Γειααα

ismini έγραψε:

brea έγραψε: Αλήθεια, υπάρχει καμία που θα έκανε το ίδιο εκείνο το βράδυ?

Δεν ξέρω..Πάντως ειχα λειτουγησει παρομοια με σκυλι. Το εδωσα κάπου όπου θα περνουσε καλυτερα απο το διαμέρισμα, και μετα περνουσα απο τα μερη που τον πηγαινα βολτα κι εκλαιγα.

Ζμήνη.... σε αγαπώ πολύ!

Chouzouris έγραψε:

ismini έγραψε:

brea έγραψε: Αλήθεια, υπάρχει καμία που θα έκανε το ίδιο εκείνο το βράδυ?

Δεν ξέρω..Πάντως ειχα λειτουγησει παρομοια με σκυλι. Το εδωσα κάπου όπου θα περνουσε καλυτερα απο το διαμέρισμα, και μετα περνουσα απο τα μερη που τον πηγαινα βολτα κι εκλαιγα.

Ζμήνη.... σε αγαπώ πολύ!

ismini έγραψε:

Chouzouris έγραψε:

ismini έγραψε:

brea έγραψε: Αλήθεια, υπάρχει καμία που θα έκανε το ίδιο εκείνο το βράδυ?

Δεν ξέρω..Πάντως ειχα λειτουγησει παρομοια με σκυλι. Το εδωσα κάπου όπου θα περνουσε καλυτερα απο το διαμέρισμα, και μετα περνουσα απο τα μερη που τον πηγαινα βολτα κι εκλαιγα.

Ζμήνη.... σε αγαπώ πολύ!

Να πάρω τη γάτα μου στη Θεσσαλονίκη ή όχι?

Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά στο σπίτι τα πράγματα είναι λίγο άσχημα... Βασικά, είμαστε μπάτε σκύλοι αλέστε. Από τότε που η γιαγιά αγόρασε σπίτι, τη θέση της την έδωσαν σ'εμένα κι εγώ την πήρα και πάλι καλά λέω... Για να καταλάβετε πόσο ανίκανοι είναι οι γονείς μου, απ'το 1991 που πήρε σύνταξη η γιαγιά, δεν μπορούν να αποφασίσουν ποιος θα αγοράζει γάλα και ψωμί κάθε μέρα. Από τα 6 μου, όποτε τους ρωτάω γιατί δεν έχει γάλα μου απαντάνε ρωτώντας, γιατί δεν πετάχτηκα στο μίνι μάρκετ να αγοράσω όταν είδα ότι τέλειωσε... Έχω κουραστεί απ'αυτή την κατάσταση πολύ. Θέλω να μείνω στο σπίτι μου, να έχω πραγματικά τον έλεγχο... Όχι να τους παρακαλάω να μου δώσουν λεφτά για να τους μαγειρέψω ένα κωλόφαγο, που έχουμε 11 χρόνια που τρώμε σχεδόν αποκλειστικά απ'έξω κι ο πατέρας μου να λέει πες στη μάνα σου κι η μάνα μου να μη μου δίνει, γιατί ζορίζεται που μαγειρεύω καλύτερα... Είχα αποφασίσει λοιπόν, πως όταν θα φύγει ο νενε, θα φύγω κι εγώ. Πως θα ζήσω τη ζωή μου.

Αλλά αν η Ρεγγίνα μείνει εκεί, αυτό δε γίνεται... Ποιος θα την προσέχει? Ποιος θα την ταΐζει, ποιος θα της ανοίγει να μπει και να βγει? Στον κτηνίατρο είναι σίγουρο πως δε θα την πάει κανείς... Δε θέλω να συνεχίσω να γυρίζω κάθε ΣΚ στα Τρίκαλα. Δε θέλω να τη βλέπω για μέρες καταθλιπτική και έξαλλη, να μην ξεκολλάει από πάνω μου και να μη μ'αφήνει να τη χαϊδέψω όποτε καταλαβαίνει ότι θα φύγω. Δε θέλω να τη βλέπω να κλαίει σπαρακτικά έξω απ'το τζάμι λίγα λεπτά πριν φύγω για το σταθμό... Θέλω να την έχω κοντά μου. Να μπορώ να τη φροντίζω όπως θέλω και όπως της αξίζει. Να μη βάζω τα κλάμματα όποτε βλέπω κτηνιατρείο ή pet shop επειδή εγώ δεν έχω γάτα να της ψωνίσω... Να μη μου λένε ότι δεν τρώει και δεν ξεκολλάει απ'το κρεβάτι μου... Αλλά πώς να τη φέρω εδώ? Πώς να την κλείσω μέσα? Αυτή έχει μάθει αλλιώς... Ζει όπως θέλει και όπως πιστεύω κι εγώ ότι αρμόζει σε μία γάτα... Κάθομαι και κάνω σχέδια, για το πού θα βάλω το cat tree, ποια παιχνίδια θα της πάρω, τι θα τρώει, σε ποιον γιατρό θα πάει... Και χαίρομαι... Αλλά επειδή θα τη φροντίσω όπως ΕΓΩ θέλω, όχι όπως θέλει αυτή. Δεν ξέρω πραγματικά τι να κάνω...

