νέα. Μέχρι σήμερα το φέρνει βαραίος που δεν έχει βρεθεί ο δράστης είναι ένα μυστήριο.
Ούτε η Μαρίκα δεν τον ξέρει. Δεν τον λένε ούτε τα χαρτιά. Ο Μικράκης Χουρχουρίδης βέβαια κατηγορεί τον Ντομένικό οτι τη σκότωσε από τη ζήλιά του. Αλλοι λεν οτί η σφαίρα ήταν για το Ντινάκι κάποιος εραστής. Κανείς δεν ξέρει και το μυστήριο και το μίσως καλά κρατεί..........

Πλέον ένα τεράστιο πορτρέτο της Πατούνας βρίσκετε στο μαγάλο τύχο του μαγαζιού και για χάρη της τραγουδούν μόνο ασπρόμαυρα γατόνια....

Για τον Φρου μήν ανησυχείτε τον φίλησε η Μιμίκα και ξανα έγινε γάτος

[Fotoula]

KEIMENO 6o (από Φωτούλα)

«Δε το θέλω, πάρτο αμέσως από μπροστά μου».

«Μα αυτό το χρώμα διάλεξες για τα νύχια σου αυτή τη βδομάδα», είπε τρομαγμένος ο Σίβα, διαολοστέλνοντας τη βαρεμάρα του που τον έκανε να μη πάει ο ίδιος να το πάρει και να ζητήσει να του το στείλουν από το μαγαζί. Το Νο 12, ασημί της σελήνης όταν έχει καταιγίδα τους ζήτησε, το Νο11 του φέρανε οι ηλίθιες, της σελήνης λίγο πριν την καταιγίδα. Ο ίδιος μεταξύ μας δεν κατόρθωσε ποτέ μέχρι σήμερα να καταλάβει τη διαφορά στα ασημιά μανό της αδελφής του, της ετεροθαλούς μάλλον αδελφής του, όλα ίδια του φαίνονταν, για την ακρίβεια όλα το ίδιο κακόγουστα του φαίνονταν. Καμάρωσε για μια ακόμα φορά τα άψογα νύχια του, μια πραγματεία της γαλλικής σχολής μανικιούρ και πεντικιούρ, βαμμένα με ένα ανεπαίσθητο πορτοκαλί απόλυτα ταιριαστό με τις κοντοκομμένες τρίχες του κορμιού του. Βρίζοντας για ακόμα μια φορά τη μοίρα του που τον ανάγκασε να μοιράζεται το σπίτι και την οικογενειακή περιουσία με δύο απόλυτα κραυγαλέα μονόχρωμες γάτες, μια ασημί (ασημί που άλλαζε αποχρώσεις ή έτσι τουλάχιστον ισχυριζόταν αυτή, ανάλογα με τις διαθέσεις της σελήνης) και ενός μαύρου (ίδιου με καλογυαλισμένου κάρβουνου έτσι όπως πάλι ισχυριζόταν αυτή), πήρε μια βαθιά ανάσα και ετοιμάστηκε για έναν ακόμα καυγά. Και σιχαίνονταν τους καυγάδες, έκαναν κακό στο άψογο τρίχωμα του.

«Μπέρδεψα τις καιρικές συνθήκες στη σελήνη, έτσι κι αλλιώς κανείς δε θα καταλάβει τη διαφορά, αμφιβάλλω εάν εκεί που θα πάμε θα είναι κανείς σε κατάσταση όχι να καταλάβει, αλλά έστω και να δει τη διαφορά, ακόμα και εάν υποθέσουμε ότι ξέρει τις αποχρώσεις», είπε βαριεστημένα.

«Το ξέρουμε όμως εμείς» ακούστηκε από τη γωνία η φωνή του Βαλεντίνο

«Βαλεντίνο (θεέ μου τι κατάντια για έναν καθαρό δείγμα της ράτσας του σαν αυτόν να συζεί με ένα κατάμαυρο καρβουνί γάτο που άκουγε στο χυδαίο όνομα Βαλεντίνο σκέφτηκε ο Σίβα ) εάν έχεις πρόβλημα πήγαινε εσύ, εγώ είμαι σχεδόν έτοιμος και δε σκοπεύω να εμφανιστώ σε ένα πολυκατάστημα καλλυντικών έτοιμος για έξω και ούτε κουβέντα να αλλάξω, δε προλαβαίνω»

«Αργυρώ δοκίμασε το Νο 14, Σελήνη όπως τη βλέπουν οι γάτες όταν κάνουν έρωτα μαζί μου».

