αγαπημένος γάτης Παρατρίχας

Νιώθω την ανάγκη να σας πω την ιστορία αυτού του γάτη, γιάτι ξέρω οτί θα με καταλάβετε και φαντάζομαι πως γνωρίζεται πως είναι να λες σε κάποιους ιστορίες τέτειου είδους και να σε κοιτάνε σαν να σου λένε.. "πάει το έχασε αυτη.."
Αυτή είναι λοιπόν η ιστοριά του Παρατρίχα...

Πρίν 5 χρόνια περίπου, τότε σπούδαζα στην Πάτρα, έμενα σε μία γκαρσονιέρα στο ισόγειο, με μπαλκόνι που έβγαινε στον ακάλυπτο.. κάποια μέρα άκουγα για πολλές ώρες ένα συνεχειές νιαούρισμα μικρού γατιου. Στην αρχή είπα να μην εμπλακώ, γιατι ηξερα ότι αν το μάζευα, αυτόματα θα σήμαινε ότι ερχομό καινούριου τετράποδου αργότερα στην Αθήνα και δεν ήμουν σίγουρη για την αντίδραση των γονιών, καθως ο αριθμός των σκυλογάτων είχε αυξηθεί επικίνδυνα στο σπιτικό μας. Δεν άντεχα να ακούω ομως το κλάμα, και τηλεφώνησα στην μανα μου να τις πω τι γίνεται. Με το που άκουσα να μου ρωτάει "μπορείς να το δείς?" ηξερα οτι αυτό το γατί και εγώ είχαμε μέλλον μαζι. Το εντόπισα στον ακάλυπτο της απέναντι πολυκατοικίας, πήδηξα τα σύρματα, το πήρα και το έφερα σπίτι. Ήταν ένα ελεεινό και τρισάθλιο ασπροκόκκινο γατάκι, μέσα στην μύξα και στους μύκητες, με μικροσκοπικό κεφαλάκι και ποδαράκια, πρισμένη κοιλία και δύο τεράστια αυτιά. Τον εβαλα σε ένα πρόχειρο κρεβατάκι για να κοιμηθεί, και αυτό δεν σταμάτησε να τσιρίζει μέχρι που το πήρε ο ύπνος.

Την επόμενη μέρα το πήγα σε έναν κτηνίατρο, που είχα εντοπίσει τυχαία κόντα στο σπίτι μου. Φαινόταν αρκετά συμπαθητικός και μάλιστα δεν μου πήρε λεφτα για την επίσκεψη, λέγοντας μου ότι είναι η τακτική του απέναντι στα αδέσποτα. Άρχισε να του κάνει διάφορες ενέσεις με αντιβιώσεις, και μου έδωσε και έναν ορό να του βάζω στο σπίτι. Για έναν μήνα περίπου, το σπιτι μου είχε μετατραπει σε γατονοσοκομείο, μα παρόλα αυτα ο γατος πηγαινε από το κακό στο χειρότερο. Δεν έτρωγε, παρα μόνο λίγο κοτοζουμο και νερό με το ζόρι. Η διάρροια που είχε αρχικά μετατράπηκε σε αίμα και αργότερα σε κίτρινο υγρο. Παρόλη την ταλαιπωρία του και την εξασθένηση του εβρισκε καθε βράδυ την δύναμη να έρχεται στο κεφαλι μου να κοιμηθει, (παράνομα) και κάθε πρωι ξύπναγα με τα μουστάκια του και με το ίδιο τρυφερα βλέμμα .

Κάποια στιγμή έπρεπε να πάω στην Αθήνα. Ζήτησα από τον κτηνίατρο, (κακοχρονο να χει) να μου γράψει ότι φάρμακο του έχει δώσει για να ενημερώσω την κτηνίατρό μας στην Αθήνα. Όταν επιτέλους εφτασα και πηγα με τον γάτο στην Μάγδα (την γιατρο μας), της 'εδωσα το χαρτι με τα φάρμακα, και αυτη κόντεψε να πάθει εμφραγμα βλέποντας τις παρανοικά μεγαλες δόσεις αντιβίωσης (δόσεις για σκύλους όπως μου είπε αυστηρά). Εκεί καταλαβα πως ολο αυτό το κακό είχε προελθει από αυτον τον ανίδεο, που φορτώνωντας το γατάκι με όλα αυτά τα φάρμακα του είχε τρυπήσει σχεδον ολοκληρωτικά το στομαχάκι του, και εγω η χαζή δεν είχα πάρει χαμπάρι.