Εγώ λέω να την πάρεις... ένα ζώο που έχει μάθει την ανθρώπινη αγάπη, θα νιώσει εγκαταλελειμένο χωρίς αυτήν...
Στο φινάλε αν δεις ότι δεν της αρέσει, την πας πίσω....

Συμφωνώ. Γιατί δεν τη παίρνεις δοκιμαστικά; Μπορεί να έχει μάθει με τις
βόλτες της αλλά σε αποζητάει. Σε έχει διαλέξει. Αφού κι όταν λείπεις σε
ψάχνει και δεν τρώει. Αν έλεγες πως είναι μια χαρά τότε θα έλεγα πως
βάζεις εσένα πάνω απο τη Ρεγγίνα, αλλά αν έχει τέτοια συμπεριφορά γιατί
να μην δοκιμάσεις; στο κάτω κάτω αν δεν της αρέσει μπορείς να την πας πάλι πίσω στους γονείς σου.

Καλά, αυτό θα το κάνω... Αλλά άμα προτιμήσει να μείνει εκεί, τι θα κάνω?

Δοκίμασε Μαράκι...
Δεν είναι δύσκολο να δοκιμάσεις, κι άμα δεν κάθεται, την γυρίζεις στα Τρίκαλα.
Δεν χάνεις τίποτε να δοκιμάσεις...
Αν δεν αντέχει, θα την πάς πίσω... η γιαγιά δεν ψήνεται να την φροντίζει για χάρη σου;
Κι όσο για γιατρούς κλπ... ε, δεν χρειάζονται κι όλη την ώρα βρε παιδί μου....

Η γιαγιά δεν μπορεί να ασχοληθεί τόσο. Έχει καρδιακή ανεπάρκεια (περπατάει ένα μέτρο και λαχανιάζει), τα κόκκαλά της διαλύονται από την οστεοπόρωση... Σε γιατρό δεν πατάει και παίρνει από μόνη της ένα σκασμό χάπια... Είναι χάλια... Θα περάσει την υπόλοιπη ζωή της καθαρίζοντας τα πιατάκια και γύρω απ'αυτά. Εδώ παπαγαλάκι που θέλει και διστάζω να της πάρω, παρ'όλο που εγώ το ξεκίνησα. Και θα της φορτώσω γάτα?

Αν ήταν όπως ο μπέμπης, θα την άφηνα στα Τρίκαλα, δε θα το συζητούσα καν... Αλλά αυτή δεν ξέρω κατά πόσο θα τα καταφέρει μόνη της...

Τότε δοκίμασε βρε παιδί μου...
Άμα δεν πάει καλα, οι γονείς να φάει φαντάζομαι θα της βάζουν.
Για τα μπες-βγές, γιατί δεν βάζετε ένα γατοπορτάκι να μπαινοβγαίνει όποτε εκείνη θέλει χωρίς να πρέπει να έχει κάποιος το νού του;

Ουσιαστικά το πρόβλημα το έχω εγώ... Εννοείται ότι θα γίνει αυτό που θέλει αυτή... Αλλά... Με τη Ρεγγίνα πέρασα πολλά, την έχω 6 χρόνια... Τη μεγάλωσα από τόση δα, τη βοήθησα σε δύσκολες γέννες (τα περισσότερα μωρά της ήρθαν ανάποδα)... Την είδα να γίνεται από φαλακρό ποντίκι ολόκληρη γάτα... Της έχω αδυναμία και μου έχει κι αυτή... Μόνο εμένα εμπιστεύεται, μόνο εμένα πλησιάζει, σ'εμένα επιτρέπει πράγματα που άλλοι δε θα τολμούσαν να κάνουν... Δε θα μπορέσω να την αφήσω μόνη της... Και πραγματικά δε θέλω να είμαι συνέχεια στα Τρίκαλα...