Θεέ μου πάλι θα γελάνε μαζί μας, σκέφτηκε ο Σίβα. Ο ένας να γυαλίζει σα κομό από μαύρη λάκα και η άλλη η επιτομή του «θέλω να ζευγαρώσω τώρα». Ενώ αυτός ίσα που είχε πουδράρει την άψογη γούνα του με μια λίγο πιο σκούρα από το χρώμα του μανό των νυχιών απόχρωση του πορτοκαλί, ακολουθώντας πιστά τις συμβουλές της προσωπικής του αισθητικού, φωτογράφου και βιογράφου, γνωστής με το όνομα Lady Ι, μιας ακόμα μυστήριας φυσιογνωμίας της πόλης, αφού ποτέ κανείς δεν είχε δει το πρόσωπο της, έτσι που ήταν πάντα σκεπασμένη με ένα πανί σαν εκείνα των παλιών φωτογραφικών μηχανών και το μόνο που ξεχώριζε ήταν μια φιλντισένια πίπα με ένα τσιγάρο παιδική τσίχλα στην άκρη του και δυο μαγικά χέρια, αφού αποδεδειγμένα μπορούσε να κάνει θαύματα ακόμα και με τα ασχημότερα δείγματα της φυλής.

«Όταν κάνανε» ψιθύρισε μέσα από τα δόντια του ο Σίβα

«Τι είπες;» Ούρλιαξε εκτός εαυτού ο Βαλεντίνο

«Που το βάλανε, το μανό», είπε αθώα ο Σίβα.

«Δεν είπες αυτό, ξέρω πολύ καλά τι είπες» είπε ο Βαλεντίνο.

«Σταματήστε -φώναξε η Αργυρώ- είστε το ίδιο ανίκανοι και οι δύο, αλλά ο Βαλεντίνο έχει δίκιο το Νο 14 σε μανό και σε γκλίττερ για το σώμα ίσως μπορέσει να σώσει τη βραδιά».

«Ο Νοέλ και ο Ντύλαν θα σε λατρέψουν» είπε γελώντας ο Βαλεντίνο.

«Εσύ Σίβα σκοπεύεις να μας φορτώσεις πάλι τη Τσίκι, φαντάζομαι. Δε μπορώ να καταλάβω τι βρίσκεις σε αυτή τη γάτα» είπε η Αργυρώ. «Είναι μονίμως κατσούφα και σπάνια βάφει το σώμα της».

«Άσε που παρ' όλες τις προσπάθειές σου συνεχίζει να μη σου δίνει καμία σημασία - είπε ο Βαλεντίνο, δείχνοντας ένα σωρό κουτιά του Τίφανις με λουράκια διακοσμημένα με όλα των ειδών τα πετράδια. Πόσα αλήθεια σου επέστρεψε αυτό το μήνα;»

«Ο Νοέλ μου είπε ότι ντρέπεται πια να βγαίνει μαζί της, έτσι που φοράει μόνιμα το ίδιο λουράκι, ένα φθαρμένο με ένα μενταγιόν από εκείνα που ανοίγουν, αλλά που κανείς δε ξέρει τι έχει μέσα, αφού δε το αποχωρίζεται ποτέ και που όσο και αν προσπάθησε δεν έχει κατορθώσει να δει τι κρύβει μέσα του. Εάν δεν υπήρχε ο όρος στη διαθήκη της γιαγιάς Μάριελ είμαι σίγουρη ότι δεν θα έβγαινε ποτέ μαζί μας. Όπως λέει και η ίδια είναι ο μοναδικός τρόπος για να μπορεί να εξοικονομεί χρήματα για τις περίεργες οργανώσεις που συμμετέχει και για τα βιβλία της», είπε γελώντας περιφρονητικά η Αργυρώ, λάμποντας ολόκληρη πια.