Τον έβαλε σε ένα κλουβάκι στο ιατρείο της πάνω σε ένα θερμενόμενο μαξυλαράκι, δίνοντας του μόνο όρο και βιταμίνες. Δεν μου εδωσε καμία ελπιδα για την επιβίωση του...

Μετα από κάποιες μέρες ξύπνησα με το τηλεφώνημα της, και με ενημέρωσε οτι ο γατος μου έφαγε και γουργούρισε. Ήταν ακόμα σε κρισημη κατασταση, αλλα σίγουρα πήγαινε κάλητερα. Με τον καιρό βρήκε τις δυνάμεις του και 'ηρθε η στιγμή που τον έφερα σπίτι.

Η Μαγδα μου είπε οτι το γατι αυτό έζησε, επειδή ήθελε να ζήσει.
Τον γάτο φυσικά τον ονόμασα Παρατρίχα (και την γλύτωσε) και είναι ο πιο αγαπημένος συντροφος που είχα..

Αυτη είναι η ιστορία του γατου Παρατρίχα (για τους φίλους Παρανά) αν και ολίγον κακογραμμένη, (καθώς δεν είμαι και πολύ του γραπτου λόγου, αν και έβαλα τα δυνατά μου, ούτε είμαι αστέρι στην ορθογραφία), παρόλα αυτα την αφιερώνω στην Μαγδα Βουδούρη την πιο γλυκιά γατογιατρο! :psi4:

Α, στο καλό σου!Με συγκίνησες ξημερώματα!
Όντως, στο παρα-τσακ τη γλίτωσε ο πορτοκαλο-γατούλης,αλλά χωρίς εσένα τώρα θαταν στο ουράνιο τόξο
Μπράβο και σε σένα και στο γατούνι που τα καταφέρατε :applau: :applau: :applau:
Εγώ δε νομίζω ότι έχω ποτέ μου σώσει τίποτα απ΄ την καταστροφή, στο Παγκράτι δεν υπάρχουν ούτε αδέσποτα, ούτε ταλαιπωρημένα ζωάκια...
Επίσης, αυτό με τους γονείς...είναι ένα μεγάλο, πονεμένο και αιωνίως άλυτο θέμα
Καλημέρα Μπομπόγατο και Παρατρίχα!

Να σε πάρει η ευχή πρωί πρωί έγινα ρόμπα στη δουλειά με τα ζουμιά που με πήραν.

Ο Παρατρίχας είνας κούκλος, είναι μακρόστενος και κούκλος.

Σας εύχομαι να ζήσετε όμορφα τα υπόλοιπα σας χρόνια...


Που ζείτε τώρα?

Τι καλά που "παρατρίχα" βρεθήκατε

Αυτό το γατί ήταν ελεεινό και τρισάθλιο?????!!!!
Άντε, γρήγορα διακοπές στο σπίτι να το ζουπήξεις λιγάκι.

Πολύ ωραία ιστορία και καλογραμμένη!
Ευτυχώς με καλό τέλος!
Ο Παρατρίχας εχει γίνει κούκλος!

υσ. Στη φωτογραφία είναι ξυρισμένη η κοιλιά του?

φατσουλα μου...

Ο Παρατρίχας είναι φτυστός ο Πίπης μου -που κι αυτόε όταν βρέθηκε ήταν ένα ελεεινό και τρισάθλιο γατουλι! Έχουν το ίδιο δεξί λευκό "καλτσάκι" και νομίζω ότι είναι και το ίδιο τεράάάάστιοοοος όπως το πιπινάκι μου! Αν μου πεις ότι είναι και φαγανας, πειναλέος και διαόλι όσο ο δικός μου, μάλλον εχω στο σπίτι τον κλώνο του Παρανά!!!

Gloriana έγραψε:Που ζείτε τώρα?

εγω ζω στην φλωρεντια απο φετος και για τα επομενα 2 χρονια και ο γουτουλης μου αυτο το διαστημα, ζει με τους γονεις μου.. Φυσικα με καθε ευκαιρια επιστρεφω στην αθηνα, παρολα αυτα μου λειπει πολυ.

ismini έγραψε: Στη φωτογραφία είναι ξυρισμένη η κοιλιά του?

ναι ειχαμε κατι τρεχαματα με τα σκοτια μας τελευταια, αλλα η Μαγδα για μια ακομα φορα εκανε το θαυμα της.. η ξυρισμενη κυλιτσα ειναι απο τη μαγνητικη τομογραφια.. επισης εχουμε και ξυρισμενο λαιμουδακι..