Να γράψω λίγο και για τα ζωντανά...

Κάρδο:
Έπιασαν τα κρύα οπότε δεν μπορούμε να είμαστε στην αυλή και να τρέχουμε σαν τρελές 45 ώρες το 24ωρο, ερωτευτήκαμε και το πάπλωμα της θειογιαγιάς και δεν ξεκολλάμε από'κει, φούντωσε και το τρίχωμα και γίναμε κούκλες. Πάχυνε βασικά και χαίρομαι... Κοιμάται μονίμως στο κρεβάτι μου κι έχει το κακό ότι βολεύεται πολύ εύκολα... Βασικά όπου και όπως την αφήσεις, εκεί και έτσι θα κάτσει... Δηλαδή ακόμα αν την ακουμπήσεις στο πόδι μου με το κεφάλι κάτω και τα πόδια και το σώμα να αιωρούνται, θα κάτσει έτσι... Νομίζω δηλαδή, δεν το έχω δοκιμάσει... Πάντως κάθεται όπου βρει και ΔΕΝ κουνιέται... Άμα είναι στα πόδια μου πχ που είναι απλωμένα κι έχουν μυρμηγκιάσει και θέλω να τα μαζέψω, θα τα μαζέψω με την Κάρδο απάνω. Θα πάρει σκατόφατσα, θα νιαουρίξει, αλλά ΔΕ θα κουνηθεί... Θα συνεχίσει να σαπίζει κανονικότατα... Και μπορεί και να αρχίσει να γουργουρίζει... Εδώ στον ύπνο μου τη σπρώχνω με τα πόδια και γουργουρίζει και με ξυπνάει ( ), γουργουρίζει πολύ... Επίσης μαθαίνει σιγά σιγά να κάθεται αγκαλιά... Κανονικά άμα την πάρει κάποιος αγκαλιά, νιαουρίζει σαν ψεύτικο γατί που έχει πάθει βραχυκύκλωμα, δεν το βουλώνει με τίποτα... Αλλά άμα την ΠΑΡΕΙ ΑΛΛΟΣ. Άμα έρθει μόνη της, για να μπορέσεις να κουνηθείς, πρέπει να ακούσει κροκέτες να πέφτουν στο πιάτο. Ε, τώρα κάθεται και άμα την πάρω εγώ αγκαλιά. Αλλά όχι πολύ... Γιατί έχω σκουλήκι στον κ...ο και δεν μπορώ να κάτσω ακίνητη και ενοχλείται... ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΥΝΗΘΩ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΑ ΝΟΙΩΘΩ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΝΙΑΟΥ ΚΑΝΕΙ! ΜΟΝΟ ΜΠΑΝΙΟ!!! Αλλά τι λέω, η μάνα μου πριν την έκλασε στα μούτρα κι αυτή απλά κούνησε τα αυτιά... Επίσης τώρα τελευταία τρώει... Παλιά έκανε αυτό που τη μία βδομάδα της άρεσαν μόνο όλες οι κροκέτες, την άλλη βδομάδα μόνο όλες οι κονσέρβες, μετά συγκεκριμένες κροκέτες κτλ... Και μέχρι να ανακαλύψουμε τι της άρεσε, άλλαζε και φτου κι απ'την αρχή... Βρε τι στον κτηνίατρο την είχαμε πάει, τι ψυχαναλύσεις της κάναμε, τι παρακάλια, τι τάματα τίποτα... Ε, τελικά σταματήσαμε να ασχολούμαστε και τώρα τρώει μια χαρά. Επίσης δε σπάει πράγματα και δε σκάει με το κεφάλι στον τοίχο... Μάλλον επειδή ξεδίνει στην αυλή. Τώρα για να παίξει στο σπίτι, πρέπει να μας πιάσει εμένα και το νενε κρίση ευρηματικότητας, γιατί όλα τα παιχνίδια τα βαριέται και τα παρατάει... Αυτό που δεν άλλαξε είναι ότι είναι καθίκι. Επειδή όταν θέλει να φάει πχ, ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ! Κι άμα κοιμάται αυτός που θα την ταΐσει, θ'αρχίσει να νιαουρίζει σαν τρελή. Άμα δεν πιάσει θα χοροπηδάει πάνω κάτω μέσα στο δωμάτικο κατά προτίμηση πάνω από το κεφάλι του μέχρι να τον ξυπνήσει. Και τελικά θα αρχίσει να εξερευνεί για 7857413685767527374387648268574879860989487στή φορά το χώρο και να πετάει κάτω πράγματα. Επίσης όταν τη μαλώνουμε, αντί να συμμαζευτεί, παίρνει σκατόφατσα και νιαουρίζει ενοχλημένα. Αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο δε χρειάζεται να τη μαλώνουμε συχνά. Μόνο όταν περπατάει πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, αλλά τότε άμα τη μαλώσουμε, δεν κατεβαίνει όπως ήταν ο αρχικός σκοπός της, στρογγυλοκάθεται... Αλλά τώρα δεν πολυανεβαίνει στο τραπέζι. Αφού αφήνουμε το ψωμί εκεί άφοβα! Δεν το βρίσκουμε το πρωί κομματιασμένο στο πάτωμα επειδή η Κάρδο δεν είχε με τι να παίξει... Γίνεται καλό γατί όσο πάει! Αλλά τώρα την σπρώχνω να φύγει γιατί άρχισε να πονάει κι η μέση μου και δε φεύγει, γουργουρίζει... Οπότε μπορεί και να μη γίνεται καλό γατί, μπορεί να είναι καθίκι...