Στάθηκε μπροστά στον καθρέπτη, πανέμορφη, τινάζοντας αγέρωχα την ουρά της. «Βαριέμαι αφάνταστα» σκέφτηκε και ευχαρίστησε νοερά τη Τσίκυ που δέχτηκε να έρθει μαζί τους. Ήξερε ότι δεν έπρεπε κανείς να καταλάβει ότι αυτή και η Τσίκυ ήταν φίλες, θα έκανε κακό στο «σκοπό τους». Όλοι έπρεπε να πιστεύουν ότι αυτή και η Τσίκυ δεν άντεχαν με τίποτα η μια την άλλη. «Είναι αδικία όμως. Σε αυτή την ιστορία εγώ έχω το χειρότερο ρόλο. Είμαι υποχρεωμένη να βάφομαι και να στολίομαι, να γυρνάω με τους δύο ανεγκέφαλούς από κλαμπ σε κλαμπ και να παριστάνω την ωραιοπαθή χαζογκόμενα, ενώ η Τσίκυ τουλάχιστον μπορεί να είναι ο εαυτός της».

Για όλα έφταιγε η Μπεζ, από την αρχή ήταν κάθετη. «Αργυρώ μόνο εσύ μπορείς να παίξεις αυτό το ρόλο. Η Τσίκυ στο ρόλο της μοιραίας γκόμενας; Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Εσείς οι δύο μπορείτε άνετα να κινηθείτε μέσα στο κόσμο της νύχτας χωρίς να σας υποπτευθεί κανείς. Αργυρώ παραδέξου το, είσαι γεννημένη για να αποπλανείς και να σαγηνεύεις. Τσίκυ εσύ θα τη προστατεύεις και ταυτόχρονα θα στρατολογείς, η διαθήκη της γιαγιάς είναι μια χαρά άλλοθι, θα είσαι πάντα δίπλα της και κανείς δεν θα καταλάβει τον αληθινό λόγο».

Ο έρωτας του Σίβα ήταν εκτός σχεδίου, αλλά της άξιζε της Τσίκυ να το πάθει. «Δεν θα υποφέρω μονάχα εγώ και το ταλαίπωρο το δέρμα μου που κοντεύει να αφυδατωθεί με τόσο γκλίττερ πάνω του», σκέφτηκε κρυφογελώντας. Χειρότερη εκδίκηση από τον έρωτα του Σίβα για τη Τσίκυ δε θα μπορούσε ούτε αυτή να σκεφτεί.

«Αργυρώ τελείωνε, σε λίγο έρχεται η Lady I για να μας φωτογραφίσει για το περιοδικό catvogue και ξέρεις ότι δεν ανέχεται τις καθυστερήσεις», είπε ανυπόμονα ο Σίβα.

«Σίβα παράτα με εσύ και η κελεμπία φωτογράφος», είπε η Αργυρώ και άναψε ένα από τα πουράκια της. Αυτό η Τσίκυ δε θα το έκανε ποτέ στη Lady I, παραήταν πονόψυχη, «πολιτικά ορθή Αργυρώ όχι πονόψυχη της έλεγε η Τσίκυ, εσύ απλά είσαι αυθεντικά κακιά με την έρμη τη Lady I ». «Ας σε κυνήγαγε και εσένα μια κελεμπία με μια φωτογραφική μηχανή και θα σου έλεγα εγώ» απαντούσε η Αργυρώ, «εάν είναι να υποφέρω θα πάρω όσους περισσότερους μπορώ μαζί μου».

Συνεχίζεται

[Fotoula]

ΚΕΙΜΕΝΟ 7ο (από Marmanga)

Τον τελευταίο μήνα έκανε την εμφάνισή του στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το πολυδιαφημισμένο μυθιστόρημα a quatre mains των Τάσα και Φωτούλα "Σε Χαμηλό Επίπεδο".

Η υποδοχή που του επεφύλαξαν οι κριτικοί ήταν μέχρι στιγμής αμφιλεγόμενη καθώς πολλοί το κατηγόρησαν για δύσκολη γραφή, αφηγηματικά άλματα, και ύποπτα μηνύματα, ενώ κάποιος ‘συνάδελφος’ έφθασε να γράψει ότι πρόκειται για «κεκαλυμένη κιτρινοφυλλάδα που σκοπό έχει να ταϊσει κουτσομπολιά για τους διάσημους το αδηφάγο αναγνωστικό κοινό», «με παντελή έλλειψη φόρμας» και «μη επιμελημένη έκδοση».

