Γιατί οι γάτες μυρίζονται στους ποπούς τους;

Πηγή: http://amby.com/cat_site/carter_1.html



Κάποιοι θα πουν ότι η κίνηση αυτή είναι τρόπος αναγνώρισης... Οι ίδιοι λένε ότι οι γάτες δεν βλέπουν καλά σε κοντινή απόσταση και χρησιμοποιούν τη μέθοδο αυτή για να αναγνωρίσουν τις γάτες της δικής τους περιοχής και να διώξουν τους παρείσακτους. Αυτό δεν είναι σωστό. Οι γάτες μπορούν να αντιληφθούν από πολύ μακριά μία παρείσακτη γάτα, χωρίς κάν να την πλησιάσουν!

Στην πραγματικότητα λοιπόν δεν είναι αυτή η αιτία. Οι γάτες μυρίζονται στους ποπούς τους για να διαπιστώσουν τί έχουν φάει οι υπόλοιπες γάτες!
Για την επαλήθευση αυτής της διαπίστωσης, ερευνητές έκαναν το ακόλουθο πείραμα. Σε μία συγκεκριμένη «αποικία» αδέσποτων γατιών ενσωμάτωσαν μία γάτα σπιτιού. Προτιμήθηκε η χρησιμοποίηση γάτας σπιτιού, για να είναι εφικτό να πιάνεται εύκολα.

Στη συνέχεια, παρουσιάστηκε στην αποικία ένα φαγητό για το οποίο οι γάτες συνήθως τρελλαίνονται, όπως ο φρέσκος τόνος. Στη μυρωδιά του φρέσκου τόνου πολύ λίγες γάτες μπορούν να αντισταθούν! Στον τόπο της αποικίας αυτής τοποθετήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τρεις διαφορετικοί σταθμοί ταϊσματος, στους οποίους τοποθετείτο κάθε φορά το φαγητό. Από τους τρεις αυτούς σταθμούς ταΪσματος μόνο στον ένα προσφέρονταν τόνος. Οι άλλοι δύο είχαν ξηρά τροφή και υγρή τροφή (κονσέρβα) αντίστοιχα. Πάντως, δεν προσφέρονταν κάθε ημέρα τόνος σε αυτόν τον ένα και συγκεκριμένο σταθμό. Προσφερόταν τόσο συχνά, όσο οι γάτες να συνηθίσουν ότι ΜΟΝΟ στο συγκεκριμένο σταθμό μπορούν να βρουν τόνο.



Μία φορά την εβδομάδα, η γάτα σπιτιού απομακρύνονταν από τις υπόλοιπες γάτες της αποικίας λίγο πριν την ώρα του φαγητού. Στη γάτα αυτή οι ερευνητές έδιναν κατ’ ιδίαν τόνο και φρέσκο νερό. Αυτό επαναλαμβανόταν μία ακόμη φορά την εβδομάδα, δηλ. η γάτα απομακρυνόταν από την αποικία και ταϊζόταν όχι με τόνο, αλλά με άλλο φαγητό.

Μετά από 1-2 ώρες, ώστε να έχει αρχίσει η χώνεψη, η συγκεκριμένη γάτα απελευθερωνόταν πάλι πίσω στην αποικία των αδέσποτων, χωρίς όμως αυτό να γίνει αντιληπτό και ακολουθούσε παρατήρηση των αντιδράσεών τους.

Με το που οι αδέσποτες γάτες διαπίστωναν την παρουσία της συγκεκριμένης γάτας, ακολουθούσε η συνηθισμένη συμπεριφορά χαιρετισμού, ήτοι το μύρισμα των ποπών. Μέσα σε 5 λεπτά, κάθε αδέσποτη γάτα που είχε μυρίσει τον ποπό της σπιτίσιας, κατευθυνόταν προς τον έναν αυτό σταθμό που συνήθως δινόταν ο τόνος. Ωστόσο, τις ημέρες που στην σπιτίσια γάτα δεν είχε δοθεί τόνος, καμία γάτα δεν τον πλησίαζε μετά το χαιρετισμό.

Το πείραμα επαληθεύτηκε! Με το μύρισμα των ποπών τους οι γάτες επικοινωνούν τη διαθεσιμότητα τροφής! Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει πως μόνο η πληροφορία αυτή επικοινωνείται με τη συγκεκριμένη συμπεριφορά! Επικοινωνούνται επίσης τα στοιχεία του φύλου, της υγείας και της σεξουαλικής συμπεριφοράς κάθε γάτας!