Ρεγγίνα:
Αυτή τη Δευτέρα θα πάει στον κτηνίατρο και θα πάρει αντιβίωση για τα δόντια. Τρώει κανονικά κροκέτες, αλλά το στόμα της μυρίζει άσχημα και έχει νεύρα. Βασικά έχει 3 λόγους για να έχει νεύρα: Ο πρώτος είναι τα δόντια. Ο δεύτερος είναι ότι λείπω και ο τρίτος είναι η Κάρδο. Αυτός ο τελευταίος λόγος χωρίζεται σε άλλους μικρότερους λόγους: Ο πρώτος είναι ότι η Κάρδο υπάρχει. Ο δεύτερος ότι η Κάρδο σαπίζει μονίμως στο κρεβάτι μου. Κι ο τρίτος ότι την παίρνουμε αγκαλιά και τη χαϊδεύουμε και μετά μυρίζουμε Κάρδο. Αλλά στην ουσία κανένας απ'αυτούς τους λόγους δεν είναι σοβαρός, επειδή εκεί που είναι το μωρό της Ρόζμαρι, μέχρι να πεις κύμινο, γίνεται μωρό γατί και παίζει σαν τρελή και θέλει αγκαλίτσες και χαδάκια και είναι πιο γαϊδάρα από την Κάρδο και δεν ξεκουνιέται από τα πόδια μου με τίποτα... Χθες προσπάθησε να με αυτοκτονήσει, με γρατσούνισε στις φλέβες. Νομίζω ότι σκηνοθετεί το θάνατό μου και προσπαθεί να τον κάνει να φανεί σαν αυτοκτονία... Επίσης κοιμάται συνέχεια στο δωμάτιο της μαμάς για να μου σπάσει τα νεύρα. Κι η μάνα μου της μιλάει συνέχεια φωναχτά και λέει ότι γουργουρίζει ενώ η Ρεγγίνα γρυλίζει και κουνάει την ουρά για να ακούσω εγώ ότι Η ΡΕΓΓΙΝΑ, Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ και να το πιστέψω... Αλλά το βράδυ έρχεται σ'εμένα να κοιμηθεί και δεν ξεκολλάει και το πρωί περιμένει να ξυπνήσω και έρχεται και γουργουρίζει στα μούτρα μου και νερό πίνει μόνο άμα την έχω αγκαλιά (ή άμα είναι λασπόνερα). Επίσης όταν έρχομαι από κάπου και τη φωνάζω, άμα είναι κοντά μ'ακούει
και έρχεται. Το ξέρω γιατί έρχεται και νιαουρίζει για να κατέβω να την
πάρω, ενώ κανονικά έρχεται μόνη της. Επίσης νομίζω ότι αρχίζει να χαζεύει. Γιατί τις προάλλες βγήκα και τη φώναξα επειδή έβρεχε και μετά που ξαναβγήκα επειδή νιαούριζε, ήταν έξω στη βροχή και κυλιόταν και με φώναζε ναζιάρικα... Και τη μισεί τη βροχή... Επίσης παίζει περισσότερο από ποτέ και δε βαριέται τα παιχνίδια της. Της πήρα κι ένα μίνι προτζέκτορα με την Ντόρα την εξερευνήτρια και χαζεύει. Μέχρι και το φαΐ παρατάει για να τον κυνηγήσει! Βασικά τα αγαπημένα της παιχνίδια είναι τα λέιζερ, οι φακοί, οι σκιές και τα καθρεφτάκια στον τοίχο. Σήμερα εκεί που τρέχαμε με τον προτζέκτορα, βάρεσα κλωτσιά το πιάτο της και γέμισα την κουζίνα κροκέτες. Και μετά κυνηγούσε τη Ντόρα να την πιάσει και την παρακαλούσε να της κάτσει και κάθε τόσο σταματούσε γιατί έβρισκε κροκέτα και ψόφησα στο γέλιο. Επίσης αισθάνομαι και λίγο περήφανη, επειδή ακόμα κι όταν είναι στην πιο έξαλλη φάση της άμα τη μαλώσω με ακούει, αν όχι με την πρώτη με τη δεύτερη και έρχεται και κοιμάται στα πόδια μου. Κι άμα την πάρω αγκαλιά στο κρεβάτι και ακουμπήσω το μέτωπό μου στο κεφάλι της και της μιλήσω ψιθυριστά, κοιμάται πάντα... Και τότε σκέφτομαι ότι μπορεί να μην είμαι τόσο άθλια όσο νομίζω...