Αντίθετα, οι αναγνώστες, ιδίως όσοι έχουν έρθει σε επαφή με τον Γατόκοσμο, διέκριναν μέσα του τα βασικά στοιχεία ενός γνήσιου αριστουργήματος και μπόρεσαν αυτόματα να ξεπεράσουν τις όποιες δυσκολίες δημιουργεί η ανατροπή των δεδομένων που έχουμε στο πεπερασμένο ανθρώπινο μυαλό μας.

Έννοιες όπως το σύμπαν, ο χώρος, ο χρόνος, το καλό και το κακό (και η πάλη μεταξύ τους) δίδονται εδώ στις πραγματικές γατικές τους διαστάσεις, που συχνά σημαίνει ότι δεν υφίστανται ως τέτοιες και θα είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθούν ως ερμηνευτικά εργαλεία.

Οι ήρωες του μυθιστορήματος ταξιδεύουν από την Αρχαία Αίγυπτο ως τις μέρες μας και διαδραματίζουν πάντα σημαντικό ρόλο –συχνά υπόγειο- σε πολλά «ιστορικά» γεγονότα μείζονος ή ήσσονος σημασίας.

Έχει δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στον 20ό αιώνα καθώς αυτός είναι πιο προσιτός ώστε να αντιληφθούμε την αξία των πληροφοριών που μας παρέχονται.

Γάτες που από μέλη της Δίωξης Παρανόμων Γατιών γίνονται πιλότοι που βοηθούν στην απόδραση μιας συμμορίας και καταλήγουν (μέχρι στιγμής) σεφ εστιατορίου

Κωφή Αρχηγός Αστυνομίας που βρίσκει την ηρεμία της παίζοντας πιάνο σε ροκ συγκρότημα.

Βιολιστής που κρύβει στη θήκη του βιολιού του άλλοτε το οπλοπολυβόλο και άλλοτε την ηλεκτρική σκούπα, πριν συμπράξει με το περί ου ο λόγος συγκρότημα στα φωνητικά…

Ζωγράφοι, γκαλερίστες, με θητεία στις δημόσιες σχέσεις διάσημων κλαμπ.

Αριστοκράτες που παίζουν με τον χώρο της νύχτας και των τεχνών, πριν κάνουν ένα πέρασμα από την σύγχρονη πολιτική σκηνή ή μάλλον τα παρασκήνιά της.

Η απόλυτη μούσα του υπόκοσμου της Ν. Υόρκης, αδικοχαμένη στο απόγειο της δόξας της, που εμφανίζεται πάλι ως μέλος συμμορίας με ληστρική και τρομοκρατική δράση.

Βαρώνοι των ναρκωτικών, δικτατορικά καθεστώτα και παιχνίδια κατασκοπείας…

Άγνωστες φιγούρες που θήτευσαν πλάι σε σπουδαία ιστορικά πρόσωπα και υπήρξαν παιδαγωγοί, αποτέλεσαν έμπνευση για την κατασκευή ιστορικών μνημείων ή και απλών τάσεων της μόδας, ιστορητές γεγονότων που έγιναν διάσημες κινηματογραφικές ταινίες…

Κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά η σχέση τους με την ηδονή και τις τέχνες.

Η μουσική διατρέχει τις σελίδες του μυθιστορήματος σε διάφορες μορφές. Παρενθετικά σημειώνουμε εδώ ένα στοιχείο άγνωστο στο ευρύ κοινό: Η μουσική πέρα και πριν από τους γνωστούς τωρινούς προσδιορισμούς της ως Βυζαντινή, Δυτική, ατονική και λοιπά, πέρα από ‘δρόμους’ ,‘νότες’, τονικότητες, πέρα από κλίμακες, ουσάκ και χιτζάζ, μπαλάντες, τζαζ, όπερες, συμφωνίες, ροκ, ποπ, πανκ και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας, εμφανίστηκε στον κόσμο τούτο με το Γουργουρητό.