XIONIS έγραψε:Ο Παρατρίχας είναι φτυστός ο Πίπης μου -που κι αυτόε όταν βρέθηκε ήταν ένα ελεεινό και τρισάθλιο γατουλι! Έχουν το ίδιο δεξί λευκό "καλτσάκι" και νομίζω ότι είναι και το ίδιο τεράάάάστιοοοος όπως το πιπινάκι μου! Αν μου πεις ότι είναι και φαγανας, πειναλέος και διαόλι όσο ο δικός μου, μάλλον εχω στο σπίτι τον κλώνο του Παρανά!!!

ε ναι λοιπον! στο λεω.. συνεχεια θελει να τρωει του εχει μεινει μαλλον απο της τρωμερες νηστιες που εκανε με τις αρρωστιες του, σου λεει κατσε να εχω καβατζα... ευτυχως ειναι αλητηριος και ψηλοκρατιεται σε φορμα... βεβαια οσο ειναι με τουσ γονεις μου, δεν αλητευει, καθως μενουν σε διαμερισμα και μου γινεται λιγο σαπιοκοιλιας.. :pig:

Μπομπογατο έγραψε:

XIONIS έγραψε:Ο Παρατρίχας είναι φτυστός ο Πίπης μου -που κι αυτόε όταν βρέθηκε ήταν ένα ελεεινό και τρισάθλιο γατουλι! Έχουν το ίδιο δεξί λευκό "καλτσάκι" και νομίζω ότι είναι και το ίδιο τεράάάάστιοοοος όπως το πιπινάκι μου! Αν μου πεις ότι είναι και φαγανας, πειναλέος και διαόλι όσο ο δικός μου, μάλλον εχω στο σπίτι τον κλώνο του Παρανά!!!

ε ναι λοιπον! στο λεω.. συνεχεια θελει να τρωει του εχει μεινει μαλλον απο της τρωμερες νηστιες που εκανε με τις αρρωστιες του, σου λεει κατσε να εχω καβατζα... ευτυχως ειναι αλητηριος και ψηλοκρατιεται σε φορμα... βεβαια οσο ειναι με τουσ γονεις μου, δεν αλητευει, καθως μενουν σε διαμερισμα και μου γινεται λιγο σαπιοκοιλιας.. :pig:

α!! τωρα ειδα και το διαολι.. ναι το βραδυ που κοιματε μεσα, βαριεται το καημενο και κανει τα παντα για να μου σπασει τα νευρα! πεταει πραγματα κατω, ξυνει τον καθρεφτη και γενικα δεν παιζεται... και τωρα που ειναι με τους γονεις μου ολο κυνηγαει την Φρουφρου την καημενη, και καβαλαει τον γερο-ροναλδο λες και ειναι καμια πιτσιρικα..

στειλε καμια καλη φοτο του Πιπη να ελενξω

Μπομπογατο έγραψε: στειλε καμια καλη φοτο του Πιπη να ελενξω

Αυτή καλή είναι? Μόνο που δεν είναι ιδιαιτερα καλη ανάλυση γιατί είναι από το iphone


Κι εμένα ο Πιπίνος μου είναι φαγάνας. Πηρε και μισό κιλό φτανοντας αισιως τα 5,750 ! Ο γιατρός μας λέει ότι φταιει το κατοχικό σύνδρομο που θελει να τρωει συνέχεια, επειδή όταν το βρηκα ήταν ένα σκελετωμένο μωρακι 40 ημερών και μόλις 500 γρ.!!!

XIONIS έγραψε:

Μπομπογατο έγραψε: στειλε καμια καλη φοτο του Πιπη να ελενξω

Αυτή καλή είναι? Μόνο που δεν είναι ιδιαιτερα καλη ανάλυση γιατί είναι από το iphone


Κι εμένα ο Πιπίνος μου είναι φαγάνας. Πηρε και μισό κιλό φτανοντας αισιως τα 5,750 ! Ο γιατρός μας λέει ότι φταιει το κατοχικό σύνδρομο που θελει να τρωει συνέχεια, επειδή όταν το βρηκα ήταν ένα σκελετωμένο μωρακι 40 ημερών και μόλις 500 γρ.!!!