Πολύ μ' αρέσουν τα μαύρα σου γατιά!
Έχουν προσωπικότητα και τρέλα που ταιριάζει μια χαρά, νομίζω, με τη δική σας!
Κι αφού η γάτα σου ηρεμεί και κάνει και χαζομαρούλες για να ζηλέψεις (μαζί με τη μαμά, βέβαια)
μόνο "άθλια" δεν εισαι!

Εντωμεταξύ κάποιος παίζει με τα νεύρα μου...



Γιατί είναι έτσι? 8.1 mp έχει... Εντάξει, είναι πρόχειρη, αλλά πάλι...

Ρε συ! Μου 'κλεψες το Εξαρτημένο;;;;;
Κάτσε να πάρω τη μάνα μου να μου το βάλει να το ακούσω για να είμαι σίγουρη ότι δεν έχει γίνει καμιά στραβή?

Άμα ήταν να σου κλέψω κάτι, τη φωτογραφική μηχανή θα σου έκλεβα, όχι το Εξαρτημένο! Απ'αυτό έχω εδώ και χρόνια!

brea έγραψε:Άμα ήταν να σου κλέψω κάτι, τη φωτογραφική μηχανή θα σου έκλεβα, όχι το Εξαρτημένο! Απ'αυτό έχω εδώ και χρόνια!

Αγάπη μου γλυκιά, μάλλον δεν έχεις πάρει χαμπάρι όλη τη δυσφήμιση (επιεικώς το λέω...) που έχει φάει η φωτογραφική μηχανή μου... Πάμε μαζί να κλέψουμε κανενος άλλου...-ονόματα δε λέμε για να μην είναι προετοιμασμένοι.

Την έχω πάρει, αλλά από το να είναι ολοκαίνουργια και να βγάζει τέτοιες φωτογραφίες, προτιμώ τη δικιά σου τη δυσφημισμένη!

Καλά, βέβαια, είμαι κι εγώ άχρηστη...



Σαν να είναι λίγο καλύτερη μου φαίνεται?

Αγάπη μουυυυυυυυυυυ!!! (Ξέρω, είναι σαν να λέω και τι όμορφο που είναι το μισο-γατί μου, αλλά τι να κάνουμε που είναι κούκλες αμφότερες).
Μπάιδεγουέι, δεν την βάζεις και στα λέιζερ , μια και είναι ο επόμενος διαγωνισμός?