Ας μη μακρηγορώ άλλο: Αγνοήστε όσους μικρόψυχους κριτικούς βρίσκουν ψεγάδια λόγω των δικών τους ελλειμματικών προσωπικοτήτων, διαβάστε το και αφεθείτε στο ένστικτό σας και το συναίσθημα… Δείτε τον Γαλαξία μας με άλλα μάτια, προσπαθήστε να διακρίνετε στις γάτες το μυστικό «που κρύβουν στα χαοτικά μάτια τους», τα πετράδια που κρύβονται στη στιλπνή τους γούνα, και θα αναρωτηθείτε όπως εγώ:

Μήπως το βιβλίο τούτο δεν γράφτηκε a quatre mains αλλά a huit pieds; Μήπως αυτό που κάποιοι χαρακτηρίζουν ανορθογραφίες και μη σωστά επιμελημένη έκδοση είναι απλώς τριχούλες που άφησαν εκεί τα πατουνάκια τους σαν τα πετραδάκια του Κοντορεβιθούλη για να μας δείξουν έναν άλλο δρόμο;

[Fotoula]

KEIMENO 8o (από Ladycat)

η γλυκια νυχτα επεσε πανω απο τη πολη αλλη μια νυχτα που ολα ηταν υσηχα κ τιποτε δεν διεκοπτε το κλαμμα του Ζυλιτο που θρηνουσε για τον χαμο της Πατουνας.Μα ξαφνου εκει μεσα στο σκοταδι φανηκε μια φιγουρα μαυρη γιαλυστερη σαν να ερχοταν καποιος που φορουσε μαυρο βελουδο?
<<ποιος ειναι εκει ?>> ειπε κ κοιταξε επιμονα
<<εγω ειμαι ο πισσας>> απαντησε η γατα απο βελουδο
<< Τι θες τετοια ωρα εδω? Δεν επρεπε να μεταφερεις εκεινα που ζητησε ο Φρου>>
<<καλα θα παω μετα ετσι κ αλλιως ειναι βατραχος ακομη!!!!>>
εκατσε διπλα του του εγλυψε με αγαπη το μετωπο κ του ειπε:
<<Μην κλαις για την μικρη μας που χαθηκε περναει καλυτερα πιστεψε με γλυτωσε κ απο την νυχτα >>
<<Παραταμε >>του ειπε ο ζυλιτο κ σηκωθηκε να φυγει
<<στασου>> του ειπε κ του πατησε την ουρα
<<μα τι θελετε ολοι αφηστε με ησυχο κ εσυ κ οι αλλοι >>ειπε κ δακρυσε
<<εαν εσυ εχασες μια καλη φιλη εγω εχασα το παιδι μου ναι πρεπει να το παραδεκτο ηταν ενα στιγμιαιο λαθος με την αλλανιαρα την σφυγκα την θυμασε??>> ειπε κ ενα δακρυ σαν διαμαντι κυλισε απο το ματι του
<<ηταν λιγον ημερων οταν μας την αφησαν εξω απο την πορτα της φροσως την θυμασε την φροσω που μας περιμαζεψε κ μας εκανε γατους με ονομα στην κοινωνοια εκεινη την τυπισσα που ολη μερα ελειπε απο το σπιτι αλλα οταν ηρθε η κορη μου στο σπιτι εκοψε κ την νυχτα για να την μεγαλωσει >>αφησε την ουρα κ εδωσε ενα σαλτο κ βρεθηκε στο δρομο....
ο Ζυλιτο εμεινε εκει ακινητος προσπαθουσε να καταλαβει τι του ειχε πει ο πισσας, εντωμεταξυ στο κλαμπ black and white ειχε παει ο γκρινιαρης για να δει τι μπορει να ειχε γινει εκεινη την μοιραια βραδυα ποιος ηταν ο αυτος που ειχε σκοτωσει την αγαπημενη του ανηψια ............
Δυστυχως επρεπε να ψαξει πιο βαθεια επρεπε να μπει στο κλαμπ για να δουλεψει οποτε επρεπε να αρχι σει παλι παρτιδες με τον υποκοσμο .Τελικα βρηκε ακρες κ κονερ κ επιασε δουλεια ειχε ορκισδτει να εκδικηθει για το θανατο της μικρης ξελογιαστρας μιας κ ο λαμπης ειχε πεσει σε βαρια καταθλιψη κ τον ειχε κτυπισει βαναυσα ο χαμος της πατουνας μιας κ οτι τρελλα εκαναν την εκαναν μαζι ...................Ο γκρινιαρης καραδοκει καλα θα κανει οποιος τοι εκανε να παραδωθει γρηγοιρα στην μπεζ μιας κ οι οικογενεια εχει ορκιστει με βεντετα εχουμε να κλαψουμε πολλα θυματα