καλα.. πολυ μουρη ο πιπης και με το λουρακι του.. τελειος ειναι!
:psi4:

Μιας και πηρες φορα, δε λες και την ιστορια της μονοφθαλμης Σαντάκο? γιατι ολο για τον Παρανά μιλας!

πω,πω,οντως ο παρατριχας,παρατριχα την γλιτωσω,απορω ομως με τον ανιδεο κτηνιατρο!!!

aggeliki έγραψε:πω,πω,οντως ο παρατριχας,παρατριχα την γλιτωσω,απορω ομως με τον ανιδεο κτηνιατρο!!!

να σας πω και την γατοαμαρτια μου.. δεν θα συνχωρεσω ποτέ τον εαυτό μου που δεν τον είχα καταγκήλει τότε.. μεγαλη χαζομάρα και ανευθηνότητα..

tonino έγραψε:Μιας και πηρες φορα, δε λες και την ιστορια της μονοφθαλμης Σαντάκο? γιατι ολο για τον Παρανά μιλας!

θες Σαντακο αγόρι μου???

λοιπόν: Πάλι στην Πάτρα, μετα από ενα χρόνο περίπου γυρνόντας σπίτι μου.. βλέπω στο δρόμο ένα πράγμα που εμιαζε με νεκρό γατάκι ξαπλωμένο και ακίνητο... το πλησίασα και αυτό σηκωσε το κεφαλακι του.. Όλο του το πρόσωπο, ήταν σκεπασμένο απο μια κρούστα απο μυξα, τσιμπλα και πυον!
Θεώρησα ότι δεν θα επιβίωνε, και αποφάσισα να το πάω στο γιατρο να το απαλλάξω μια ώρα αρχήτερα από τα βασανά του..
Όταν το πήρα σπίτι, και του καθάρισα με χαμομηλάκι τα ματάκια του, και τη μυτούλα του.. ήμουνα πλέον σίγουρι ότι δεν είχε καμιά ελπιδα.. ήταν τρομαχτικο το θέαμα που αντίκρισα, στην θέση των ματιων!

το επόμενο πρωι, πήγα το ψωφημάκι, σε μια καινούρια κτηνίατρο, πολύ καλη( οχι σαν κατι άλλους) και με το που το αντίκρισε μου είπε όλο ενθουσιασμο: "τι κουκλι είναι αυτό καλε!!" εγω κοίταγα το συχαμένο χωρίς να καταλαβαίνω. Τελικά μου εξήγησε πως έχει ρυνοτραχίτιδα και μάλλον θα τα καταφέρνε, και πως οι μύκητες τις είχαν καταστρέψει εντελώς το ένα της μάτι.. μου είπε επίσης πως να μην ανησυχω και πως μόλις γίνει καλά θα γίνει μια κουκλα και θα βρει πολύ ευκολα σπίτι...

Σιγά μην το έδινα!

Τελικα η Σαντακο εγινε μια πριγκίπισσα, με ένα ζαφυρένιο,υπέροχο ματάκι!

μόλις γύρισα από Πάτρα μετακόμισε μόνιμα στους γονείς μου, καθως δεν είναι καθόλου της αλητίας και προτημά τις κρεβαταρες, τους καναπέδες και του κόσμου τις ανέσεις παρά το μικροσκοπικό μου σπιτάκι και την αυλη με τους διαφόρους γάτους!

Υ.Γ το όνομα Σαντάκο το επέλεξα από το γιαπονέζικο θρύλερ "The ring".. Σαντάκο λέγανε την προταγων'ηστρια, μια γιπονέζα που μετά τον βίαιο θάνατ'ο της εριχνε κατάρες σε διαφορους ανηποψίαστους.. όσοι είναι λάτρεις των θρίλερ, τους συνηστω ανεπιφύλακτα να το δουν!!!

όμορφη Σαντάκο!

Είναι όντως κούκλα. Η κτηνίατρος είχε απόλυτο δίκιο!
Μόνο κατάρες δεν πρέπει να ρίχνει η συγκεκριμένη πάντως!! Μάλλον πρέπει να 'ευλογεί' την καλή της τύχη να συναντηθείτε.
Κι οι γονείς του κλαμπ απολύτως, ε;;;
(Κατά τα άλλα: βλέπω μια διαρροή γατιών από Πάτρα προς Αθήνα, ή μου φαίνεται;
Τι έγινε; Εσύ ως φοιτήτρια, αντί να πηγαίνεις το πακετάκι με τα "άπλυτα" και τα άδεια ταπεράκια, γύριζες στο σπίτι με γατιά; )