Δεν άντεξα...

Όπως κάθε Χριστούγγενα, έτσι και φέτος θα είμαι στο πατρικό μου στη Λάρισα μέχρι τις 6/1. Με το σκεπτικό ότι είναι πολύ μικρός ακόμα για μετακινήσεις (είναι 3 μηνών το καμάρι μου), ότι το σπίτι στη Λάρισα είναι μεγάλο και μπορεί να μπερδευτεί, ότι το stress από την αλλαγή περιβάλλοντος θα είναι οδυνηρό άφησα τον Πρέστο στη Θεσσαλονίκη και παρακάλεσα μια φίλη να πηγαίνει 3 φορές την ημέρα-το κάνει η καημένη-να τον φροντίζει και να παίζει μαζί του.
Ωραία...
Δεν αντέχω όμως, γίνομαι εκνευριστική διότι την παίρνω τηλέφωνο ανά πεντάλεπτο και η καημένη προσφέρθηκε να μου τον φέρει με το αυτοκίνητο την Τετάρτη που δεν θα δουλεύει μπας και ησυχάσω. Ευτυχώς οι γονείς μου τον λατρεύουν και δεν υπάρχει πρόβλημα εδώ.
Το θέμα είναι, τι να κάνω για να τον κάνω να νιώσει όσο πιο άνετα γίνεται; Πώς θα είναι λιγότερο επώδυνη η προσαρμογή του σε καινούργιο περιβάλλον; Γενικά οι γάτες είναι δεκτικές σε τέτοια ή θα αρχίσει πχ να πηγαίνει εκτός λεκάνης;
Από την άλλη βέβαια σκέφτομαι ότι θα πρέπει να αρχίσει να συνηθίζει από μικρός στα ταξίδια, γιατί το καλοκαίρι για παράδειγμα θα τον πάρω μαζί μου για ένα μήνα...μην του έρθει κατακούτελα!

Το θέμα είναι, τι να κάνω για να τον κάνω να νιώσει όσο πιο άνετα γίνεται; Πώς θα είναι λιγότερο επώδυνη η προσαρμογή του σε καινούργιο περιβάλλον; Γενικά οι γάτες είναι δεκτικές σε τέτοια ή θα αρχίσει πχ να πηγαίνει εκτός λεκάνης;

Ίσως αυτό σε βοηθήσει...
:study:... "Είναι σημαντικό για την γάτα να έχει τα πιατάκια του φαγητού και του νερού της, την αμμολεκάνη της, την ίδια μάρκα άμμου που χρησιμοποιεί και στο σπίτι. Τα οικεία αντικείμενα θα την βοηθήσουν να προσαρμοστεί σε ένα άγνωστο περιβάλλον γιατί φέρνουν πάνω τους την δική της μυρωδιά και αυτό είναι πολύ υποστηρικτικό για μια γάτα που φεύγει μακριά από το σπίτι της. Θα χρειαστεί επίσης την κανονική τροφή της και ένα μπουκάλι νερό από αυτό που πίνει (το νερό από άλλες περιοχές μπορεί να μυρίζει αλλιώς και να μην το πίνει). Μην ξεχάσετε να πάρετε λίγες από τις γνωστές λιχουδιές της και τα παιχνίδια της συμπεριλαμβανομένου του καλαμιού για κρέμασμα γατοπαιχνιδιών.
Μόλις φτάσει στο νέο χώρο, μην αφήσετε την γάτα σας να βγει από το κλουβί μεταφοράς, πριν της ετοιμάσετε την αμμολεκάνη της. Μετά μπορείτε να την ελευθερώσετε και να τοποθετήσετε τα πιάτα του φαγητού και του νερού της. Στο πιάτο της βάλτε και κάποια λιχουδιά. Αν έχει στρεσαριστεί αρκετά, σίγουρα δεν θα φαει μέχρι την άλλη μέρα. Όμως το όλο σκηνικό θα την βοηθήσει να αισθανθεί την επιβράβευση και την ατμόσφαιρα του σπιτιού. Αν η γάτα σας κοιμάται μαζί σας, πάρτε ένα χρησιμοποιημένο σεντόνι σας ή την αγαπημένη της κουβέρτα... "

Θα πάνε όλα καλά. Χαρούμενα Χριστούγεννα.

Ευχαριστώ πολύ!
Εννοείτε όμως να έχει την ίδια αμμολεκάνη και τα ίδια πιατάκια που χρησιμοποιεί στο σπίτι; Γιατί σήμερα πήγα και του πήρα καινούργια προίκα! Να πω στη φίλη μου να φέρει τα δικά του;

Καλά Χριστούγεννα και σε σας!

αχ τι καλη που ειναι η φιλη σου εξαρταται και απο την ηλικια της γατας (πιστευω), πχ ο εντυ μου (7 χρονων γατος) δεν θα καταλαβαινε χριστο! η δικη σου ποσο ειναι;

μελινάκι έγραψε:αχ τι καλη που ειναι η φιλη σου εξαρταται και απο την ηλικια της γατας (πιστευω), πχ ο εντυ μου (7 χρονων γατος) δεν θα καταλαβαινε χριστο! η δικη σου ποσο ειναι;

Ο δικός μου είναι τριών μηνών μελινάκι... Γι'αυτό και προβληματίζομαι

Δεν έχει να κάνει μόνο με την ηλικία αλλά και με τον χαρακτήρα του γατου, όπως επίσης και με το πόσο συχνά ταξιδεύει. Αν έχεις σκοπό να ταξιδεύεις συχνά καλό είναι να το συνηθίσει από μικρός. Αν πάει σε ένα μέρος αρκετές φορές μετά το θυμάται και προσαρμόζεται γρηγορότερα. Εφάρμοσε και αυτά που σου έγραψε η Ριπήτ και όλα καλά θα πάνε.

Τελικά το καμάρι μου μ'έβγαλε ασπροπρόσωπη! Πήγε αμέσως στην άμμο του, έφαγε, έπαιξε... Σαν στο σπίτι του! Δεν έδειξε κανένα σημάδι στρες και πολύ χάρηκα!
Το ότι το σπίτι είναι μεγάλο δεν τον χάλασε καθόλου... Μεγάλο σπίτι=περισσότερα χιλιόμετρα=περισσότερες ζημιές. Μια χαρά.
Τη νύχτα του έχω ένα ολόδικό του δωμάτιο να κοιμάται και δε διαμαρτυρήθηκε καθόλου!

ΜΑ ΤΙ ΓΑΤΙ ΕΧΩ ΕΓΩ

Εμ στα 'λεγα!!!
Δεν χρειάζεται υπερβολική ανησυχία, δεν χρειάζεται καμία ανησυχία.
Αυτό που παρατηρώ γενικώς με πολλούς ζωόφιλους είναι ότι υπάρχε μια τάση να... εξανθρωπίζουμε τα ζώα, με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε εμείς τι πιθανόν νιώθουν εκείνα και είναι λάθος γιατί και εμείς αγχωνόμαστε και τα ζώα μας.

Η φύση είναι τέτοια ώστε τα ζώα να έχουν μια κύρια βασική ανάγκη, αυτή της επιβίωσης. Άπαξ και τρώνε καλά και έχουν ζεστασιά και ηρεμία είναι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ. Από 'κει και πέρα εμέίς είμαστε αγχώδεις και ανησυχούμε με το παραμικρό, τα ζώα μας ευχαριστημένα είναι...

:santa:

Μπράβο!! :applau: :applau: :applau: